دنی

ويحدث أن يبكي فيك كل شي إلا عينيك

بعضی وقتا درد نمیکشی ، فرو می ریزی

انقدر آسیب می‌بینی تا یاد بگیری به هر چیزی بیش از حد اهمیت ندی

یه وقتایی یه تیکه از وجودت گم میشه و مجبوری خودتو بدون اون تیکه دوست داشته باشیو و زندگی کنی...

نکند ما خواب کسی باشیم که سال‌ها پیش در زیر درخت بلوطی به خواب رفته باشد

و تو چه دانی که من در خلوت شبانه در پی جستن خویشتن گرفتار چه رنج هایی بوده ام

درونم جنگ است نه بین شر و خیر بلکه بین من و من بین کودکی ام که هنوز عشق می‌خواهد؛ و بالغی که یاد گرفته فقط دوام بیاورد، و در این میان نه پناهی هست و نه آغوش امن فقط سکوتی که همه چیز را در خودش می بلعد

انسان، در یک لحظه، به عشق پی نمی‌برد؛ مدتی طول می‌کشد. عشق زمان می‌خواهد؛ و البته نگریستن و در هر لحظه به شکلی خاص، همه چیز را دیدن.

شب مستی نمیارزید به چنین صبح خماری