Το κριτήριο της ανθρώπινης αρετής δεν το δίνει ποτέ το περίσσευμα, αλλά πάντα το υστέρημα. Η τιμή που προσδίδει στον πλούσιο ευεργέτη η ευεργεσία του, είναι άδηλο χάρισμα κ το μόνο που μπορεί, είναι να τον απαλλάσσει απ την κατηγορία, όχι όμως να τον φορτώνει κ με τον έπαινο.

Δεν θέλει περισσότερες ευθύνες ο άνθρωπος, απ όσες του επιτρέπει η ψυχική του και αντιληπτική του ωριμότητα να διαχειριστεί.

Πάτε να δαιμονοποιήσετε το όμορφο για να μη θίγεται το άσχημο.. Είστε ηλίθιοι, τέλος.