melina ໒꒱

มีวันนึงไปกินข้าวนอกบ้านกับเพื่อน กลับดึกประมาณ 4 ทุ่ม ความที่เกรงใจเพื่อนเลยให้เพื่อนส่งลงตรงห้างและจะเรียกรถกลับเอง แต่ว่าฝนดันตกเรียกรถก็เลยยากมากเรียกอยู่ประมาณชั่วโมงเลย เราก็เลยโทรหาพี่สาวให้มารับได้ไหม พี่สาวตอบว่าไม่ได้หรอกพี่เขยหลับแล้วไม่อยากปลุกหาทางกลับเองได้ไหม เลยโทรหาเพื่อนที่บ้านอยู่แถวนั้น เพื่อนก็หลับไปแล้วเลยไม่ได้รับสายเรา ก็เลยโทรหาแม่ แม่ก็ไปบอกพี่สาวว่าถอยรถให้หน่อยจะไปรับน้อง พี่สาวเราก็ไม่ยอมบอกว่า สามีหลับแล้วไม่อยากปลุก เขาก็ทะเลาะกัน เราก็โทรหาแม่อีกทีบอกว่าไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวให้เพื่อนที่มาส่งวนมารับอีกที พอถึงบ้านก็แวะเข้าไปหาพ่อกับแม่กลัวเขาเป็นห่วง พ่อก็ยังไม่ยอมหลับเลยตอนนั้น พอเห็นหน้าเราพ่อพูดว่า "พ่อขอโทษนะ ถ้าพ่อไม่ป่วย ขับรถได้ พ่อคงออกไปรับลูกแล้ว" จังหวะนั้นนนน ปากบอกไม่เป็นไรค่ะ แล้ววิ่งออกเลยจะร้องไห้ 5555555 แล้วเคยมีช่วงที่เรียนมัธยมต้องกลับบ้านกับพี่สาว พี่ก็โกหกว่างานยังไม่เสร็จให้เรารอจนถึง 5 ทุ่ม (จริง ๆ แอบไปดื่ม) แล้วมาบอกตอนนั้นให้นั่งแท็กซี่กลับ (5 ทุ่มคงจะมีรถมั้ง) เราเสียใจมาก โทรหาแม่ทำยังไงดี มันไม่มีรถแล้ว แม่ก็โทรหาพ่อ พ่อโทรหาพี่อีกที พี่ก็ไม่ยอมมารับ แล้วพ่อก็โทรมาบอกว่ารอพ่อแป๊บนึงนะ พ่อกำลังจะเข้าบ้านขอกินข้าวก่อนเหนื่อยมากเลย (เพราะพ่อเพิ่งขับรถลงมาจากเชียงใหม่) แต่ไม่ถึง 15 นาทีพ่อบอกมาถึงแล้วออกมาเลย ตกใจมากทำไมมาไว พอถาม พ่อบอกว่า "เป็นห่วงลูกมากกว่า ข้าวเดี๋ยวค่อยกิน" เราร้องไห้เลยง่ะ แล้วพ่อขับรถมาจากเชียงใหม่ 8-9 ชั่วโมงยังไม่ได้พักเลย ความรักของพ่อทำให้เราไม่อยากรักผู้ชายคนไหนอีกเลย