Loud Emy (She/Her)

شرحی که برای این تصویر می‌نویسم بر اساس تجربه‌ی دست اول خودم از اینترنی در بخش زنانِ ایرانه و متاسفانه بدتر از اینش را هم دیده‌ام: خانم باردار با مانتوی بنفش و روسری آبی که جلوی پزشک نشسته، خیلی آهسته از پزشک زنان پرسیده که در صورت نیاز به بخیه بعد از زایمان، آیا ممکنه که ورودی واژن تنگ‌تر بشه؟ چون شوهرش بهش گفته که بعد از زایمان قبلی واژنش گشاد شده. پزشک زنان هم جلوی همه داد زده که «خب خانومم نمیشه که! اگر بعدش اومدی گفتی خیلی تنگ شدم من چی کار کنم؟» شرم سر تا پای مریض را فرا گرفته. از اون سمت رزیدنت بعد از اینکه جوری که همه صداش را از ورای پارتیشن نازک بشنوند سر مریض داد زده: «خانوم پات رو باز کن ببینم.»، در اتاق معاینه را باز می‌کنه و همون‌جوری باز میذاره تا بقیه بتونن خانمِ داخل اتاق را در آسیب‌پذیرترین حالت ممکن ببینند. خانم داخل اتاق برای رهایی از شرم سرش را می‌گیره بالا و چشم‌هاش را می‌بنده. آدم‌های بیرون اتاق هم سرشون را میندازن پایین ولی گهگداری یه نیم‌نگاهی میندازن به اندام تناسلیش. خانم داخل اتاق با خودش شاید فکر می‌کنه که کاش حداقل قبل از این معاینه موهای اون ناحیه را تمیز کرده بود. رزیدنت با صرافت منتظر میشه تا پزشک زنان که به خودش زحمت تکون خوردن نمیده، برخورد کثافتش با مریض را تمام کنه و بعد با ترس و لرز میگه: «استاد، من خودم معاینه‌ش کردم. ترشحاتش خیلی بدبوه، ولی یه ضایعاتی هم هست که به نظرم ممکنه HPV باشه. ممکنه شما هم ببینیدش؟» پزشک زنان دقیقا با همین حالتی که می‌بینید (چرخاندن گردن و نگاه تحقیرآمیز)، میگه: «تو رزیدنت سال دویی، نمی‌دونی HPV چه شکلیه؟ پاپ بگیر بفرستش بره. من سال دو بودم یک بخش رو می‌چرخوندم.» رزیدنت با اعصابی خرد از کنف شدن جلوی اون همه مریض بر می‌گرده داخل اتاق. بدون اینکه به مریض توضیح بده میخواد چه کار کنه اسپکولوم سرد رو میذاره در واژن و با خشونت میگه شل کن خانم. خانم که از اول هم با درد لگنی اومده دردش می‌گیره. رزیدنت باز جوری که همه بشنون میگه: «مگه تازه ازدواج کردی که این‌قدر دردت می‌گیره؟ شل کن خانم! شل کن!»