_mesut_ gençer.

Bir alakarga sonbaharda meşe palamudu bulduğunda onu hemen yemeyebilir. Gagasına alır, ağaçların arasından uzaklaşır ve toprağa saklar. Sonra başka bir palamut için geri döner. Kuş açısından bu bir kış hazırlığıdır. Meşe açısından ise bazen yeni bir başlangıç. Çünkü meşe palamudu ağırdır. Rüzgâr onu bir akçaağacın kanatlı meyvesi gibi uzağa taşıyamaz. Dalından düştüğünde çoğunlukla ağacın yakınında kalır. Alakarga ise palamudu başka bir açıklığa, orman kenarına ya da çalıların bulunduğu bir yere götürebilir. Üstelik yiyeceklerini tek bir noktaya yığmak yerine farklı yerlere saklaması, palamutların da çevreye dağılmasını sağlar. Kuşun hafızası da güçlüdür; sakladığı yiyeceklerin yerini yeniden bulabilir. Fakat her palamut geri alınmaz. Bir kısmı başka canlılara yem olur, bir kısmı çimlenmeye uygun koşulları bulamaz. Toprakta kalanlardan bazılarıysa kök salar. Bir süre sonra orada küçük bir meşe fidanı belirir. Tabii bunun olması yalnızca kuşa bağlı değil. Palamudun canlı kalması, yeterli nem bulması, saklandığı yerde ışık ve diğer koşulların elverişli olması gerekir. Alakarganın saklama yeri seçimi bile bu yüzden önemlidir. Ormanda yan yana duran iki meşenin hikâyesi, aynı ağacın altına düşen tohumlarla başlamış olmayabilir. Bazen aralarındaki mesafeyi, sonbaharda yiyeceğini saklayan bir alakarga kapatmıştır. #Alakarga #Meşe #OrmanEkolojisi #DoğalGençleşme #YabanHayatı