Dubidaba moito de se contar isto, pero decido facelo porque a experiencia marcada a ferro con dor das nosas e dos nosos non debe ser silenciada. A miña nai, na emigración, tivo un grave accidente laboral. No seu primeiro día de traballo nunha lavandería, unha plancha industrial tragou a súa man dereita. Non me quero estender na historia e tiro cara o final. Logo de operacións, rehabilitacións e un longo etcétera, volveu a España e aquí, en Santiago, rebentáronlle todos os tendóns. Dixéronlle que esa man xa non valía para nada e que era mellor cortala. De aí veño. Por iso este momento de @LulaOficial me emocionou tanto. Lémbrame que estou no lugar en que debo estar: o da clase traballadora.