SAMEsama 💖 ft CA12 บูธ k13-14 ปั่นโดข้ามชาติ

เพิ่งมาพบว่าตัวเองเสียใจซ้ำ ๆ ให้กับ Trauma ในอดีต เพราะเป็นคนชอบจัด Category วันนี้เราได้คุยกับนักจิตเพื่อหาแนวทางการบำบัดใหม่ เพราะอันที่ทำมาสักพักเรายังไม่เห็นผล สิ่งที่เราต้องการบำบัดคือ เราไม่อยากกลับไปเสียใจกับเรื่องที่มันผ่านไปแล้ว ซ้ำ ๆ เรามีทรอม่าจากวัยเด็ก ที่มันจะถูก repeat ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ในประเด็นเดียวกันกับในอดีต คุณนักจิตก็ถามว่า เป็นเหตุการณ์ในอดีตที่คล้าย ๆ กันหรอ เราตอบว่า ใช่ สมมติตอนนี้ทะเลาะกันเพราะแม่พูดโกหก ภาพของทุกเหตุการณ์ที่อยู่ในหมวดหมู่ ‘คำพูดโกหกของแม่‘ ไม่ว่าจะเป็น คำพูดที่แม่ใช้ แววตา และการทำเป็นอารมณ์เสียใส่เมื่อถูกเราทวงคำพูดที่เขาไม่รักษา ตอน ป.3 จะวนเล่นเข้ามาในหัวเราอัตโนมัติ รวมถึงเหตุการณ์ที่แม่เคยโกหกตอน ป.5, ม.1, ม.3, ม.4, ม.6, มหาลัยปี 1, มหาลัยปี 2 และอีกหลายครั้ง ทั้งหมดนี้ถูกเล่นซ้ำอีกรอบในหัวเราทั้งหมด แล้วความเสียใจจากอดีตก็ปะทุขึ้นมารวมกับความเสียใจในปัจจุบัน มันทำให้เราดิ่งกว่าที่ควรจะเป็น ถ้าทะเลาะกัน เราอยากเสียใจแค่ที่ทะเลาะกันวันนี้ก็พอ แต่เราทำไม่ได้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เราเป็นคนประเภทจัดหมวดหมู่แทบจะทุกอย่าง ตั้งแต่มีสาระไปจนถึงไร้สาระ อย่างในติกต่อก เรากดเซฟคลิป 10,000 กว่าคลิป ทั้งหมดถูกจัดหมวดหมู่หมดเลย พินเทอเรส เซฟในไอจี ก็ต้องจัดหมวดหมู่ ไม่งั้นเราไม่สบายใจ มันจะมีความคิดที่ว่า ‘ถ้าวันนึงแกอยากจะดูคลิปนี้อีกครั้ง แกจะหาไม่เจอนะเว้ย’ คุณนักจิตก็พยายามถามเพื่อทำความเข้าใจลึกลงไปเรื่อย ๆ จนพบว่า ความทรงจำพวกนี้เหมือนถูกเราจัดเก็บไว้เป็นหมวดหมู่ ที่พอมีอะไรมากระตุ้น ภาพเหตุการณ์เก่า ๆ จะยกมาทั้งหมวดหมู่ และเหตุการณ์ล่าสุดก็จะถูกเอาไปจัดเก็บต่อเข้าไปเพิ่มอีก ยิ่งนานวัน หางว่าวของหมวดหมู่นั้นยิ่งยาว มันจะถูกเล่นซ้ำใหม่ทุกครั้งที่ถูกกระตุ้น ยิ่งภาพเหล่านั้นถูกเล่นซ้ำ มันยิ่งชัด ความเสียใจก็เหมือนกัน เราเสียใจเท่ากับวันนั้น วันที่เกิดเรื่องเลย น่าจะเป็นเพราะว่า เราจัดเก็บมันไว้ดีเกินไป เรารู้หมดแหละว่า pain point มันอยู่ตรงไหน แต่เราไม่รู้วิธี เราทำไม่เป็น และเราควบคุมสมองไม่ให้จัดเก็บความทรงจำแบบเป็นระเบียบไม่ได้ วันนี้ก็เลยได้คุยแค่เรื่องหาแนวทางการบำบัด สรุปว่าคุณนักจิตจะให้กลับไปใช้วิธีการทำจิตบำบัดแบบ EMDR ที่เราเคยทำ ซึ่งวิธีนี้ใช้พลังใจสูงมาก ๆ อารมณ์เราต้อง stable มาก ๆ ถึงจะทำได้ เพราะมันเสี่ยงมาก อาจจะจมอยู่ในอดีตจนดึงกลับมายากแล้วดิ่งกว่าเดิม นักจิตก็ให้การบ้านเรากลับไปฝึกวิธีการดึงตัวเองกลับมาปัจจุบัน เช่น การหายใจ, เทคนิค 5 4 3 2 1, safe place, butterfly hug ละคือเราพราวด์กับ butterfly hug มาก เราเคยทำมานับครั้งไม่ถ้วนละ ก็ตบอกโชว์นักจิตไปเลยดิ่ ปั่ก ๆ ๆ ๆ นักจิตบอก ใจเย็น ๆ นะคะ มันต้องตบช้า ๆ เบา ๆ ค่ะ ตบเร็วแบบนั้นแทนที่จะสงบ มันจะไปกระตุ้นแทนนะคะ อ๋าาาาาาา มิน่าล่ะ ที่ผ่านมาถึงไม่เคยทำแล้วได้ผล ทำเป็นหมด แต่ผิด ________________________ ในอีกแง่นึง การจัดเก็บความทรงจำแบบนี้ของเราก็มีข้อดีนะ ความทรงจำดี ๆ ก็ถูกเราเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดีเหมือนกัน เวลาที่คุยเรื่องเก่า ๆ กับเพื่อน เรามักจะเป็นคนที่จำเรื่องเก่า ๆ ได้เยอะที่สุด ชัดเจนที่สุด เราสามารถนึกถึงความทรงจำดี ๆ ให้วนเข้ามาในหัวซ้ำ ๆ แล้วมีความสุขได้เหมือนกัน