Pinned Tweet
دوستان عزیزم
در میانهی بحران و جنگ، وقتی دشمن خارجی حمله میکند، غریزهی بقا ما را به سمت «اتحاد» میکشاند. این واکنش طبیعی است و ریشه در تکامل زیستی دارد اما اتحادِ بدون شرط، بهویژه وقتی با یک سیستم توتالیتر همراه شود، نه تنها مشکل را حل نمیکند، بلکه آن را تعمیق میبخشد.
۱)👇
tabatabaei retweeted
پیشنهاد آقای بدر آلبوسعیدی نیز در راستای پیشنهادامنیت شبکهای است که پیشنهاد کردم. امیدورامکه رییسجمهور به وظیفه ملی خود که در سوگند ریاست جمهوری تصریح شدهاست عمل کند و به ایران خدمت نماید.
پیشنهاد عمان: پیمان عدم تجاوز با حضور ایران و همه کشورهای ساحلی خلیج فارس
🔹بدر البوسعیدی، وزیر خارجه عمان، خواستار آغاز گفتوگویی منطقهای با هدف دستیابی به پیمان عدم تجاوز میان ایران، عراق و شش کشور شورای همکاری خلیج فارسشد. او دوشنبه، ۴ آبان، در دانشگاه کمبریج گفت کشورهای منطقه باید مسئولیت مشترک امنیت خود را بر عهده بگیرند.
🔹البوسعیدی استدلال کرد که کنار گذاشتن ایران از ترتیبات امنیتی منطقه، برای همه پیامدهای منفی داشته است. از نگاه او، چارچوب امنیتی بدون مشارکت ایران، از اساس بیثبات خواهد بود؛ اختلافهای موجود نیز به معنای دشمنی اجتنابناپذیر میان ایران و همسایگان عرب نیست.
🔹وزیر خارجه عمان همچنین اتکای طولانی به قدرتهای خارجی را مانعی برای شکلگیری همکاری منطقهای دانست. او تأکید کرد این پیشنهاد به معنای قطع روابط با شرکای خارجی نیست؛ اما کشورهای منطقه باید نقش اصلی را در طراحی و اجرای ترتیبات امنیتی خود داشته باشند.
🔹درباره تنگه هرمز، البوسعیدی گفت رایزنیهای عمان و ایران به چارچوب اولیه ترتیباتی موقت برای احیای آزادی کشتیرانی رسیده، اما اجرای آن همچنان به مصالحه و تفاهم عملی تهران و واشنگتن نیاز دارد.
🔹او افزود که به ارزیابی عمان، مذاکرات هستهای پیش از جنگ در حال پیشرفت بود و عناصر لازم برای توافق هنوز وجود دارد. پیمان عدم تجاوز نیز فعلاً پیشنهاد عمان برای آغاز گفتوگوست و هنوز توافقی میان هشت کشور اعلام نشده است.
◼️@NIACNews
قطر و امنیت شبکهای: همگراییها و فاصلهها
🖋عباس آخوندی، آبان ۱۴۰۵
🔻شیخ سعود بن عبدالرحمن آل ثانی، معاون نخستوزیر و وزیر مشاور در امور دفاعی قطر، روز ۲۷ مهر ۱۴۰۵ در «مجمع امنیت جهانی» دوحه از دو مسیر همزمان سخن گفت: اعلام قریبالوقوع یک مشارکت دفاعی تازه، و تداوم گفتوگو و گسترش روابط اقتصادی با ایران، با چشمانداز یک توافق عدم تجاوز.
🔻اهمیت این اظهارات در آن است که یک مقام دفاعی در خلیج فارس امنیت را دیگر فقط با موشک و پایگاه تعریف نمیکند. او از میدان گازی مشترک، زنجیره تأمین و حتی امنیت آب سخن گفت؛ یعنی همان عناصری که به گمان من باید شالوده معماری تازه امنیت در خلیج فارس باشند.
🔻این اظهارات هنوز طرحی جامع برای امنیت منطقه نیست، اما پرسشی بنیادین را پیش میکشد: آیا امنیت خلیج فارس را میتوان صرفاً بر موازنه نظامی، ائتلافهای دفاعی و حضور قدرتهای بزرگ بنا کرد، یا پایداری آن در گرو بازتعریف رابطه امنیت با اقتصاد و توسعه است؟ پاسخ من گذار به ایدهای است که آن را «حکمرانی امنیت شبکهای» نامیدهام. در این یادداشت میکوشم نشان دهم اظهارات قطر تا کجا با این ایده همگراست و کجا از آن فاصله دارد.
🔻کشورهای منطقه، بهویژه در هنگامه تنش، معمولاً دو مسیر را دنبال میکنند: اتکا به تضمین امنیتی قدرتهای بزرگ، و افزایش توان نظامی برای بازدارندگی مستقل. هیچیک را نمیتوان کنار گذاشت؛ دولتها در برابر تهدید واقعی مسئول دفاع از سرزمین و شهروندان خود هستند. اما جنگ اخیر نشان داد که این دو مسیر بهتنهایی امنیت پایدار نمیسازند. حضور پیشرفتهترین ارتش جهان در منطقه مانع گسترش دامنه درگیری و آسیب دیدن زیرساختهای حیاتی و منافع اقتصادی متحدان آن نشد.
🔻حصارکشی پیرامون سرزمین نیز پاسخ نیست. اقتصادها، زنجیرههای تأمین و شبکههای انرژی و حملونقل به هم وابستهاند و اختلال در یک نقطه از مرزهای سیاسی فراتر میرود. پس مسئله کنار گذاشتن دفاع ملی نیست؛ شناخت حدود امنیتی است که فقط بر زور یا حمایت خارجی تکیه دارد.
🔻در مقاله «از ژئوپلیتیک تا ژئواکونومی؛ حکمرانی امنیت شبکهای در منطقه خلیج فارس چه اهمیتی دارد؟» استدلال کردهام که در جهان بههمپیوسته امروز، امنیت را باید در نسبت با شبکههایی فهمید که زندگی اقتصادی و اجتماعی کشورها به آنها وابسته است. خلیج فارس فقط عرصه رقابت نظامی نیست؛ گرهگاه شبکههای انرژی، کشتیرانی، تجارت و سرمایهگذاری جهانی است. امنیت شبکهای یعنی ترتیبات نهادی و عملیاتی برای حفاظت از این شبکهها، مدیریت ریسکهای مشترک و حفظ جریان همکاری در بحران. وابستگی متقابل بهخودیخود صلح نمیآورد و میتواند به ابزار فشار بدل شود. آنچه اهمیت دارد تبدیل پیوندهای اقتصادی به ترتیباتی قابل اتکاست: شفافیت، قواعد مشترک، هشدار پیش از بحران و همکاری عملیاتی.
🔻از همین رو امنیت و توسعه جداییناپذیرند. توسعه در محیط ناامن همواره در معرض تخریب زیرساخت، توقف سرمایهگذاری و افزایش هزینه مبادله است؛ و امنیت بدون توسعه پایدار، شکننده میماند. امنیت باید امنیت انرژی، آب، غذا، محیط زیست، تجارت و فناوری را نیز دربرگیرد، بیآنکه از اهمیت تهدید نظامی بکاهد.
متن کامل را در فرستهی زیر بخوانید:
vrgl.ir/nsh8u
tabatabaei retweeted
#مهم #فوری
حضرت آیتالله #سیدمجتبی حسینی #خامنهای از شورایعالی امنیت ملی و دبیرخانه آن به عنوان «#چهارراه_تدبیر» امور کشور یاد کردند و بر اثرگذاری متقابل چهار حوزه «فرهنگ»، «سیاست»، «اقتصاد» و «امنیت» و لزوم برخورداری از پیوستهای متناسب با تصمیمگیری در هر حوزه تأکید کردند.
#محسن_رضایی
tabatabaei retweeted
یه همچین معلمِ خیانت کاری که ناگفته ها را تلویحی علنی میکند، چه نوع شاگردی تحویل جامعه خواهد داد؟
پ.ن: استیجی که مشاهده میکنید توسط نماینده i24 و موسادنشنال برگزار و اداره میشود.
tabatabaei retweeted
چه چیزها که از علیرضا زیبا حالت منفرد
در مورد رفاقت و دوستی با بابک زنجانی نشنیدم!
مدتها گفتگو کردیم و از پروژه های گروهی!!!! کارهای گروهی!!!!! در هلند و ... برای من نگفت...
بگذریم!
خیلی حرفها رو شاید باید به قبرستان برد!
درست نمیگم؟
@heshmatid
@ma_tabaa
tabatabaei retweeted
وضعیت نه جنگ و نه صلح برای ما خوب نیست و آن چیزی که تضمینکننده منافع ملی ماست، باید مبنا باشد.اما هر زمان کوچکترین تعرضی علیه خاک ایران صورت بگیرد، نیروهای مسلح ذره ای از دفاع کوتاه نخواهند آمد.
نشست خبری سخنگوی دولت/۱
tabatabaei retweeted
به زودی اوراق گواهی نفت صادر میشود و قابل ارائه به پيمانکاران است.وزارت نفت مکلف است نفت خام را به خریداران این اوراق تحويل دهد.
نشست خبری سخنگوی دولت/۲
tabatabaei retweeted
Replying to @a_yl_i
حضور در یک مهمانی ارزون بصرف کالباس و الویه
ومصرف سیگار esse در همان سال ۱۳۸۸ هم باکلاس نبود
لباس هم که معمولی است و این استایل لااقل در شیراز حتی سال ۷۸ رایج بود
ضمن اینکه اگه حالت بهتر میشه سیگار esse از سال ۹۰ وارد بازار ایران شده یعنی این عکس در بهترین حالت سال ۹۰ هست
در جمهوری اسلامی، فساد فراجناحی است
هرکس رو دیدید که تیغ افشاگری و فسادستیزی اش
جناحی خاص رو هدف میگیره در سلامتش تردید کنید
حقیقت تلخ و کثیف اینه که ۹۵٪ دارندگان رسانه و مخاطب از همین لجنی که اشتری ارتزاق میکنه، پول درمیارن و برای چندمیلیون هرگونه ملق میزنن
فقط برخی لااقل به مبانی اخلاقی شون معتقدند و هرکسی رو پروموت نمیکنند
tabatabaei retweeted
کمی دلم گرفت...🖤 #فاطمیه امسال برای ما جور دیگریه ؛ تلختر از همیشه...
در روزهایی که عدهای پای ناموس و وطن ایستادهاند ، عدهای بیپروا ، حرمت ناموس شان را میشکنند ؛ نه برایشان حق مهم است ، نه حقیقت! نه گناهکار و نه بیگناه...!
حال دلتان خوب... 🤲 در این شبها ، بیشتر از همیشه محتاج دعای همدیگریم. 🖤
#شیفت_شب
میگم میشه یکی رزومه ما رو هم بگیره با تلگرام بفرسته برای هولدینگی، پتروشیمیای چیزی
رپورتاژ رو هم اشانتیون انجام میدیم
#هولدینگبازی
tabatabaei retweeted
#قطر و #امنیت_شبکهای: همگراییها و فاصلهها
🔻شیخ سعود بن عبدالرحمن آل ثانی، معاون نخستوزیر و وزیر مشاور در امور دفاعی قطر، روز ۲۷ مهر ۱۴۰۵ در «مجمع امنیت جهانی» دوحه از دو مسیر همزمان سخن گفت: اعلام قریبالوقوع یک مشارکت دفاعی تازه، و تداوم گفتوگو و گسترش روابط اقتصادی با ایران، با چشمانداز یک توافق عدم تجاوز.
🔻اهمیت این اظهارات در آن است که یک مقام دفاعی در خلیج فارس امنیت را دیگر فقط با موشک و پایگاه تعریف نمیکند. او از میدان گازی مشترک، زنجیره تأمین و حتی امنیت آب سخن گفت؛ یعنی همان عناصری که به گمان من باید شالوده معماری تازه امنیت در خلیج فارس باشند.
🔻این اظهارات هنوز طرحی جامع برای امنیت منطقه نیست، اما پرسشی بنیادین را پیش میکشد: آیا امنیت خلیج فارس را میتوان صرفاً بر موازنه نظامی، ائتلافهای دفاعی و حضور قدرتهای بزرگ بنا کرد، یا پایداری آن در گرو بازتعریف رابطه امنیت با اقتصاد و توسعه است؟ پاسخ من گذار به ایدهای است که آن را «حکمرانی امنیت شبکهای» نامیدهام. در این یادداشت میکوشم نشان دهم اظهارات قطر تا کجا با این ایده همگراست و کجا از آن فاصله دارد.
🔻کشورهای منطقه، بهویژه در هنگامه تنش، معمولاً دو مسیر را دنبال میکنند: اتکا به تضمین امنیتی قدرتهای بزرگ، و افزایش توان نظامی برای بازدارندگی مستقل. هیچیک را نمیتوان کنار گذاشت؛ دولتها در برابر تهدید واقعی مسئول دفاع از سرزمین و شهروندان خود هستند. اما جنگ اخیر نشان داد که این دو مسیر بهتنهایی امنیت پایدار نمیسازند. حضور پیشرفتهترین ارتش جهان در منطقه مانع گسترش دامنه درگیری و آسیب دیدن زیرساختهای حیاتی و منافع اقتصادی متحدان آن نشد.
🔻حصارکشی پیرامون سرزمین نیز پاسخ نیست. اقتصادها، زنجیرههای تأمین و شبکههای انرژی و حملونقل به هم وابستهاند و اختلال در یک نقطه از مرزهای سیاسی فراتر میرود. پس مسئله کنار گذاشتن دفاع ملی نیست؛ شناخت حدود امنیتی است که فقط بر زور یا حمایت خارجی تکیه دارد.
🔻در مقاله «از ژئوپلیتیک تا ژئواکونومی؛ حکمرانی امنیت شبکهای در منطقه خلیج فارس چه اهمیتی دارد؟» استدلال کردهام که در جهان بههمپیوسته امروز، امنیت را باید در نسبت با شبکههایی فهمید که زندگی اقتصادی و اجتماعی کشورها به آنها وابسته است. خلیج فارس فقط عرصه رقابت نظامی نیست؛ گرهگاه شبکههای انرژی، کشتیرانی، تجارت و سرمایهگذاری جهانی است. امنیت شبکهای یعنی ترتیبات نهادی و عملیاتی برای حفاظت از این شبکهها، مدیریت ریسکهای مشترک و حفظ جریان همکاری در بحران. وابستگی متقابل بهخودیخود صلح نمیآورد و میتواند به ابزار فشار بدل شود. آنچه اهمیت دارد تبدیل پیوندهای اقتصادی به ترتیباتی قابل اتکاست: شفافیت، قواعد مشترک، هشدار پیش از بحران و همکاری عملیاتی.
🔻از همین رو امنیت و توسعه جداییناپذیرند. توسعه در محیط ناامن همواره در معرض تخریب زیرساخت، توقف سرمایهگذاری و افزایش هزینه مبادله است؛ و امنیت بدون توسعه پایدار، شکننده میماند. امنیت باید امنیت انرژی، آب، غذا، محیط زیست، تجارت و فناوری را نیز دربرگیرد، بیآنکه از اهمیت تهدید نظامی بکاهد.
متن کامل را در فرستهی زیر بخوانید:
vrgl.ir/nsh8u
tabatabaei retweeted
در ماههای اخیر رقابت بسیار شدید و مشکوکی میان برخی مدیران و اعضای هیئت مدیره صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستاییان و عشایر، با مدیریت مستقیم حامد قادرمزی -مدیرعامل مسئلهدار صندوق- برای خرید اوراق مشارکت از شرکتهای خصوصی ورشکسته به ارزش تقریبی ۰.۵ همت در جریان بوده؛ به طوری که درصد قابلتوجهی از این مبلغ نجومی بهعنوان پورسانت مستقیم به جیب همین افراد رفته است.
هدف از این اقدام چیزی جز نجات شرکتهای ورشکسته با پول و دارایی کشاورزان، عشایر و روستائیان مظلوم و غیور نبوده است.
از این رو، شایسته و بایسته است که سازمان بازرسی کل کشور هرچه سریعتر به این موضوع مهم ورود کند.
tabatabaei retweeted
قطر و امنیت شبکهای: همگراییها و فاصلهها
🖋عباس آخوندی، آبان ۱۴۰۵
🔻شیخ سعود بن عبدالرحمن آل ثانی، معاون نخستوزیر و وزیر مشاور در امور دفاعی قطر، روز ۲۷ مهر ۱۴۰۵ در «مجمع امنیت جهانی» دوحه از دو مسیر همزمان سخن گفت: اعلام قریبالوقوع یک مشارکت دفاعی تازه، و تداوم گفتوگو و گسترش روابط اقتصادی با ایران، با چشمانداز یک توافق عدم تجاوز.
🔻اهمیت این اظهارات در آن است که یک مقام دفاعی در خلیج فارس امنیت را دیگر فقط با موشک و پایگاه تعریف نمیکند. او از میدان گازی مشترک، زنجیره تأمین و حتی امنیت آب سخن گفت؛ یعنی همان عناصری که به گمان من باید شالوده معماری تازه امنیت در خلیج فارس باشند.
🔻این اظهارات هنوز طرحی جامع برای امنیت منطقه نیست، اما پرسشی بنیادین را پیش میکشد: آیا امنیت خلیج فارس را میتوان صرفاً بر موازنه نظامی، ائتلافهای دفاعی و حضور قدرتهای بزرگ بنا کرد، یا پایداری آن در گرو بازتعریف رابطه امنیت با اقتصاد و توسعه است؟ پاسخ من گذار به ایدهای است که آن را «حکمرانی امنیت شبکهای» نامیدهام. در این یادداشت میکوشم نشان دهم اظهارات قطر تا کجا با این ایده همگراست و کجا از آن فاصله دارد.
🔻کشورهای منطقه، بهویژه در هنگامه تنش، معمولاً دو مسیر را دنبال میکنند: اتکا به تضمین امنیتی قدرتهای بزرگ، و افزایش توان نظامی برای بازدارندگی مستقل. هیچیک را نمیتوان کنار گذاشت؛ دولتها در برابر تهدید واقعی مسئول دفاع از سرزمین و شهروندان خود هستند. اما جنگ اخیر نشان داد که این دو مسیر بهتنهایی امنیت پایدار نمیسازند. حضور پیشرفتهترین ارتش جهان در منطقه مانع گسترش دامنه درگیری و آسیب دیدن زیرساختهای حیاتی و منافع اقتصادی متحدان آن نشد.
🔻حصارکشی پیرامون سرزمین نیز پاسخ نیست. اقتصادها، زنجیرههای تأمین و شبکههای انرژی و حملونقل به هم وابستهاند و اختلال در یک نقطه از مرزهای سیاسی فراتر میرود. پس مسئله کنار گذاشتن دفاع ملی نیست؛ شناخت حدود امنیتی است که فقط بر زور یا حمایت خارجی تکیه دارد.
🔻در مقاله «از ژئوپلیتیک تا ژئواکونومی؛ حکمرانی امنیت شبکهای در منطقه خلیج فارس چه اهمیتی دارد؟» استدلال کردهام که در جهان بههمپیوسته امروز، امنیت را باید در نسبت با شبکههایی فهمید که زندگی اقتصادی و اجتماعی کشورها به آنها وابسته است. خلیج فارس فقط عرصه رقابت نظامی نیست؛ گرهگاه شبکههای انرژی، کشتیرانی، تجارت و سرمایهگذاری جهانی است. امنیت شبکهای یعنی ترتیبات نهادی و عملیاتی برای حفاظت از این شبکهها، مدیریت ریسکهای مشترک و حفظ جریان همکاری در بحران. وابستگی متقابل بهخودیخود صلح نمیآورد و میتواند به ابزار فشار بدل شود. آنچه اهمیت دارد تبدیل پیوندهای اقتصادی به ترتیباتی قابل اتکاست: شفافیت، قواعد مشترک، هشدار پیش از بحران و همکاری عملیاتی.
🔻از همین رو امنیت و توسعه جداییناپذیرند. توسعه در محیط ناامن همواره در معرض تخریب زیرساخت، توقف سرمایهگذاری و افزایش هزینه مبادله است؛ و امنیت بدون توسعه پایدار، شکننده میماند. امنیت باید امنیت انرژی، آب، غذا، محیط زیست، تجارت و فناوری را نیز دربرگیرد، بیآنکه از اهمیت تهدید نظامی بکاهد.
متن کامل را در فرستهی زیر بخوانید:
vrgl.ir/nsh8u














