بدترین روز کل زندگیم و داشتم، از گریه حتی سرپام نمیتونم وایسم ولی پررو پررو عکس استتیک پاییزی پست کردم، هاها
یه چیزی وجود داره به اسم سالگرد تروما،اینطوری که بدن ساگرد هر ترومارو یادش میمونه و هرچی بهش نزدیک تر میشه دقیقا همون نشونه های سال پیش و تکرار میکنه، هرچی به دی ما نزدیک تر میشیم من این‌موضوع رو بیشتر دارم حسش میکنم
به نظرم کسی که با بیماری و سوگ یه ادم دیگه شوخی بکنه و مسخره اش کنه نباید خودش و ادم بشماره، حتی حیوون هم نشماره، چه میدونم علفی چیزی شاید بشه بهش گفت