یه روزی یه جایی خودت رو جا میذاری و از اون به بعد همیشه دلتنگ خودت میمونی. ولی تو دیگه قرار نیست هیچوقت به خونه برگرده.

تروما.

تنها مشکلم در زندگی اینه که مک‌میلر عزیزم دیگه زنده نیست.

وقتی آستین تیشرت یه پسر واسش تنگه و بازوش قلمبه شده چیزی درمن روشن میشه که صدتا آتش‌نشان هم نمیتونن خاموشش کنن.

از این ساعتها تا ۵ صبح هر قحبه‌بازی درمیارم که نخوابم فقط.

چقدر شبیه عشق اولمه.

تصمیم گرفتم فردا وجود نداشته باشم. نه سرکار میرم نه جواب زنگ و پیام کسی رو میدم.

+راست میگه همه‌تون همینین. همه‌تون واقعا همینین. -همه یعنی کی؟ +همه یعنی تو.

مرد فقط دهه هفتادیش خوبه.

دوستانی که میخوان ولنتاین آیفون ۱۸ کادو بگیرن دیگه از الان کارهای اداریشو کنن.

وقتی میگید خودم کادو ام باید بدنتون همچین چیزی باشه. نه اون شکم عرق‌خوری و یه کیلو پشم پنجاه سانتی.

به امید روزی که این توییت رو بزنم.

گیلتی پلژر من اینه که فکر کنم هرچی بین‌مون بود واقعی بود.

واتساپم رو به بیزینس واتساپ سوییچ کردم. الان دیگه خیلی فاز بیزنس وومن برداشتم. برید کنار بیلیونر بعدی دنیا داره متولد میشه.

شاید اون چیزی که میخوام اصلا وجود نداره.

برگشتم خونه و دیدم پدرم تنها نشسته. خواستم بهش حال بدم گفتم اینهمه لامپ واسه چی روشنه؟؟ عروسیه مگه؟؟ و بعد لامپهای اضافی رو خاموش کردم. He is proud of me.