HGW XX/7

Ο κ. Τσίπρας, από το πολύ rebranding, φαίνεται πως ξέχασε τα έργα και τις ημέρες του στη διακυβέρνηση της χώρας. Και δεδομένου ότι «απέδρασε» παραιτούμενος από τη Βουλή, δεν υπάρχει η δυνατότητα να αντιπαρατεθεί κοινοβουλευτικά με τον Πρωθυπουργό, ας του φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη. Στα 4,5 χρόνια της περίφημης «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής» του, το μοναδικό χειροπιαστό επίτευγμά του ήταν μία γραβάτα που συνόδευε μία κακή συμφωνία, για την οποία η Νέα Δημοκρατία είχε προειδοποιήσει ότι, εφόσον κυρωθεί, δεν θα μπορεί να ακυρωθεί. Την ίδια περίοδο η χώρα βρισκόταν εκτός μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων, σε αντίθεση με τους γείτονές μας. Και σήμερα ο κ. Τσίπρας έχει το θράσος να μιλά για «εθνικές ήττες». Ας ενημερωθεί, λοιπόν τι έχει γίνει τα τελευταία επτά χρόνια στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα. Γιατί η πραγματικότητα δεν αλλάζει με το μοντάζ ενός βίντεο. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη υπέγραψε τις συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, ενώ σήμερα ανακοινώθηκε ότι εκκινούν οι συζητήσεις για την επέκταση της δεύτερης συμφωνίας. Επεκτείναμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο. Προχωρήσαμε στον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, αποτυπώνοντας τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας με ευρωπαϊκή σφραγίδα. Προχωράμε σε έρευνες υδρογονανθράκων με κολοσσούς όπως η Chevron και η ExxonMobil, ενώ για τον GSI έχει κατατεθεί αίτημα αδειοδότησης αποκλειστικά στις ελληνικές αρχές. Και στην άμυνα; Εκεί που ο κ. Τσίπρας άφησε τη χώρα εκτός των προγραμμάτων F-16 και F-35, σήμερα η αναβάθμιση των F-16 προχωρά, με την πρώτη φάση να έχει ολοκληρωθεί, η Ελλάδα συμμετέχει στο πρόγραμμα των F-35, έχει αποκτήσει Rafale και υπερσύγχρονες φρεγάτες Belharra. Οι Ένοπλες Δυνάμεις ενισχύονται ουσιαστικά, ενώ προχωρά και η «Ασπίδα του Αχιλλέα». Όλα αυτά με μια Ελλάδα που ενισχύει διαρκώς τις συμμαχίες της, διευρύνει το διπλωματικό της αποτύπωμα και αναβαθμίζει τη γεωπολιτική της ισχύ. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην εξωτερική πολιτική των αποτελεσμάτων από εκείνη των εύκολων συνθημάτων. Μετά από 4,5 χρόνια στο τιμόνι της χώρας και τόσες αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες, θα περίμενε κανείς από τον κ. Τσίπρα να έχει καταλάβει τουλάχιστον ένα πράγμα: τα εθνικά ζητήματα είναι ένα πεδίο που δεν προσφέρεται για φθηνή αντιπολίτευση και δημαγωγία. Το rebranding μπορεί να αλλάξει την εικόνα. Δεν μπορεί, όμως, να ξαναγράψει την ιστορία. Ούτε να σβήσει τα πεπραγμένα του. Τουλάχιστον χαιρόμαστε, που ο κ. Τσίπρας έμαθε ότι η διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου είναι ηλεκτρική και δεν αφορά καλώδια τηλεπικοινωνιών. Κάτι είναι κι αυτό.