Huzeyfe Seyyaf ve Ömer Yasir’in Annesi/ Mütercime/ Filoloji / Arapça-Urduca “Uyrukların içinde uygunsuz biriyim”
Joined July 2012
- Tweets17.3K
- Following999
- Followers6.7K
- Likes42.6K
Aysun Çakır retweeted
Yıllarca yanında bulundum,asistanlığını yaptım.Kendisine kötülük yapanlara karşı bile asla kötü düşündüğüne şahit olmadım. Biz hocamızın iyiliğine,tevazuuna ve böyle adi şeylere tevessül etmeyecek bir karaktere sahip olduğuna şahidiz."Buyurun,gereğini yapın" demiş zaten.
Adalet bakanlığına ve yetkililere ihbarımdır!
Bu şahısla hemen temasa geçin, ifadeye çağırın elinde benimle ilgili ne bilgi-belge varsa hemen alın ve gereğini yapın lütfen. Benim ne dokunulmazlığım var ne de herhangi bir adli işlemden muafiyetim.
Fon kavramını ve olayını bu olay patladıktan sonra öğrenmiş ve bankadaki maaş gelirlerimden oluşan ufak tefek mevduatımı dövize bile çevirmeyi zül saymış biri olarak bana bu kadar pervasızca ve alçakça atılan çamurun bir bedeli olmalı.
Fon hırsızlığına karşı toplumdaki haklı hassasiyeti bulandırmak ve sulandırmaktan başka bir anlamı olmayan bu sataşmanın da adli takipçisi olacağımın bilinmesini isterim.
@adalet_bakanlik @abakingurlek @TC_icisleri
Aysun Çakır retweeted
yapay zeka, reels, instagram, tiktok derken dünyayı anlama ve kendimizi ifade etme biçimimizi de kaybediyoruz bence. üstelik çoğu zaman hissettiğimizi sandığımız şeyleri dahi yaşamıyor, internette gördüğümüz duyguları taklit ediyoruz. özgünlük ve bireysellik yok oluyor..
Aysun Çakır retweeted
Sosyal medyadaki bazı içeriklere duyulan yorgunluğu haset diyerek geçemezsin. Fazla göz önünde olan şey vakarını kaybediyor, sürekli teşhir edilen nimet ise karşı tarafın gıpta damarını tahrik ediyor. Yani mesele sadece izleyenin kalbi değil, sergileyenin de sınır tanımazlığıdır
Aysun Çakır retweeted
Engin Deniz Akarlı hocamızı kaybetmişiz. Allah rahmet eylesin.
Büyük bir bilim insanı, allame, Hoca, entelektüel...
Bir insaniyet, tevazu ve erdem abidesi.
Hocamızı tanımış olmak büyük bir bahtiyarlık, onunla mesai yapmış ve rehberliğinden istifade etmiş olmak her zaman aziz bir hatıra, bir yol ışığı olarak kalacak meslektaşlarına.
Nur içinde yat, mekanın cennet olsun Engin Deniz hocam
Aysun Çakır retweeted
Sevgili Engin hocamız sabaha kadar örf meselesine dair makalesi üzerine çalışmış. Ardından talebeleri ve eşinin refakatinde, saat 11.00 civarı emanetini Rahman’a teslim etti.
Masasındaki son nota göre, bir süredir bekleyen e-postama dönmeyi bugünün planına almış...
Manzaram, hamd ile…
Annelik kadar zor olan başka bir amel olduğunu düşünmüyorum. Bir şey hem güzel olup hem de bu kadar zor olur mu? Her şeyden el etek çektirip nefse oynayan bir amelin kolay olduğunu düşünen ahmaktır.
Dışarıyla bağlantınız azalıyor, aktifliğiniz bitiyor.
Her işin kendi doğasına göre zorluğu vardır, bu zorlukları başaran kadınları tebrik ediyorum.
Amma velakin anneliğin zorluğu “her kadın doğurgandır, ne zorluğu olabilir ki?!” acımasızlığını da hak etmiyor.
Ben 7 aydır bir kitap dahi bitiremedim, bu ne kadar bir şey ağır okuryazarlar bilir.
Elbette birkaç sene sonra tekrar sosyal hayatın içine döneceğim. Amann neyse, annelik zor kardeşim ve iyi ki çocuklarımız varlar.
19
1,814
Aysun Çakır retweeted
Hocalarımız, imamlarımız, vaizlerimiz kürsülerde ne yapmaları gerekiyorsa yapıyor, ne demeleri gerekiyorsa diyorlar.
Vazifelerini layıkıyla yapıyorlar, ikazlarını esirgemiyorlar.
Bizlere de bunu yaymak, bunun şahitliğini yapmak düşer.
İlki Adana'dan, maalesef yayın yasağı gelmiş
Aysun Çakır retweeted
Hayatın bana öğrettiklerinden: İnsanlara aşırı anlam yükleyen genelde kaybeder. Severken de kızarken de dengeyi elden bırakmamak lazım.
Aysun Çakır retweeted
Annelik müthiş zor bir şey. Kolay diyeni vururum. 22 aylık oğlum 22 aydır uykusuzum ben diye bir şey kalmadı. Kitap okumak büyük lüks normal yemek yemeyi özledim.
Aysun Çakır retweeted
Cihattan sonra bencede en zoru annelik
Annelik kadar zor olan başka bir amel olduğunu düşünmüyorum. Bir şey hem güzel olup hem de bu kadar zor olur mu? Her şeyden el etek çektirip nefse oynayan bir amelin kolay olduğunu düşünen ahmaktır.
Dışarıyla bağlantınız azalıyor, aktifliğiniz bitiyor.
Her işin kendi doğasına göre zorluğu vardır, bu zorlukları başaran kadınları tebrik ediyorum.
Amma velakin anneliğin zorluğu “her kadın doğurgandır, ne zorluğu olabilir ki?!” acımasızlığını da hak etmiyor.
Ben 7 aydır bir kitap dahi bitiremedim, bu ne kadar bir şey ağır okuryazarlar bilir.
Elbette birkaç sene sonra tekrar sosyal hayatın içine döneceğim. Amann neyse, annelik zor kardeşim ve iyi ki çocuklarımız varlar.
Annelik kadar zor olan başka bir amel olduğunu düşünmüyorum. Bir şey hem güzel olup hem de bu kadar zor olur mu? Her şeyden el etek çektirip nefse oynayan bir amelin kolay olduğunu düşünen ahmaktır.
Dışarıyla bağlantınız azalıyor, aktifliğiniz bitiyor.
Her işin kendi doğasına göre zorluğu vardır, bu zorlukları başaran kadınları tebrik ediyorum.
Amma velakin anneliğin zorluğu “her kadın doğurgandır, ne zorluğu olabilir ki?!” acımasızlığını da hak etmiyor.
Ben 7 aydır bir kitap dahi bitiremedim, bu ne kadar bir şey ağır okuryazarlar bilir.
Elbette birkaç sene sonra tekrar sosyal hayatın içine döneceğim. Amann neyse, annelik zor kardeşim ve iyi ki çocuklarımız varlar.
Sabahtan beri şu konuyla ilgili öyle aptalca şeyler okudum ki biri de bu mesela. Kadının doğurduğu çocuğu saksıya koyduğunu ve orada kendiliğinden büyüdüğünü falan sanıyor galiba. Annelik şu dünya hayatındaki en muazzam işlerden biri, hatta en muazzamı. Bak iş ve eğitim hayatıyla kıyaslandığı için diyorum.
Emekse emek, özveriyse özveri, her şey var içinde, her şey.
Yav bir de kadının en büyük düşmanı yine kadın. Sabahtan beri birbirlerini alıntıladıkları bir tivitin etrafında gömüp duruyorlar. Birbirinize haset duymak yerine basitçe hayrını gör deyiverin be kardeşim. Dünyanın sonu mu gelir derseniz?
Aysun Çakır retweeted
Mekke’nin fethi sırasında hırsızlık yapan bir kadının durumu Kureyş’i oldukça endişelendirmişti.
Bu kadın hakkında Resûlullah (s.a.v) ile kim konuşabilir, diye soruşturdular. Sonunda:
Buna Allah Resûlü’nün çok sevdiği Üsâme bin Zeyd’den başkası cesâret edemez, dediler.
Kadın, Allah Resûlü’nün huzuruna getirildi. Üsâme onun hakkında Resûlullah (s.a.v) ile konuştu. Efendimiz’in yüzü renkten renge girdi ve:
“Allah’ın hadlerinden birini düşürmem için mi şefaat ediyorsun?” buyurdular. Üsâme yaptığına hemen pişman oldu ve:
“Ya Resûlallah, benim için istiğfar ediver!” dedi.
Akşam olunca Resûlullah (s.a.v) ayağa kalktılar, Allah Teâlâ’ya lâyıkı vechile hamd ü senâda bulunduktan sonra şu hitâbede bulundular:
“Sizden öncekiler, ileri gelenlerden biri hırsızlık yaptığı zaman onu cezalandırmadıkları, zayıf biri hırsızlık yaptığı zaman ise ona hemen had tatbik ettikleri için helak oldular. Bana gelince, nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki, şayet Muhammed’in kızı Fâtıma hırsızlık yapsaydı muhakkak onun da elini keserdim.”
Sonra emrettiler ve hırsızlık yapan kadının eli kesildi.
Âişe (r.a) şöyle der:
“Bundan sonra kadın çok samimi bir tevbe etti ve evlendi. Zaman zaman yanıma gelirdi, ben de onun ihtiyaçlarını Allah Resûlü’ne ulaştırırdım.” (Müslim, Hudûd, 8-9)
Aysun Çakır retweeted
Şimdi Seyyid Kutup’tan Yoldaki İşaretler’i okumanın tam zamanı.
Haydi Bismillah
#SeyyidKutup
Aysun Çakır retweeted
CUMHURİYETİN İLK YILLARI; DEMOKRASİ Mİ, DİKTATÖRLÜK MÜ?
Aktay, tarih yazımının yerleşik kabulleri tekrarlamakla yetinemeyeceğini vurguluyor. Tarihçinin görevinin, geçmişi önceden belirlenmiş bir hükme göre anlatmak değil; belgeleri, tanıklıkları ve farklı kaynakları karşılaştırarak olayları yeniden değerlendirmek olduğunu söylüyor. Bu nedenle Cumhuriyetin kuruluş dönemine ilişkin resmî anlatının da eleştiriden muaf tutulamayacağını savunuyor.
mirathaber.com/cumhuriyetin-…
Aysun Çakır retweeted
Ortadoğu’da işgal var. İşgalin şiddeti var, direnişin şiddeti mi sorun oluşturuyor?
Aysun Çakır retweeted
Esasında Seyyid Kutup, Benjamin, Sorel, Fanon, Zizek, Balibar ve Arendt gibi doğrudan "Şiddet" üzerine yazan düşünürlerle karşılaştırmalı analizle okunsa ortaya pek faydalı sonuçlar çıkacaktır. Naçizane bir fikir...
Aysun Çakır retweeted
35 yıllık evli bir psikiyatrist büyüğüm, şöyle demişti:
"Bir kadının evin koridorlarında yürürken çıkardığı sese bakacaksın. Sadakat de, mutluluk da o adımlarda gizlidir."
Başta bunu mesleki bir deformasyon, süslü bir cümle sanmıştım.
Mesele şu:
Erkekler evin içindeki sessizliği "huzur" zannederler. Fırtınanın dindiğini, her şeyin yoluna girdiğini sanırlar.
Oysa kadınlar yaşadıkları mekana sadece bedenlerini değil, ruhlarını üflerler.
Ve bir kadının ruhu, ait hissettiği topraklarda çiçek açar.
Kendini güvende ve sevilmiş hisseden kadının enerjisi, evin duvarlarını aşar, her odaya bir canlılık yayar.
O kadın şarkı söyler, eşyaların yerini değiştirir, o mabedi güzelleştirmek için görünmez dokunuşlar yapar.
Attığı her adımda evde bir yaşam belirtisi, bir neşe çınlar.
Onun varlığını hiç görmeseniz bile havada bıraktığı o sıcak kokudan anlarsınız.
Ama bir kadın o evde sadece görevlerini yerine getirmek için bulunuyorsa, adımları ağırlaşmışsa ve ayakları geri geri gidiyorsa...
İşte orası artık bir yuva değildir.
Sadece adresi olan bir otel odasıdır.
Çünkü kadın, bağ kuramadığı iklimde yavaşça solar.
Eğer seninle tartışmıyor, evin içinde bir gölge gibi sessizce süzülüyor ve sürekli kendi kabuğuna çekiliyorsa, sevinme.
O sessizlik bir uyum değil, kadının enerjisini o evden tamamen çekmesidir.
Ruhu o yuvadan çoktan taşınmıştır, geriye sadece kurallara uyan bir beden kalmıştır.
Günümüz erkekleri bu derinliği tamamen gözden kaçırıyor.
Kadının sorunsuz olmasını bir başarı sayıyorlar.
Oysa bir kadının en tehlikeli hali, artık hiçbir şeyi umursamadığı o kusursuz sessizliğidir.
Psikiyatrist şunu eklemişti:
"Oğlum, ruhu evde olan kadının sesi de, neşesi de, öfkesi de evde tınlar."
Bu yüzden bir dahaki sefere yuvana adım attığında kulaklarını aç ve dinle:
Evin koridorlarında yankılanan o adımlar hafif ve telaşlı mı, yoksa bir esaretin ağırlığını mı taşıyor? O mabet için hala kalbi çarpıyor mu, yoksa sadece günün bitmesini mi bekliyor?
Erkekler:
Asla kadının ev içindeki o tatlı telaşına, dağınıklığına ya da sesine ses etmeyin.
O telaş bittiğinde, aradığınız o sıcaklığı bir daha asla bulamazsınız.
Bunu bir kanun gibi aklına kazı.
Adım Kübra Danladi. Nijerya’da doğdum, iki kez evlendim. İkinci evliliğim 20 yıl sürdü. Dört çocuğum ve altı torunum oldu. Refah bir hayat sürdüm. Bir çocuğumu kaybettim, en mutlu olduğum dönem ilk torunumun doğduğu 50 yaşım idi. 60 yaşında Nijerya’da yaygın olan ishal hastalığından vefat ettim.
Ürperdim ya 🥴
Dünya üzerinde herhangi bir ülkede herhangi bir kişi olarak doğup verdiğiniz kararlarla hayatınızı şekillendirdiğiniz bir site. Bir yandan çok eğlenceli, bir yandan da hüzünlü. Ben Endonezya kırsalında doğup zar zor okuyarak şehre göç eden ve 97 yaşına kadar yaşayıp 2 çocuğu, 4 torunu olan bir kadın olarak vefat ettim.
1in8b.life/tr/
1
5
2,831
Huzeyfe Seyyaf burada 7 yaşında, merak edip kitaplığımdan “Yoldaki İşaretler” kitabını almıştı. Ben de Kutup ve o dönem yaşanılanları anlatmıştım. Son yorum kendisinde :)
Yasakların hiçbir önemi yok, biz çocuklarımızı bu bilinçte yetiştirelim kâfi.
🔴 SON DAKİKA: Antalya 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin kararıyla, Seyyid Kutub'un "Yoldaki İşaretler" isimli eserinin basımı, dağıtımı ve satışı ülke genelinde yasaklandı. Piyasadaki kitapların toplatılmasına karar verildi.
(Basın Yayın Birliği)
3
39
3,612
Aysun Çakır retweeted
Önce bir deneme okudum, sonra bir öykü. Akşam yemeği vaktine doğru mutfağa geçtim, hazırlık yaparken dinlediğim sesli kitabı açtım. Yarım saatte üç farklı kitap. Hepsi doğal akışında, kendiliğinden. Kelimeleri böylesine seviyoruz; masadayken, mutfaktayken, her yerde,
okurken ve dinlerken. Roman hâliyle, denemesiyle, öyküleriyle. Kelimeleri seviyoruz.