Yıllar önce çalıştığım okul sanayi tarafındaydı. Babaların çoğu marangoz olunca hep beraber kedi kulübeleri yapmıştık. Sergiden sonra çevre bölgelere yerleştirdik.
Tam 80 adet kulübeden bir tane kalmadı. Yakmak için aldılar, zevkine kırdılar, çaldılar. Her birin de çocukların emeği, hakkı vardı.
Lucky 1 aylıkken barınaktan aldım. Yoğun enfeksiyondan dolayı gözleri maalesef kötü durumdaydı. Her yere götürmüştüm hatta insan göz doktoruna bile.
Şimdi göz konusunda uzman bir yer buldum yarın gideceğiz. Bir de görüyormuş değmeyin keyfimee😍
Size norm fazlası olmama rağmen daha daha iyi okullara atanmamın kendimce inandığım hikayesini anlatacağım.
Yıllar önce, kör olduğu için Luck'yi barınaktan aldım. O yıl en yakın dostumun kızı lenf kanseri oldu. Onu arayıp ismini sen koyar mısın dedim. Gerçekten çok zor zamanlardı.
Bir gün Allah'a onun için dua ederken kör kedimden dolayı eğer sevabım varsa hepsi Nida'nın olsun, yeter ki iyileşsin Allah'ım dedim. Çok agresif bir kanser türü olmasına rağmen şükür iyileşti ve ben de yıllardır merkez okul hayali kurarken birden norm fazlası olup imkansız gibi görünen çok iyi bir liseye atandım. 6 yıllık görevimin ardından yine norm fazlası olup tercihen gidemeyeceğim daha da iyi bir liseye atandım.
Lucky hepimize şans getirdi.
Bana o kadar düşkün ki benimle yatar, benimle kalkar. Belki dünya üzerinde beni bu kadar seven herhangi bir canlı yoktur. O kadar eminim.
Sağdaki;
-Arkadaşımın bacağını parçaladı.
-Kedi döverken ayırdım diye omuzumu parçaladı.
-Sevmediği komşum eve geldi diye halıya s*çtı.
-Köpeği döverken ayırdı diye kızımın ayağına diş geçirdi.
-Yeğenim kucağına alınca kafasını ısırdı.
Ama soldaki kör kardeşine fiske vurmaz.


















