Ece

24 milyon kilometrekarelik imparatorluk coğrafyasından, 780 bin kilometrekarelik son vatan toprağına çekildik. O son toprak parçasını da bize bırakmak istemediler. Canımızla, kanımızla, binbir fedakârlıkla müdafaa ettik ve kendimize yeniden yurt yaptık. Bugün bize yeni bir fikirmiş gibi sunulan bu anlayışın benzerlerini aslında tarih boyunca defalarca denedik. Önce Osmanlıcılık dedik. Farklı dinlerden, farklı milletlerden insanları ortak bir Osmanlı kimliği altında tutmaya çalıştık. Ne Yunanları ne Bulgarları ne de imparatorluğun diğer unsurlarını bu fikir etrafında tutamadık. Sonra İslamcılık dedik. Hiç olmazsa aynı kıbleye döndüğümüz insanlarla bir arada kalalım istedik. Fakat ne Arap coğrafyasındaki kopuşları ne de imparatorluğun dağılmasını önleyemedik. Nihayetinde Anadolu’ya sıkıştık. İşte o gün, bizi yeniden ayağa kaldıran iradenin adı Türk’lüktü. Mermiler ıslanmasın diye evladının kundağını cephaneye saran anaların merhametiyle, kundaktaki yavrusunu geride bırakıp cepheye koşan babaların fedakârlığıyla bu toprakları yeniden vatan kıldık. Yoksulduk, yorgunduk, perişandık. Ama bir millet olma irademizi kaybetmemiştik. Türklük yetişti imdadımıza! Şimdi kalkıp da bu milletin adını kendi kültüründen, sanatından, edebiyatından çıkarmaya çalışmanın ne tarihî bir karşılığı vardır ne de makul bir izahı. Zırva tevil götürmez! Bu topraklarda bir devlet vardır. O devletin bir milleti, bir bayrağı, bir dili, bir tarihi ve bir töresi vardır. Türk devleti, Türk bayrağı, Türk milleti… Türk mutfağı, Türk edebiyatı, Türk musikisi, Türk sineması… Bunların hiçbirisi başka bir şeyi yok saymanın ifadesi değildir. Türkmen, Kürt, Çerkes, Abaza, Zaza, Arap… Farklı etnik kökenlerden gelebilir, farklı geleneklerle büyüyebiliriz. Fakat bizi aynı kaderde buluşturan, aynı bayrağın altında birleştiren ve ortak bir geleceğe taşıyan o büyük millî kimliğin adı Türk milletidir. Türk milliyetçiliği, biyolojik bir soy iddiasından ibaret değildir. Tarih, kültür, dil, ülkü ve kader birliği üzerine yükselen sosyolojik bir millet anlayışıdır. Ziya Gökalp’in de ifade ettiği gibi "Irk atlarda olur, insanlarda ise ancak hars (kültür) vardır." Millet olmanın ölçüsü ortak bir hars ve aidiyet şuurundadır. Bu sebeple ne ırkçılığa ne de bu milletin adını silikleştirmeye çalışan anlayışlara tahammülümüz vardır. Çünkü biz Türklüğü birilerinin etnik kökenini inkâr etmek için değil, farklı kökenlerden milyonlarca insanın ortak vatanını, ortak tarihini ve ortak istikbalini ifade etmek için söylüyoruz. Bu milletin adını söylemekten imtina ederek kimseye daha fazla hürriyet, daha fazla eşitlik yahut daha fazla kardeşlik sağlayamazsınız. Kardeşlik, bir milletin adını silerek değil, o milletin bütün fertlerini aynı haysiyetin ve hukukun sahibi görerek kurulur. Türk sinemasına Türkiye sineması demekle daha kapsayıcı, daha demokrat yahut daha münevver olunmuyor. Sadece daha fazla saçmalamış oluyorsunuz! Türk’ün adını bu topraklardan çıkarınca geriye daha büyük bir medeniyet kalacağını zannedenler, o medeniyetin hangi fedakârlıklarla ayakta tutulduğunu unutuyorlar. Bu milletin adını tarihten silemediler. Dilinden, edebiyatından, sanatından da silemezler. Türk sinemasıdır, Türk edebiyatıdır, Türk milletidir. Ve ebediyete kadar da öyle kalacaktır.