ฮะนิ้ง🩵❄️👑

โพสต์เมื่อวานมีคนทักมาถามเยอะมาก ว่า "แล้ว 72 ชั่วโมงผ่านไปแล้วล่ะ ถ้าไฟยังไม่มา ต้องทำยังไงต่อ" ผมเลยนั่งคิดทั้งคืนครับ แล้วเขียนคำตอบออกมายาวหน่อย ถ้าโลกเกิดล่มสลายจริง ไม่ใช่ไฟดับสามวัน แต่ไฟดับยาวต่อเนื่อง ระบบที่เราพึ่งทุกวันพังพร้อมกัน แล้วเราต้องอยู่ให้รอดต่อไปอีก 3 เดือน ชั่วโมงที่ 0 ถึง 72 ช่วงนี้ของที่ตุนไว้ยังอยู่ น้ำ อาหารแห้ง ไฟฉาย ยา เงินสด ทุกคนยังนึกว่าเป็นแค่ไฟดับยาว จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์เริ่มเงียบ ไฟสำรองของโรงพยาบาล ดาต้าเซ็นเตอร์ และเสามือถือ ส่วนใหญ่อยู่ได้ระดับชั่วโมงถึงไม่กี่วัน ไม่ใช่เป็นเดือน พอชั่วโมงที่ 72 ผ่านไป สัญญาณหายเป็นหย่อมๆ แล้วหายทั้งอำเภอ วันที่ 7 ของในตู้เย็นเน่าหมดแล้ว ของสดต้องกินให้หมดภายในสามวันแรก เหลือแต่ของแห้ง ผมว่าตรงนี้เองที่คนเริ่มแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มที่มีแผน กับกลุ่มที่เริ่มเดินสำรวจบ้านเพื่อนบ้าน อินเทอร์เน็ตไม่ได้ดับทั้งโลก แต่แตกเป็นเกาะเล็กๆ สายเคเบิลใต้ทะเลทนมาก แต่ตัวขยายสัญญาณกลางทะเลต้องรับไฟแรงสูงจากสถานีฝั่ง สถานีไม่มีไฟ ทุกอย่างก็เงียบ เหลือแต่เครือข่ายท้องถิ่นที่มีโซลาร์และมีคนดูแล วันที่ 30 เรื่องที่ตัดสินคนไม่ใช่เงิน ถึงเวลานั้นให้มีเงินสดเป็นกองก็ใช้ไม่ได้อยู่แล้ว ไม่ใช่แค่ความรู้ที่มี แต่คือน้ำสะอาด ถ้าใครมีบ่อ มีแหล่งน้ำ มีวิธีกรอง ต้มน้ำ คนนั้นอยู่รอด ดาวเทียมยังลอยอยู่บนฟ้า แต่ฝั่งพื้นดินตาย ดาวเทียมสื่อสารยังโคจรอยู่ได้เป็นปีๆ แต่ต้องมีสถานีควบคุมบนพื้นที่ไฟยังมี ส่วนสัญญาณ GPS จะค่อยๆ เสื่อมลงเพราะต้องมีการอัปเดตจากพื้นดิน ส่วนดาวเทียมวงโคจรต่ำอย่าง Starlink ตัวยังลอยอยู่ใน 3 เดือน แต่ต้องมีสถานีภาคพื้นดินและคนดูแลถึงจะต่อเข้าอินเทอร์เน็ตได้ ข้อนี้เป็นการประมาณของผม ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ยืนยันแล้ว บางทีตอนนี้อาจจะมีระบบอัตโนมัติใช้งานแล้ว ในโลกแบบนี้ สิ่งที่ยังใช้ได้ คือวิทยุคลื่นสั้น (HF) ที่คุยข้ามโลกได้ด้วยไฟไม่กี่สิบวัตต์ ใครมีโซลาร์เซลล์กับวิทยุสื่อสารไว้ จะกลายเป็นคนที่รู้ข่าวก่อนใคร วันที่ 90 ถ้าคุณมาถึงวันนี้ได้ แปลว่าคุณมี 3 อย่าง ได้แก่ ไฟของตัวเอง น้ำของตัวเอง และความเงียบ อย่างหลังสุดนี่แหละที่ผมอยากพูดถึงที่สุด ระบบป้องกันฐาน ในโลกที่ไม่มีใครมาช่วย ไฟฟ้าไม่ใช่เรื่องความสะดวกสบายอีกต่อไป แต่คือระบบป้องกันบ้าน ข้อที่ 1 ไฟสปอตไลต์ ถ้าบ้านผลิตไฟเองได้เหลือเฟือ เปิดไฟส่องรอบบ้านตอนกลางคืนให้เห็นระยะร้อยเมตร ใครเดินเข้ามา เห็นก่อนเสมอ ข้อที่ 2 รั้วกันสัตว์ ที่ใช้กั้นวัวกั้นช้าง ออกแบบมาให้ไม่ถึงตาย แต่ทำให้สิ่งที่เดินมาชนต้องหยุดและตกใจ ข้อที่ 3 วินัยเรื่องเสียง ระบบโซลาร์เซลล์เงียบสนิท ไม่มีเสียงเครื่องปั่นไฟน้ำมันดังลั่นทุ่ง เสียงดังคือสัญญาณเรียกทุกอย่างในรัศมีหลายกิโลให้มาหาเรา ข้อที่ 4 ห้ามส่งเสียงดังเด็ดขาด โดยเฉพาะเสียงปืน เสียงปืนหนึ่งนัดจะลากฝูงทั้งอำเภอมาถึงหน้าบ้านเรา ข้อที่ 5 รักษาระยะห่าง ใช้ที่สูงเป็นข้อได้เปรียบ ระเบียงชั้นสอง ดาดฟ้า หลังคา ห้ามลงไปคลุกคลีใกล้ๆ เด็ดขาด ข้อที่ 6 ห้ามกอดรัดฟัดเหวี่ยง เดี๋ยวโดนกัด ซอมบี้ไม่เคยแตะรั้วกันสัตว์มาก่อนในชีวิต แต่ผมมั่นใจว่าสมองที่มีระบบประสาทเหลืออยู่ น่าจะสะดุ้งนิดหน่อย ส่วนวิธีจัดการ ผมเตรียมหลาวเหล็กจากแป๊บน้ำเจียรปลายไว้ที่ระเบียงชั้นสอง ไว้แทงลงมาจากมุมสูงแบบสบายๆ ถ้าถึงขั้นประชิดจริง ผมมีวิชายูโดกับมวยอยู่นิดหน่อย ผลักหรือเหวี่ยงทุ่มให้ซอมบี้กลิ้งตกคันนาหรือตกบ่อปลาพอครับ ปล. ของจริงที่ควรรู้ รั้วไฟฟ้าอันตรายถ้าต่อผิดวิธีหรือขึงในที่เด็กเข้าถึง ถ้าทำให้ใครบาดเจ็บหรือเสียชีวิต เจ้าของบ้านต้องรับผิด ซอมบี้ไม่มีจริง แต่ไฟดับสามวันมีจริง ตุนของ 72 ชั่วโมงไว้ก่อนดีที่สุดครับ ล่าสุดผมส่งโพสต์นี้ให้พี่เทพยากรณ์อ่าน แกตอบกลับมาแค่สามคำ "ข้อ 4 ถูกต้อง" ผมยังไม่ได้ถามแกว่าหมายถึงอะไร