หลิม ศิษย์หลัน ส.พบพระ

ตั้งแต่เกิดมาเค้าไม่เคยมีเมนเป็นของตัวเองเลย ไม่เคยคิดว่าจะต้องคอยติดตามใครทุกวัน ไม่เคยเข้าใจด้วยซ้ำว่าการที่เรารักและเอ็นดูนักแสดงสักคนมาก ๆ มันเป็นยังไง จนกระทั่งได้มาเจอพวกเธอสองคน จากคนที่ไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้ กลายเป็นคนที่ตื่นมาก็อยากรู้ว่าวันนี้พวกเธอทำอะไร มีงานที่ไหน ได้กินข้าวหรือยัง เหนื่อยกันไหม แล้วก็เผลอยิ้มทุกครั้งที่เห็นพวกเธอมีความสุข สำหรับพี่บิ๊นท์ ขอบคุณที่เป็นพี่บิ๊นท์ที่น่ารักแบบนี้นะ เค้าชอบเวลาที่พี่ยิ้ม ชอบเวลาที่พี่หัวเราะ แล้วก็ชอบที่ได้เห็นพี่ค่อย ๆ เติบโตและมีคนรักมากขึ้นเรื่อย ๆ อยากให้พี่ได้รับโอกาสดี ๆ และมีความสุขกับทุกเส้นทางที่พี่เลือกเดินเลย ส่วนปอนอ เค้าไม่รู้จะอธิบายยังไงดีว่าทำไมถึงรักและเอ็นดูได้มากขนาดนี้ บางทีแค่เห็นปอนอยิ้ม เห็นปอนอพูดอะไรทะเล้น ๆ หรือเห็นปอนอเป็นตัวเองในแบบที่เป็น มันก็ทำให้วันที่เหนื่อย ๆ ของเค้าดีขึ้นได้แล้ว อยากให้ปอนอรู้ไว้นะว่ามีคนคนหนึ่งที่ภูมิใจในตัวปอนอมาก ๆ และอยากเห็นปอนอได้รับความรักดี ๆ อยู่เสมอ วันหนึ่งเราอาจไม่ได้เห็นพวกเธอทั้งสองคนในบทบาทเดิมอีกแล้ว แต่เค้าก็ยังอยากเห็นปุยนุ่นกับพี่บิ๊นท์ในทุกบทบาทใหม่ ๆ ที่กำลังจะมาถึง เพราะเค้าไม่ได้รักแค่ในฐานะตัวละครในซีรีส์ แต่เค้ารักและเอ็นดูในฐานะปุยนุ่นกับพี่บิ๊นท์จริง ๆ ซีรีส์อาจมีตอนจบ แต่การเป็นแฟนคลับของเค้าไม่ได้ตั้งใจให้มีตอนจบเลยนะ 🤍 และท้ายที่สุดเลยคือ.. “ครั้งหนึ่งเมื่อได้ติดตาม ก็จะติดตามตลอดไป” KHOM KHLANG FINAL EP #ข่มขลังตอนจบ