Türkiye, İngiltere’nin yaptığını yapmalı.
20. Yüzyılın başlarında İngiltere, Çin’den ipek, çay, porselen, baharat ve envai çeşit ürünler ithal ediyordu fakat neredeyse hiç bir şey satamıyordu.
Bu da İngiltere’de gümüş likiditesi krizi oluşturdu.
Bu tek taraflı ticaretin sürdürülebilirliği kalmamıştı.
İngiltere “acaba ne satabiliriz” diye araştırıp AFYON cevabını bulunca; Afyon üretim ve ihracatında karar kaldılar.
Önce Afyon sattılar sonra bahaneleri kullanıp imparatorluğun yazlık sarayını yağmaladılar.
Yetinmediler ve o güne kadar ödedikleri bütün gümüşleri savaş tazminatı olarak geri aldılar.
Türkiye de Afyon satsın demiyorum çünkü satmaya gücü yetmez; ahlaken de tercih etmez
Acaba Afyon kadar değerli ve Çinlilerin üretemeyeceği fakat satın almak isteyebilecekleri bir veya bir kaç ürün var mı?
Çin hep böyleydi ve hep böyle kalacak; Çin’e eşya satarak ticarette denge kurulamaz; eşya dışı nesnelere ihtiyaç var.
Ticari açığı dengelemek için her zaman “Çin’e nasıl mukâbele edeceğimiz” sorusu akıllarda tutulmalı.
Mesela, Afyon değil fakat haşhaştan üretilen alkaloid (morfin, kodein vb.) ve benzerleriyle işe başlanabilir.
📌Çin-Türkiye İlişkilerini Yeniden Düşünmek
Çin ve Türkiye arasındaki ticaret açığı devasa. Yaklaşık 50 milyar dolarlık açık veriyoruz.
Aslında şimdiye kadar bu açığı kapatmanın en olası yollarından birinin Çin’in Türkiye’deki yatırımlarını arttırması olduğunu düşünüyorduk.
Ancak hem son süreçte yaşananlar hem de mevcut veriler bu yolun çok da gerçekçi bir seçenek olmadığını gösterdi.
Arkadaşın da aşağıda söylediği gibi, Çin’in Türkiye’deki toplam yatırım stoğu 3,1 milyar dolar. Bu şaka gibi bir rakam. Üstelik akış her geçen gün düşüyor. (Bunun altında siyasi sebepler olması oldukça muhtemel)
Bölgedeki en düşük doğrudan yatırımlar Türkiye’de. BRI kapsamında gelen yatırımların en düşüğü yine Türkiye’de.
Kısaca Çin’den yatırım falan geldiği yok. Han Zheng’ın söyledikleri tipik her zaman söylenen ezbere laflar. Bu yüzden ticaret açığını Çin yatırımlarıyla absorbe edelim sözleri de anlamını yitiriyor.
Çıkıp ticareti engelleyelim demek de çok mantıklı değil. Zira çok ciddi bir bağımlılık geliştirdik Çin’e. Bugün ticareti kessek hem enflasyon etkisi olur hem de ihracatçılarımız ciddi darbe yer.
Bence karar alıcıların ciddi bir şekilde oturup bir bağımlılık haritası çıkarması gerek. Ürün aldığımız ülke çeşitliliğini arttırmamız, üç beş de olsa kritik bazı ürünlerin ülkede üretilmesi için çabalamamız lazım.
Belki biraz maliyetli olur ama başka seçeneğimiz yok. Aksi takdirde geri dönülemez bir yola gireriz.
Çinli takipçiler bana çok kızmış.
Umarım bana kızanlar bu yazıyı da okur.
Malum Çin ile çok büyük bir ticaret açığımız oluştu.
50 Milyar dolar ithalat ve 3 milyar dolar ihracatımız var.
Ufukta bu açığı azaltacak azaltacak makul tedbirler de görünmüyor.
Bu konuda hiç kimse Çin ile rekabet edemez.
IMF zihniyetli ekonomi yönetimimizin “Çin ile ticari alanda rekabet etme” gündemi, şimdiye kadar hiç oluşmadı ve oluşmayacak.
İngiltere bile 200 yıldır bu mücadeleyi yapamadı ve yapamayınca insanlık dışı yöntemlere başvurdu: Afyon sattı, savaştı, yağmaladı ve ganimet almaya yöneldi.
Çin geçmişte olduğu gibi yine başardı ve bir milyardan fazla insanı önce açlık seviyesinden, sonrada yoksulluk seviyesinden kurtarıp bugünlere geldi.
Halkın refahını artırmaya yönelik politikaların, bugünden sonra da, başarılı olacağı kesin.
Yolu açık olsun.
Çinlilere kızmamalı ve onlardan öğrenmeye çalışmalıyız.
Çinliler de bana kızmaktan vaz geçmeli ve aşağıdaki makalemi okumalı.
karar.com/amerika-cin-ticare…
14
11
6,854
Şaka yapmayı başaramadım bari ciddiyetle yeni önerimi sunayım: Kars’tan yola çıkacak ve yol üstünde var olan ülkelerden asker toplayacak bir “Turan Ordusu” kuralım ve Çin’i haraca bağlayalım.
Alacağımız yıllık haraç da Türk Devletlerinin verdiği cari açık kadar olsun.
Türkiye, İngiltere’nin yaptığını yapmalı.
20. Yüzyılın başlarında İngiltere, Çin’den ipek, çay, porselen, baharat ve envai çeşit ürünler ithal ediyordu fakat neredeyse hiç bir şey satamıyordu.
Bu da İngiltere’de gümüş likiditesi krizi oluşturdu.
Bu tek taraflı ticaretin sürdürülebilirliği kalmamıştı.
İngiltere “acaba ne satabiliriz” diye araştırıp AFYON cevabını bulunca; Afyon üretim ve ihracatında karar kaldılar.
Önce Afyon sattılar sonra bahaneleri kullanıp imparatorluğun yazlık sarayını yağmaladılar.
Yetinmediler ve o güne kadar ödedikleri bütün gümüşleri savaş tazminatı olarak geri aldılar.
Türkiye de Afyon satsın demiyorum çünkü satmaya gücü yetmez; ahlaken de tercih etmez
Acaba Afyon kadar değerli ve Çinlilerin üretemeyeceği fakat satın almak isteyebilecekleri bir veya bir kaç ürün var mı?
Çin hep böyleydi ve hep böyle kalacak; Çin’e eşya satarak ticarette denge kurulamaz; eşya dışı nesnelere ihtiyaç var.
Ticari açığı dengelemek için her zaman “Çin’e nasıl mukâbele edeceğimiz” sorusu akıllarda tutulmalı.
Mesela, Afyon değil fakat haşhaştan üretilen alkaloid (morfin, kodein vb.) ve benzerleriyle işe başlanabilir.
“TCMB’nin diliyle söylersek; en düşük %29, en yüksek %32 ve ortalama %30,5
Geçen hafta yayınlanan “Enflasyon Raporu”nda TCMB, 2027 yılı için enflasyon tahminini %15’ten %21 yükseltti.
Hem yükseltti hem de “Üçüncü çeyreğe dair veriler nihai yurtiçi talepteki zayıf seyrin sürdüğüne ve talep koşullarının dezenflasyonist düzeyde olduğuna işaret etmiştir” dedi.
Piyasalarda, %21 enflasyon oranına inanan yok; doğrusu TCMB ve diğer kurumların da %21’e inandığını düşünmüyorum.
Piyasa tahminleri %23 - %26 aralığında seyrediyor.”
✍️Mehmet Ali Verçin yazdı
📌Modelimin 2027 enflasyon tahmini %30,5
karar.com/yazarlar/mehmet-al…
2
6
1,365
Konuya vakıf olduğunuz ve yakından takip ettiğiniz için tebrik ederim.
Biz Türk ihracatçısına, en azından, ihracatının %3’ü kadar teşvik primi istiyoruz.
Uygulamada %1’in altına düştü.
Türk firmalarının, bu durumda Çin firmalarıyla rekabet etme imkanı ve şansı var mı?
Replying to @mealivercin
Çok genel bir yorum tam dogru değil..Geçen mart ayında Çinde birçok sektörde ihracat sonrası verilen vergi iadeler iptal edildi ve bu yüzden işverenler ates püskürüyor.Bu iadeler ciddi oranlardaydı 2008 lerde yüzde 17 lerdeydi en son yüzde 9 idi.
2
6
1,040
Komplekse kapılmayı gerektiren bir durum yok; o inşaatlar, gayrimenkul sektörüne verilen 18 Trilyon doların eseridir.
Türkiye’de doğrudan ve dolaylı olarak gayrimenkul sektörüne verilen krediler 50 milyar dolar civarı.
Replying to @mealivercin
2 gündür pekin deyim. Ayrı bir dünya. Devasa binalar iş merkezleri alışveriş magazaları, geniş bulvarlar, her yer pırıl pırıl düzen ve intizam. Komplekse kapılmamak mümkün değil. Ülkece Boşa kürek çekiyor hissine kapıldım .
Uzakdoğu ülkelerinde devlet adeta ekonomiyi geliştirmek için var; Türkiye’de ekonomi, adeta bürokratlara ve siyasilere ikbal sağlamak…
Bu zihniyet devam ederse, uzakdoğuda sanayileşme yolculuğuna çıkan her ülke Türkiye’yi geçecek.
Umursayan var mı?
karar.com/yazarlar/mehmet-al…
Malum, Çin sanayisi Türk ekonomisine giderek daha az alan bırakıyor.
Fakat karşı karşıya bulunduğumuz yapısal tehlike Çin'den de büyük.
Genel olarak Uzakdoğu...
Kore'den Japonya'ya Vietnam'a Hindistan'a kadar hepsi ayrı ayrı.
Ekonomileri hem çok hızlı büyüyor.
Hem zaten büyük ekonomik tabanları var.
En kötüsü, hem de sanayi yatırımlarının GSYH payı artıyor.
Son kısım belki daha kritik. Sağdaki grafiğe o bakımdan dikkat.
Zira dönüp dolaşıp mahsul verecek o yatırımlar ve yine bizi bulacak...
Mehmet Ali Verçin retweeted
Bazen tek bir yalanı yutturmak için 99 doğrunun savunulması gerekebilir.
Alon Mizrahi’nin tek görevi Erdoğan’ı İslam dünyasının gözünde değersizleştirmektir.
Alon Mizrahi’nin İsrail hükümetine sert muhalefet etmesi, İsrail için işlevsel bir ajan olmasına engel değil.
Bazen tek bir yalanı yutturmak için 99 doğrunun savunulması gerekebilir.
Alon Mizrahi’nin tek görevi Erdoğan’ı İslam dünyasının gözünde değersizleştirmektir.
Alon Mizrahi’nin İsrail hükümetine sert muhalefet etmesi, İsrail için işlevsel bir ajan olmasına engel değil.
Sayın Erdoğan, şimdiye kadar kendisine yönelen 9 çok önemli siyasi saldırıyı savuşturabildi; peki kendi siyasi düzeninin ürettiği veya önleyemediği yolsuzluk gibi sorunları da savuşturabilecek mi?
Tarihin, efsanelerin ve gözlemlerin şahitliği bize ne anlatıyor?
⬇️
✍️ Mehmet Ali Verçin yazdı
📌 Dokuz canlı bir kartal
karar.com/yazarlar/mehmet-al…
3
10
1,618
#tuprs ilk 9 ayda 121.4 milyar TL kar elde etmiş.
Sadece 3. Çeyrekteki kar: 68,7 Milyar TL.
Gözümüz yok, güle güle harcasınlar diyemeyiz.
Peki nasıl bu kadar yüksek para kazanmış?
Yatırım mı yapmış, hayır; kimsenin üretemediği bir ürün mü üretmeye başlamış, hayır.
Doğru Cevap: Ukrayna dronları, Rus rafinerilerini vurdukça "rafineri marjları" dolaysıyla TÜPRAŞ'ın karları yükselmiş.
Yani ek bir çabaya ihtiyaç duymadan Türk halkını yasaların ve EPDK'ın izniyle sağmış, sağmış, sağmış.
Peki yetkililer mesela EPDK buna niçin izin vermiş?
EPDK ve hükümet artan akaryakıt fiyatlarının enflasyonu yükseltmemesi için 500 Milyar TL'ye kadar ÖTV vergilerinden vazgeçti fakat TÜPRAŞ'a "lütfen karlarını gözden geçir" ricasında bulunmayı tercih etmedi.
Şu andaki fiyat tespit metodolojisi, barış zamanı metodolojisidir; bu yöntem barış dönemleri için uygun olabilir.
Ancak savaş dönemi fiyatlandırma metodolojisi, barış dönemi fiyatlandırma metodolojisiyle aynı olamaz; olmamalı.
Olan oldu, devlet TÜPRAŞ'ın vatandaşları ütmesini uygun görmüş.
Acaba TÜPRAŞ kazandığı bu fahiş karları ne yapacak?
TÜPRAŞ, yasal olarak meşru fakat etik olarak tartışmalı bir şekilde Türk halkından tahsil ettiği bu karları nereye yatıracak?
Şimdiye kadar yenileme ve verimlilik yatırımları hariç hiç yatırım yapmadı.
Eğer Azerbaycan Devleti gelip STAR Rafinerisini kurmasaydı, devam eden bu savaş günlerinde, Türkiye akaryakıt iç pazarı perişan olabilirdi.
Türkiye'nin benzin üretimi yeterli fakat 10 milyon ton dizel açığı var; bu açık, ithalatla kapatılıyor.
Türkiye yıllık 26 milyon ton dizel tüketiyor; bunun 12 milyon tonunu TÜPRAŞ ve 14 milyon tonunu da STAR Rafinerisi üretiyor.
Makul olan TÜPRAŞ'ın dizel tesisi yatırımı yapmasıdır.
Yapar mı emin değilim.
KOÇ Holding, galiba Türkiye'de yatırım defterini çoktan kapatmış, görünüyor.
Bir ihtimal, bu parayla Romanya'da elektrik gibi bazı yatırımlar yapabilir.
Ya da temettü dağıtır ve bu parayı holding başka alanlarda kullanır.
121,3 milyar TL net kara ilaveten 14 milyar TL'de amortisman ayırmış; son çeyrekte de en az 65 milyar TL kar ve amortisman elde edebilir; 200 milyar TL bu ek yatırımların neredeyse tamamını finanse edebilir.
İstek, arzu ve irade...
Ve.
Halktan yana bir EPDK...
$TUPRS 2026/9 finansal tabloları açıklandı.
Detaylı analiz için: fintables.com/sirketler/TUPR…
Mobilde incelemek için: fintables.go.link/vQX0h #TUPRS #BIST100 @FintablesEvo
Avrupa’daki göçmen müslümanlar geldikleri ülkenin bir uzantısı gibiler; geldikleri ülkenin dini eğilim ve kavgalarını bile virgülüne dokunmadan taşıyor ve savunuyorlar.
Bu davranışlarının ne kendilerine ne cemaatlerine ne de ev sahiplerine bir faydası var.
Avrupadaki göçmen kökenli Müslümanlar, zihinsel açıdan Özerk olamadıkları için kendilerine ait ve başkalarına cazip fikirleri olamıyor; kendilerine ait bir fikirleri olmayınca da, başka fikir sahipleriyle etkileşimde çok kısır kalıyorlar.
Amerikalı müslümanlar zihinsel olarak daha özerk şahsiyetler; bu entellektüel orta sınıf müslümanlar, İslam dünyasındaki cereyanların (mezhepler dahil) devamı olma arayışında değiller.
Adeta Fazlulrahman ekolü gibi davranıyorlar: Geçmişe gidip, İslami ilke ve yaklaşımlardaki özü kavrayıp, bu özü bugüne taşıyor ve adeta Amerikalılaştırıyorlar.
Sayın Erdölen’in izlenim ve çıkarımları, bence isabetli ve yerinde
Ekim ayı enflasyon artış oranı beklentilerin üzerinde açıklandı: %2,58.
Gıda ve alkolsüz içeceklerdeki fiyat artışları yine yüksek geldi.
Halbuki 2026 yılı tarımsal ürünler üretimi, bütün zamanların üretim rekorunu kırmış olabilir.
2025 yılında 120 milyon ton olan toplam tarımsal üretim miktarının 2026 yılında 143 milyon tonu aşacağı tahmin ediliyor.
Arzdaki bu artışlar sayesinde fiyat artış oranlarının düşük olabileceği tahmin ediliyordu fakat bu beklentiler gerçekleşmedi.
İklime değil de bahçeciliğe dayalı sebze üretimi yerinde saymış fakat tahıllardaki üretim 34,2 milyon tondan 44,8 milyon tona yükselmiş.
Meyvelerdeki üretim artış oranı tam bir rekor: %60
Bu rekor artış oranları bile enflasyonu dizginleyemedi.
Geçmişteki mevsimsel döngü değerleri baz alınırsa, 2027'de üretimin azalma ihtimali var.
Bitkisel Üretim 2.Tahmini, 2026
Bitkisel üretimin bir önceki yıla göre artacağı tahmin edildi
Detaylar için web sitemizi ziyaret edebilirsiniz.🔎
↪️ veriportali.tuik.gov.tr/tr/p…
Kaybettiğimiz (benim tabirimle küresel insan kaynakları kuluçka havuzunda eğitime gönderdiğimiz) insanlar sadece yeni mezunlardan oluşmuyor.
Yeni mezunlara ilaveten Türkiye'deki şirketlerde tecrübe kazanmış yani yetişmiş binlerce yetenekli çalışan da yurt dışına göç ediyor.
Bu göç kervanına, başarılarından dolayı burs bularak veya ailesinin katkısıyla binlerce lise mezunu da katılıyor.
Sayısallaştırırsak toplam rakam 50 bin civarında olabilir; geçmiş yıllarda gitmiş ve önümüzdeki yıllarda gidecek insanların toplamı milyonu bulabilir.
Bu gidişlere üzülmeli miyiz?
Sayın @ali_hakan_kara haklı olarak üzülmüş.
Almanya'nın da her yıl 5 bin civarında yeni mezun kaybettiği tahmin ediliyor.
Almanya iş dünyası konusunda makale yazanlara bakılırsa Almanya her yıl tecrübeli 60-90 bin civarında "yerinin doldurulması zor" yetenekler kaybediyor. Kaybettiği yeteneklerin yerini de tam olarak dolduramıyor. (Gidenlerin çoğu Amerika, İsviçre, İsveç vs.)
İngiltere bile yılda 60 bin civarında yetenek kaybediyor; bu kayıplardan dolayı İngiltere göçmenleri istihdam ediyor ve göçmen nüfusunun toplam nüfusa oranı her geçen yıl artıyor.
Türkiye'ye dönersek; Türkiye ekonomisi tabir caizse bir Kobi denizi, bir KOBİİSTAN; maalesef bu küçük firmaların üstün yeteneklere ihtiyacı yok veya farkında değil; farkında olanların da üstün yetenekleri istihdam edecek nitelikte bir işi yok.
Varsayalım ki iyi okullarımızdan mezun ettiğimiz öğrenciler bu Kobilerde çalışmaya razı oldular; yazık olur; gelişme kapasiteleri donar; körelirler; mutsuz olurlar.
Türkiye'de maalesef iyi firmalarımız çok az ve bu iyi firmalar da ya büyümeyi göze alamıyor ya da büyümeyi başaramıyor.
Eğer ayrılıp yurtdışına gidenler olmazsa şirketler adeta işe yeni elman alımlarını unutmuşlar görünüyor; şükür ki şirketlerimiz bazı bakımlardan bir okul görevi görüyor ve istihdam edilenler hızla işe adapte olabiliyor.
Uzun vadeli ülke çıkarları için Kamu, yeni mezunların yurtdışında iş bulmaları için yardımcı olmalı ve programlar geliştirmelidir.
Yurtdışına gitmek bir zaafiyet değil; bir fırsat, küresel yetenek havuzunda eğitim görme fırsatı.
Sosyal deneyim kazanma, iş yapma görgüsünü artırma ve networking imkanları kaçırılmayacak fırsatlardır.
Bir ülke düşünün küresel ölçekte üstün yetenekli bir milyon civarında tecrübe kazanmış yetenek, adeta bir yedek bir teknoloji ordusu gibi hazır bekliyor.
Bu bekleyenlerin önemli bir kısmının, bir gün dönüp potansiyellerini kendi ülkelerinde ortaya koyacakları günler gelebilir; gelmeyebilir de...
Kendime şu soruyu soruyorum: Yurtdışına çıkmış bu yetenekler bugün geri dönse acaba ülke onlara hangi fırsatları sunabilir?
Gelsinler mi gelmesinler mi?
Her şeyin bir zamanı var.
İyimser miyim yoksa gerçekçi miyim?
Zaman her şeyi gösterecek.
Anlamadığım argümanlardan biri de Avrupa'nın yaşlanması ile ilgili çok karamsar söylemler.
Yaşlandığı doğru, fakat mesela geçen yıl ülkemizden göç eden eğitimli insanların %22'sinin adresinin Almanya olduğunu da unutmayalım. Bunların çoğu bilgisayar, elektronik ve makine mühendisi.
Gencecik yeteneklerimizi bu şekilde çekebilen bir ülke önünde sonunda kendini toparlayacaktır. Biz kendi halimize üzülelim. Güzelim demografik fırsat penceremizi heba etmek üzereyiz.
“Kilise-devlet ayrılığının kurumsallaşması, üniversitelerin açılması ve burjuva sınıfının yükselişi on birinci ve on ikinci yüzyıllardaki dönüşümün temellerini oluşturdu.”
Bu cümle Türkçede ‘kilisenin geriletilmesi ve laikliğin güç kazanması’ algısına, imasına veya gönderimine hizmet ediyor.
@dr_ahmetkuru’da aynı çağrışımları ima ediyor.
Fakat bu tamamen yanlış bir kavrayıştır hatta tam tersi doğrudur: 11.Yüzyıldan önce Kilise, bizim bugünkü diyanet işleri başkanlığı gibi krallığın bürokratik bir birimiydi.
Fakat 11. Yüzyılın sonundan itibaren bütün krallıkların meşruiyeti “çifte kılıç kuramı” gereği Kiliseye bağlıydı.
Avrupa’daki her idari otorite, ki bunların sayısı yüzlerceydi, meşruiyetlerini kilise tarafından takdîs edilmekten alıyorlardı.
Kilise de bu otoritesini başta kilise malları olmak üzere, (kilise zamanla Avrupa’nin ekilebilir toprakların dörtte birine sahip olmuştu, tahıl, şarap, kumaş üretiminde de payı bu civardaydı); bütün özel mülkiyete ve sermaye birikimine hukuki meşruiyet ve koruma sağlamak yolunda kullanmıştır.
Batı beklenmedik bir aktörün, yani kilisenin dayatmaları sonucunda “planlanmamış sonuçlar-unintended consequences” sayesinde sermaye biriktirebilmiş ve biriken bu sermaye sayesinde gelişmiştir.
İslam ve doğu dünyası kadim yönetim ilkelerinde devam ettiği için “sermaye birikimine hukuki koruma ve iktidarların barışçıl bir şekilde el değiştirmesi” imkanına kavuşamamıştır.
Kuru, kitabına yönelik eleştirilere "uzunca bir arka kapak yazısı" yazarak karşılık vermiş.
Özetle "kitabımda şu da var, bu da var" diyor. Yine bir çuvala, olgu gibi görünen "malumat" yığını dolduruluyor.
Örnek 3 paragrafı alıyorum buraya. Burada 10 asır ve 30 milyon m2 aynı yerde:
"On beşinci yüzyıldan on dokuzuncu yüzyıla kadar Müslümanlar üç büyük imparatorluk kurdular: Sünni Osmanlılar, Şii Safevîler ve Sünniler tarafından yönetilen ama Hindu çoğunluklu Babürlüler. Bu imparatorluklar Balkanlar’dan Bengal’e uzanan geniş bir coğrafyaya hükmettiler. Askerî açıdan güçlüydüler. Ancak ulema-devlet ittifakları filozofları neredeyse tamamen ortadan kaldırdı ve tüccarları marjinalleştirdi. Bu nedenle bu imparatorluklar önceki yüzyıllardaki Müslümanların entelektüel ve ekonomik üretkenliklerini tekrar ortaya koyamadılar.
Müslüman dünya entelektüel ve ekonomik ivmesini kaybederken, Batı Avrupa bunun tersine bir seyir izledi. Kilise-devlet ayrılığının kurumsallaşması, üniversitelerin açılması ve burjuva sınıfının yükselişi on birinci ve on ikinci yüzyıllardaki dönüşümün temellerini oluşturdu. Sonraki asırlarda Rönesans, matbaa devrimi ve diğer devrimlerle Avrupa gelişti.
Erken tarihlerde Müslüman toplumlar o kadar dinamikti ki Çin’deki kâğıt yapımı gibi bir yenilikle karşılaştıklarında bunu hemen uygulamaya koyarlardı. O sırada Batı Avrupa toplumları durağandı; Avrupa ilk kâğıt fabrikasını Müslümanlardan beş yüzyıl sonra kurabildi. Ancak sonraki dönemlerde yeniliklere yönelik tutumlar değişti. Müslümanlar o kadar durağanlaştılar ki Avrupa’da geliştirilen matbaa, teleskop ve kadavralar üzerinde tıbbi araştırmalar gibi yeni teknoloji ve araçları kullanmak için yüzyıllarca beklediler."
3
10
1,472
Yabancı Kaynaklar (borçlar) arttıkça Varlıklar da (nakitler ve değerli madenler, bono ve tahviller, senetli ve senetsiz alacaklar; emtialar, gayrimenkuller, makina ve teçhizat, menkuller, vs) artar; bu karşılıklı artış bir bilançonun en temel ilkesidir.
Enflasyonla mücadele adı altında yürütülen daraltıcı politikalar, sanayileşmeyi ve yatırımları azaltan hatta toplumun varlık edinmesini engelleyen yanlış politikalardır.
Aşağıdaki tablo da bu olgunun ispatıdır.
7
829



















