W sumie to zabawne, ale jeśli uświadomić sobie skalę tego zjawiska, to nie wiem, czy nie zabrnęliśmy w ślepy zaułek...
🚨New peak AI in academic publishing?
This paper contains a extraordinary instruction in its Data Availability Statement:
An attempt to get AI reviewers to recommend acceptance? 😂
@pash22 @MicrobiomDigest @ivanoransky @gcabanac @Richvn @nickwizzo
🔗 doi.org/10.1080/10255842.202…
1
229
Ten fragment wywiadu powinien się nieść bardzo, bardzo szeroko.
Jest para jednopłciowa, która wychowuje biologiczne dziecko jednej z nich. Partner, który jest biologicznym rodzicem umiera. Czy jest Pan zwolennikiem odebrania tego dziecka drugiemu partnerowi czy umożliwicie mu adopcję?
Takie pytanie @tterlikowski zadał @krzysztofbosak, @KONFEDERACJA_ w Porannej #RozmowaRMF
@RMF24pl @Radio_RMF24 @tterlikowski
68
Przemysław Żukiewicz retweeted
Ile kosztują trzy postulaty zawarte w petycji @3procentnanauke?
Można szacować że ok. 8 mld zł
➡️To 0,87% całości wydatków budżetu państwa na rok 2026
➡️Byłby to ok. 20-procentowy wzrost nakładów budżetowych na naukę i szkolnictwo wyższe
Szczegóły - w wątku poniżej
Już pierwszy punkt to podręcznikowa manipulacja. SJP PWN definiuje małżeństwo jako "związek kobiety i mężczyzny (w niektórych krajach także związek osób tej samej płci) usankcjonowany prawnie". Te przypomnienia to zatem fundamentalistyczna doktryna religijna, a nie "prawda".
94
Przemysław Żukiewicz retweeted
W tak krytycznym okresie, kiedy rosną przed nami ogromne wyzwania o charakterze geopolitycznym i klimatycznym, zagrażające już nie tylko naszemu rozwojowi, ale dosłownie egzystencji, dążenie do zapaści i marginalizacji krajowej nauki jest czymś wprost niebywałym i niewiarygodnym.
Po dwóch dekadach całkiem przecież niezłej koniunktury i giga-transferów finansowych z UE, polska nauka wciąż tkwi w upokarzającej roli ubogiego petenta, który - po sfinansowaniu górników, pałaców, i jachtów - karmiony jest, dosłownie, resztkami! Otrzymanie nawet zaledwie kilku milionów na krytyczną infrastrukturę (np. statek Oceania) wymaga wielomiesięcznych negocjacji i listów otwartych środowiska, a zdolna, ambitna i pracowita młodzież naukowa wciąż musi albo rezygnować z kariery, albo wyjeżdżać "na zachód" (gdzie często odnosi spektakularne sukcesy). Podczas gdy w co drugim miasteczku mamy aquapark, nasi doktoranci, pod względem kompetencji przerastający większość ministrów, są wynagradzani poniżej minimalnej krajowej! Podczas gdy NCN, instytucja o strategicznej roli dla funkcjonowania nauki, ponownie zabiega o 400 milionów, a PAN o 200 mln zaległej dotacji, na nieprzemyślaną walkę z dzikami wydaje się lekką ręką kwoty znacznie większe. Podczas gdy zabiegamy o organizację igrzysk, nasi doktoranci nie mają nawet zasiłku macierzyńskiego... itd.
I w tej atmosferze nędzy kolejny głodowy dla nauki budżet jest bez cienia żenady reklamowany nam jako sukces i prognostyk rozwoju. To już nie tylko niekompetencja i nieodpowiedzialność rządzących elit, tu przychodzi na myśl celowy sabotaż - umyślne upośledzanie tych najbardziej zaawansowanych i nowatorskich dziedzin trwale dyskwalifikuje Polskę z grona państw w pełni suwerennych i istotnie obniża nasze bezpieczeństwo.
Przemysław Żukiewicz retweeted
Czekanie dobiegło końca… Nauka w Polsce bez przyszłości
Nauka w Polsce od lat znajduje się na końcu listy priorytetów. Symboliczne stało się nawet to, że jeden z premierów zapomniał wspomnieć o ministrze nauki podczas prezentacji swojego rządu. Za każdym razem, gdy pojawiały się nadzieje na większe wsparcie, nadchodził kryzys i słyszeliśmy, że trzeba zaciskać pasa. Naukowcy zaciskali i cierpliwie czekali.
Jak pokazuje najnowszy wykres przygotowany przez prof. @piotrsankowski, trend jest nieubłaganie spadkowy od dziesięcioleci. W tym samym czasie politycy ogłaszają sukces, świętując awans Polski do grona 20 największych gospodarek świata. Jeśli kiedykolwiek miał nadejść moment na poważną inwestycję w naukę, to właśnie teraz.
Dlaczego więc nic się nie dzieje? Czy politycy zdają sobie sprawę, że z tej drogi odwrotu już nie ma? Dzisiejsze decyzje to w praktyce jasny komunikat: pieniędzy na naukę nie będzie nigdy.
Nie chcę brzmieć jak pesymista, lecz bez zdecydowanych, państwowych inwestycji w rozwój nowych technologii (a nie w ich zakup), szybko stracimy pozycję budowaną z ogromnym wysiłkiem przez całe pokolenia. Druga szansa może się nie pojawić.
Tymczasem wśród młodych coraz mniej osób chce zostać naukowcami. Jeśli nic się nie zmieni, starsi zgaszą światło i nauka w Polsce po prostu zniknie.
Co ja tam się będę wymądrzał, jak inni zrobią to lepiej 😉
W 2019 roku miałem z żoną zero restauracji, pracowałem w firmie, żona zajmowała się domem.
W sierpniu 2025 roku mamy 5 restauracji, 6. otworzymy jakoś w ciągu miesiąca i sprzedajemy około 1.5 mln zł jedzenia miesięcznie.
Czy mam prawo głosu nt. rozwoju HoReCa? Zapraszam. [długie]
Poruszmy kilka tematów.
1. Czy gastronomia to rynek, który wymaga pomocy/wsparcia?
Tak, w 2020/2021 było ciężko. Trzeba było bardzo się postarać, żeby nie popłynąć. Ale to już DAWNO TEMU, a „bywa ciężko” to komplementarna część KAŻDEGO biznesu, zależnie od wielu czynników.
Niewygodna prawda jest taka zaś, że gastronomia to dość rentowny biznes. Paradoksalnie - ten najmniejszy i ten największy najbardziej.
Ten najmniejszy - bo często robisz sam lub z rodziną, wiele rzeczy zrealizujesz samemu. Nieźle prosperująca, niewielka restauracja prowadzona przez właściciela z załogą powinna spokojnie generować kilkanaście tysięcy zysku miesięcznie. Może kilka, może kilkadziesiąt.
Ten największy - bo skala jest rozwiązaniem wielu problemów i bardzo umacnia pozycję. Powinieneś być wyporny jak boja.
Ten średni-średniomały aspirujący wymaga sporo dyscypliny finansowej i inwestycji, żeby przekroczyć Rubikon i nie zjeść wszystkiego po drodze. W pewnym momencie generuje dodatkowe koszty jak duży, ale nie oferuje jeszcze tych fruktów.
To nadal jednak DOCHODOWY biznes, zależnie od parametrów i założeń - bardziej lub mniej.
Odpowiedzmy zatem na pytanie zadane w 1. - nie, moim zdaniem nie wymaga wsparcia, żadnych bezzwrotnych dotacji. Na nic.
📍Preferencyjne kredyty? Inna rozmowa, brałbym wczoraj. Byłoby super przydatne. Ale koniecznie do oddania - to buduje zupełnie inny sentyment do każdej wydanej złotówki.
📍Ulgi? Wprowadzony CIT estoński to dla tych średnich genialny wręcz wynalazek.
Natomiast, wracając,
📍jeśli biznes przynosi zyski - nie pamięta o covidzie.
📍jeśli straty - to nie z powodu covida.
Ponadto założenie, że ktoś w tej branży potrzebuje pieniędzy jest moim zdaniem fundamentalnie błędne.
Potrzebują to ochrona zdrowia, krajowa infrastruktura, opieka senioralna. To są społecznie niezbędne wydatki. Restauracje, choć sam je prowadzę - nie są nam NIEZBĘDNE. Są przemiłe i fajne. Pełnią też funkcję społeczną, czasem edukacyjną, najczęściej rozrywkową lub pragmatyczną.
Ale powinniśmy wydawać na nie - szczególnie wspólne - pieniądze na końcu. Jeśli wszystko inne jest zaopiekowane, a nie jest.
Idźmy dalej.
2. Czy restauracje należy dywersyfikować?
Z tego co rozumiem klucz podań, należało dywersyfikować. I tu kolejny błąd rzeczowy. Gastronomia NIE WYMAGA DYWERSYFIKACJI. Wymaga rozwoju, o czym niżej będzie, ale nie dywersyfikacji.
Dywersyfikacja w gastronomii to założenie po prostu innej firmy, innej działalności. Dla spełnienia wymagań formalnych - na tym samym NIPie jak rozumiem.
To nie pomaga w absolutnie niczym. Przede wszystkim, już na takim najbardziej ludzkim i podstawowym poziomie - odciąga uwagę od głównej działalności restauracyjnej.
A skoro nie wiedzie się restauratorowi na tyle, że wymaga wsparcia, to czy odciągnięcie jego uwagi od tej pracy jeszcze w inną stronę może odnieść pozytywny skutek? Przez pozytywny rozumiem - pomóc z rentownością, rozwojem, zatrudnieniem ludzi.
Nie, przepraszam, że brutalnie i z taką butą - ale to nie ma szans się udać. Jakakolwiek forma „dywersyfikacji działalności” NIE będzie odpowiedzią na pandemię i najpewniej nie pomoże w działalności obecnej.
3. Na czym polega w ogóle rozwój restauracji?
Restauracje mogą rozwijać się w z grubsza w dwa kierunki. Przyjmijmy - wertykalnie i horyzontalnie.
Wertykalnie, czyli w danej lokalizacji oferować coraz lepszy produkt. To model szczególnie popularny w droższych miejscach, aspirujących choćby do gwiazdek. Robimy najlepiej jak możemy, jak najlepsze produkty, jak najlepsze techniki kulinarne. To przede wszystkim rozwój osobisty zatrudnionych tam osób. Takich miejsc trochę w Polsce mamy.
„Funkcja społeczna” takich działalności jest oczywiście nie bez znaczenia, ale obejmująca znacznie węższą grupę. Do tego dość elitarną. Takie segmenty też są potrzebne. Ale ze swojej natury zasięg mają niewielki.
Horyzontalnie, czyli replikujemy nasze jedzenie w jak największej liczbie lokalizacji. Budujemy skalę. Chcemy ugościć jak najwięcej osób. Dopracowujemy produkt, budujemy systemy. Kluczowa jest powtarzalność doświadczenia (całego, przynajmniej jedzenia). Pochodną tego jest chociażby możliwość walki z cenami, większa siła nabywcza. Siłą rzeczy - takie przedsiębiorstwo zatrudnia coraz więcej osób. Tworzy struktury, już nie zatrudnia tylko tańszej siły roboczej „blue collar”, ale wraz ze wzrostem - coraz więcej kadry zarządzającej i specjalistów różnego typu. W najlepszym wypadku - tworzy wewnątrz takie kadry awansując i szkoląc ludzi od podstaw. Scenariusz idealny. Takich miejsc w Polsce prawie nie mamy, z dużymi sukcesami w ogóle nie mamy. Nie mamy „narodowej sieci”.
I w kontekście „społecznej przydatności”, tj. tworzenia miejsc pracy, dokładania się do budżetu w formie podatków - krajowych, jak i lokalnych w wielu miastach, szkolenia kadr - to horyzontalny wzrost zdaje się być o kilka długości sensowniejszy. I - z szacunkiem oczywiście do najlepszych kucharzy - dużo, dużo trudniejszy.
Czekam tutaj na specjalistów od biznesu z tezą „najważniejsze jest generowanie zysku”. Generowanie zysku jest pochodną, a nie motorem. Jest fajny i niezbędny, ale nie konsumpcja jest kluczowa czy najważniejsza. Ponadto umówmy się - ile można żreć? Każdy lubi wydawać, ale trzeba mieć jakieś hamulce. A i żadne wydawanie nie smakuje tak dobrze, jak na kogoś. Ale odbiegamy od tematu.
Obawiam się, że tutaj pole do rozwoju się wyczerpuje.
Tu dochodzimy do pytania - jeśli nie o dywersyfikację, ale o rozwój (bo takich głosów też nie brakuje) chodzi - to do której formy rozwoju przykłada rękę krajowy plan odbudowy?
Niech to będzie jasne - „dywersyfikacja”, zrobienie „nowej odnogi biznesu”, to nie jest ROZWÓJ GASTRONOMII. Nie wpływa na nią w żaden sposób pozytywnie. Rozprasza.
Słyszałem jakieś dość durne porównania w radio w tym kontekście, że „apple to też powstał w garażu”. Nie, z tych pieniędzy nie powstanie ani Apple, ani McDonald’s też nie powstanie.
A wiecie dlaczego?
Ponieważ gdyby miał powstać, to już by powstał. Albo by się tworzył.
Przez 5 lat byśmy usłyszeli o kimś, kto z jednego lokalu zrobił x lokali.
I teraz największy paradoks:
📍Jeśli zrobił z jednego lokalu x lokali - to nie potrzebuje żadnych darmowych pieniędzy od nas wszystkich.
📍Jeśli nie zrobił - to już nie zrobi, a te pół miliona nie są mu do niczego potrzebne, poza konsumpcją.
Nie ma wstydu w nieprowadzeniu własnego lokalu. Nie każdy musi mieć jdg, nie każdy ma predyspozycje, wytrwałość, odporność na stres i inne niezbędne cechy. Etaty też są świetnym rozwiązaniem dla osób ceniących sobie inne wartości. Czasami trzeba wziąć rzeczywistość na klatę.
Może przyoszczędzić i znów spróbować sił - niekoniecznie wspomagając się wspólnymi pieniędzmi.
A biznes, szczególnie tego typu, musi być „sustainable” - zrównoważony, ustabilizowany, a nie od rzutu do rzutu.
4. To dlaczego w ogóle te pieniądze są, dlaczego je rozdajemy i dlaczego niektórzy - choćby dziennikarze - uważają, że to jest ok?
Tu dojdziemy niestety do najsmutniejszych konkluzji.
Wyjdzie znów chyba arogancko jakbym pozjadał rozumy, ale prawda jest brutalna.
Otóż nie mamy bladego pojęcia co robimy.
Podejmujący decyzje w Polsce nie mają kompletnie pojęcia na czym polega prawdziwy rozwój w tej branży.
Komentatorzy często nie mają kompletnie pojęcia na czym polega prawdziwy rozwój w tej branży.
Nie mają pojęcia, bo nie mają wzorów, nie analizują tego, nie mają z kim porozmawiać. Nie jest ich winą nie wiedzieć, aczkolwiek o wypowiadaniu się bez żadnych kwalifikacji można już dyskutować.
Nie mamy żadnych sprawdzonych modeli zarządzania w tej kategorii. Znamy Agile’y i inne „sprinty” dla wykwalifikowanych kadr IT. Nowe rzeczy. Ale nie mamy pojęcia o skalowalnym, zorganizowanym zarządzaniu „blue collar”. Spytacie dlaczego się wymądrzam? Kilkanaście lat temu przez parę lat byłem tłumaczem w fabryce opon dużego, japońskiego producenta.
I jeśli nie zauważamy, że zarządzanie operatorami produkcji opon ma wiele wspólnego z zarządzaniem kelnerami, a procedury 3S z czyszczeniem restauracji - to definiuje wyłącznie naszą nieumiejętność łączenia kropek. Albo w ogóle brak kropek do łączenia. Po prostu jesteśmy krajem, który nie ma Toyoty, nie ma Bridgestone’a i nie ma Sony. A to dziesiątki lat do nadrobienia na bardzo wielu polach, zarządzania i tworzenia biznesu też.
W kraju, w którym „zrobienie interesu” to ogranie kogoś, wykorzystanie systemu czy „jednorazowy strzał” za kilkaset tysięcy jest dla wielu szczytem ambicji i definicją sukcesu - tego typu akcje rozdawnicze czy „wsparcia” nie mają prawa się udać.
Jesteśmy w pułapce niskiej ambicji i braku dyscypliny. Nikt mi nie wmówi, że Robert Lewandowski jest jedynym cudem genetycznym w tym kraju. Jest po prostu piekielnie zdyscyplinowanym i pracowitym gościem.
Ale 99,99% piłkarzy nie dojdzie do tego poziomu, bo złapali pana Boga za nogi w ekstraklasie za 50 tysięcy miesięcznie (albo grają w LP, co rzecz jasna zaspokaja wszystkie ambicje). I to jest oczywiście niemiało pieniędzy. Ale w piłkarskim świecie, to śrubki.
I ta nasza HoReCa to też tak śrubki, nawet jeszcze mniejsze. Mogłyby nie być, ale tutaj potrzeba tego, co Robert czy Ronaldo doprowadzili do perfekcji. Całkowite truizmy.
Codzienna, żmudna, ciężka praca okupiona wyrzeczeniami. A do tego ociupinka wiary i wizji, jakiegoś punktu, gdzie się zmierza. Jakiegoś sensu.
Jacht, kawa w solarium czy nowa Beta w leasingu to nie jest sens.
Jeszcze tam nie jesteśmy, dlatego ani przed KPO, ani po KPO nie będzie nowego Apple. Nie będzie polskiego McDonald’sa, nie będzie Starbucksa, nie będzie Yoshinoyi ani Shake Shacka.
Jeszcze nie. A gdy będzie - to nie dzięki KPO.
PS To pierwsza nasza z żoną restauracja, Min's Table. Otwarta w marcu 2019, jeden stół.
1
131
Przemysław Żukiewicz retweeted
Dlaczego I tura wyborów prezydenckich to tak spektakularna porażka obecnego rządu? Przyczyn jest kilka. Ale pozwólcie, że jedną z nich wyjaśnię na przykładzie mojej branży, czyli nauki.
Po wakacjach będą mijać 2 lata od wyborów parlamentarnych. DWA LATA. A w polskiej nauce:
- nadal obowiązuje lista czasopism naukowych Przemysława Czarnka,
- co więcej, obecny rząd planuje w oparciu o nią przeprowadzić ocenę całej polskiej nauki,
- zapowiada zresztą, że nikogo nie skrzywdzi, dlatego wszystkie szkoły gotowania na gazie, które dzięki Czarnkowi mogą rozdawać doktoraty i habilitacje, pewnie utrzymają te uprawnienia,
- wciąż działa też Czarnkowa Akademia Kopernikańska, już może nawet o niej zapomnieliście,
- nadal istnieją utworzone przez niego dyscypliny „naukowe”, jak nauki biblijne,
- a „Pakiet Wolności Akademickiej” Czarnka – pamiętacie? Wciąż obowiązuje,
- wynagrodzenia w nauce? Są takie, jak Pan Czarnek zaprojektował,
- a nie, przepraszam, było 5% podwyżki. Przyszło w maju.
- za to poziom finansowania nauki – stabilnie. 1% PKB, ogon Europy, mniej niż nawet za PiSu. Drugi, jeśli nie trzeci świat.
- kierownictwo? Najpierw ministrem został niemający pojęcia o nauce Dariusz Wieczorek, który systemowo, poza ciągłymi pożarami, nie zrobił nic,
- a nie, przepraszam, pracował nad zmianą ustawy. Tylko że nigdy nie ujrzeliśmy nawet jej projektu,
- gdy wyleciał, jego miejsce zajął równie niezorientowany Marcin Kulasek,
- który też nie zrobił jeszcze nic, ale w przeciwieństwie do Wieczorka nawet nie udaje, że cokolwiek planuje,
- to taki minister w stylu Wojciecha Murdzka, który jest, bo 1) takie są ustalenia koalicyjne; 2) musi być jakiś minister nauki, a rząd ma naukę tak głęboko w d, że może nim być po prostu ktokolwiek. Za parę lat nie będziecie pamiętać jego nazwiska, tak jak nie pamiętacie Murdzka.
- co zatem udało się zrobić przez te 1,5 roku w tym kluczowym dla rozwoju Polski sektorze? Sorry, ale w gruncie rzeczy, poza bieżącym administrowaniem, nie udało się praktycznie nic.
- no dobra, są wyjątki. Udało się zaorać IDEAS,
- i zaorać własny pomysł reformy PAN, choć po długiej dramie,
- i zaorać własny pomysł na nową listę czasopism. I własny pomysł na nową ewaluację. Ogólnie w sprawach nauki ten rząd orze głównie sam siebie i tu akurat są sukcesy,
- udało się też zwiększyć budżet Narodowego Centrum Nauki. Ale nie w pieniądzach, tylko w obligacjach skarbowych, których, jak się potem okazało… nie można spieniężyć na projekty NCN. Więc teraz to leży i wszyscy czekają,
- a to było pół roku temu. Skala partactwa jest zdumiewająca.
- no i kadry. Tutaj brutalna prawda: nie ma większych różnic między obecnym rządem a PiS. Widzieliśmy, co było w NAWA, Łukasiewiczu czy w paru innych miejscach. Zresztą w resorcie też. Kolesiostwo i legitymacje partyjne zamiast kompetencji.
- inaczej jest za to w ministerialnych zespołach eksperckich. Tam, dla odmiany, trafiają ludzie kompletnie przypadkowi, wzięci z tej czy innej uczelni z polecenia tego czy innego profesora.
- z ministrami łączy ich to, że po wejściu do resortu uczą się, jak działa nauka i jakie obowiązują w niej regulacje. Jak w ogóle działa system i jakie są powiązania między jego elementami. Tak wygląda rządzenie bez zaplecza eksperckiego.
- Podsumujmy więc. Plan na polską naukę? Owszem, poprzedni rząd miał ten plan zły,
- tylko że obecny nie ma żadnego,
- co w rozmowach ze mną przyznają członkowie prawie wszystkich rządzących partii politycznych,
- „dzieci we mgle”, to odpowiednie określenie na włodarzy polskiej nauki,
- dlatego innej polityki naukowej niż ta bezwładność i nieudacznictwo nie będzie,
- a jeśli zastanowić się, czy w sprawach nauki gorszy był rząd z Czarnkiem, czy gorszy jest ten obecny…
- …to w zasadzie trudno jednoznacznie ocenić.
Czy to są, wracając do wyborów, tylko odczucia naukowców w sprawach nauki? 🤔 Obawiam się, że nie. Takie opinie towarzyszą milionom innych Polaków, którzy – każdy w swojej branży – obserwują funkcjonowanie tego rządu. Poprzedni był zły. Ale ten jest żałosny.
Skończył się czas zadowolenia z ciepłej wody w kranie. Dla ogromnej części Polaków to pierwszy w ich życiu okres ambitnego myślenia o swoim państwie, mieście, życiu czy portfelu. Nie ma i nie będzie wielkości, bogactwa i bezpieczeństwa bez nauki.
Prośba o retweet, może się ogarną.
Na marginesie dyskusji o recenzjach naukowych, jaka przetacza się w ostatnich godzinach: czy mogliby się przestać publicznie kompromitować także ci pytający "a gdzie je można przeczytać" albo ci piszący o tym, że profesura nadawana jest w dziedzinie, a nie dyscyplinie? 🤦♂️
Przemysław Żukiewicz retweeted
W Polsce dwoje zupełnie obcych sobie ludzi może dla hecy i fejmu wziąć ślub cywilny w USC w ramach telewizyjnego show tylko po to, żeby zaraz po wyłączeniu kamer wystąpić o rozwód. Ale pamiętajcie, to zawarcie związku partnerskiego jest zagrożeniem dla instytucji małżeństwa.
Absurd organizacji igrzysk olimp. w państwie z zagłodzoną nauką i edukacją,niedofinansowaną ochroną zdrowia oraz kroczącym kryzysem mieszkaniowym jest tak wielki,że aż przykro to komentować.Ale wiadomo: jak nie ma efektów rządzenia, to muszą być igrzyska 🤷 Albo dyskusja o nich.
Świat pędzi do przodu, a niektórzy dalej w epoce kamienia łupanego punkcików i wskaźników. Że też im czasu nie szkoda na tworzenie kolejnych impakt-faktorowych legend 🤦♂️
Spróbujmy uniknąć konsekwencji prawa Goodharta – piszą ekonomiści z @SGHWarsaw i @UniWarszawski, przedstawiając na naszych łamach propozycję punktowania publikacji w czasopismach.
@BrzozaBrzezina @KSZ_wawa @janhagemejer @MNiSW_GOV__PL @m_gdula
forumakademickie.pl/sprawy-n…
1
189
Jeśli tak ma wyglądać "nowa" @tvp_info, to lepiej życzyć jej rychłej likwidacji. Nie dość że przekaz transfobiczny, pełen insynuacji i presupozycji, obliczony na emocję, a nie wiedzę, to jeszcze zabrakło odważnego, który by się pod nim podpisał. Krótko mówiąc: żenada i wstyd.
Identyfikuje się jako „on” i każe się nazywać mężczyzną, ale dziś na igrzyskach zadebiutuje w ringu jako kobieta. Hergie Bacyadan to w Paryżu przypadek wyjątkowy...
tvp.info/79563552/igrzyska-o…
5
398
Jakoś bez echa przechodzi na naukowym iksie informacja o tym, że grantów w trzech modułach #NPRH w tym roku nie będzie. Ot tak, po prostu.
Przemysław Żukiewicz retweeted
Marsz Równości pod patronatem Wojewody? Zgoda. Nie miałem sekundy wahania. Polska jest dla wszystkich 🇵🇱
Mam pomysł, jak uniknąć w przyszłości sytuacji, w której trzeba wybierać między obowiązkami rządowymi a parlamentarnymi: zakaz łączenia takich stanowisk. Wszak trójpodział władzy zakładać powinien też separację egzekutywy i legislatywy, czyż nie?
Pogrzebana dziś nowelizacja KK i ustawa o związkach partnerskich to są właśnie kompromisy. Polscy "konserwatyści" nawet ich nie chcą zaakceptować. Standardem prawnoczłowieczym cywilizowanego kraju jest wolny dostęp do aborcji (do określonego tygodnia ciąży) i równość małżeńska.
Po dzisiejszym głosowaniu widać, że przez ten Sejm nie przejdą żadne odważne progresywne zmiany. Ewentualnie jakiś ostrożny kompromis. Choć 8 lat PiS nas od tego odzwyczaiło, to warto pamiętać, że demokracja jest sztuką szukania kompromisów w zróżnicowanym społeczeństwie.
1
171
Wydawać by się mogło, że uprzedzeń, dyskryminacji i krzywdy wyrządzanej bliźnim (w tym przypadku osobom LGBT+) nie da się uzasadnić na gruncie etycznym. A jednak wciąż w tej sprawie można liczyć na instytucje Kościoła katolickiego 🤦♂️
Jakie jest stanowiska Kościoła katolickiego wobec związków partnerskich? Jakie są fundamentów nauczania Kościoła w tej sprawie?
ekai.pl/zwiazki-partnerskie-…
157























