Risua

۱۲ سال پیش این طرحو زدم.

«و روزها آن‌طور که باید سرشار نیستند و شبها آن‌طور که باید سرشار نیستند و زندگی مانندِ موشی صحرایی می‌لغزد، بی‌آنکه علف‌ها را بلرزاند.» -اِزرا پاوند | مرتضا پاشاپور

آواز لری در همایون… لذت بردم و ترجمه‌اش کردم؛ … آوورا انیروم (به ابرها که نگاه می‌کنم…) پل‌ل‌ت ایا در نظروم (موهایت جلوی نظرم می‌آیند) وای تهنایی، باز تهنایی، چه کنم مو وا غم یار؟ (وای تنهایی، دوباره تنهایی… چه کنم با غم یار؟) ووی خدا، گل با رهدنس دیه روزومه کرد چی شو تار (ای خدا، گل-کنایه از معشوق- با رفتنش، روزم را چون شب تار کرد) آخی داینی داینی، نتروم که تونه ز یادوم ببروم (ای عزیز یکی‌یکدانه‌ام-داینی کنایه از معشوق است-، نمی‌توانم تو را از یاد ببرم) آخی داینی داینی، بیو کلوم، کمتر بکن خین به دلوم (ای عزیز یکی‌یکدانه‌ام، بیا به کنارم و کمتر خون به دلم کن) آخی داینی، همو خالت، یه روزی ایام دنبالت (ای عزیز یکی‌یکدانه‌ام، -قربان آن خالت بروم-؛ یک روز به دنبالت خواهم آمد) وای تهنایی، باز تهنایی، چه کنم مو وا غم یار؟ (وای تنهایی، دوباره تنهایی… چه کنم با غم یار؟) ووی خدا، گل با رهدنس دیه روزومه کرد چی شو تار (ای خدا، گل-کنایه از معشوق- با رفتنش، روزم را چون شب تار کرد)

باز هم پاییز باز هم باران و تنهایی

اولِ داستانِ رستم‌واسفندیار شاعر حتی مِی هم نداره: کنون خورد باید مِیِ خوشگوار که می‌ بوی مُشک آید از جویبار هوا پُرخروش و زمین پر ز جوش خُنُک آن که دل شاد دارد به نوش دِرم دارد و نُقل و نار و نبید سرِ گوسپندی تواند بُرید مرا نیست؛ فرّخ مر آن را که هست ببخشای بر مردمِ تنگدست ۲/