Sahar Karimi

والا فکر می‌کردم الان که سایه جنگ رو سرم نیست،میام میگم که شیر اون اینترنت رو باز کنید، که ما رو از زندگی ساقط کردید. ولی فعلا باید بگم چرا سیم‌کارت من‌ رو مسدود کردید که برای یه پرداخت مجبور شم برم بانک؟ برای یه خرید آنلاین زنگ بزنم خانواده؟ چه حقی دارید بدون دادرسی مجازات کنید؟

البته ما سیم‌کارت‌مسدودها قبلا حذف شدیم، ولی بدونید بازار آزاد عشق آقایون «کارشناس» که مسعود پزشکیان دم انتخابات مدام بهشون ارجاع می‌داد، هارتر از این حرف هاست و گریبان همه رو خواهد گرفت. هدف اقتصاد مد نظر این آقایون کوتاه کردن دست مردم از هرگونه خدمات عمومی و رفاهیه.دولت برای ثروتمندان، همان‌جور که در کشور رویاهاشون آمریکا وضع همینه.

برای اکثریت جامعه هیچ امکانی جز استفاده از خودروی فرسوده فراهم نکرده‌اند و امروز خبر دادند که یارانه رو هم از همین‌ آدمها سلب می‌کنند و کارت سوخت خودروهای بالای بیست‌‌وپنج سال حذف شد. درحالی که جایگاه هم بهشون کارت سوخت آزاد نمی‌ده. حقیقتاً حکمرانی و سیاست‌های ضدمردمی‌ دیگه هیچ رنگ و لعاب ظاهرفریبانه‌ای هم ندارد. فقیرید؟ فقیرتر بشید، چون دولت متصدی رفاه مالکان دارایی‌های ارزشمنده، نه شما پاپتی‌ها. پول ندارید خودروی بهتر بخرید؟ خودرو نداشته باشید. از پس هزینه‌های درمان برنمی‌آیید؟ خودتون بمالید. نشد؟ بمیرید.

توصیه‌های مهاجری خاورمیانه‌ای: چه کنیم تا شبیه به مهاجر خاورمیانه‌ای (که متاسفانه خودمون هستیم) نباشیم؟ زیرش هم با مجموعه‌ای از هم‌وطنان نژادپرست‌تر باهوش و خودوایت‌پندارمون آشنا بشید.

و در پیامد هم قبلاً یه مقاله‌ای از آنتون یگر منتشر کرده‌ایم که از زاویه حاکمان به هایپرپولتیکس نگاه می‌کنه، خلاصه که هم پیامد بخوانید، هم کتاب روزآروز رو فالو کنید. خیر ببینید. payamad.ir/hyperpolitics-in-…

چون از این عکسه خوشم اومده بود، در مقدمه ربطش دادم به متن (مصداق سواستفاده از قدرت). به هرحال، به نظرم متن مهمیه اگر به مسأله ملی‌گرایی و خصوصا ملی‌گرایی اقتصادی که امروزه امثال ترامپ دارند ازش بهره می‌برند، علاقمندید. نکته جالب‌تر اینکه چهارتا کتاب درباره ملی‌گرایی رو شرح میده و نقد می‌کنه و حتی خوندن بخش مختص هر کتاب هم به‌دردبخوره. در آخر اینکه نگاهی راهبردی داره و می‌پرسه در جهانی که انگار جهانی شدن نئولیبرالی رو به افوله، آیا این ملی‌گرایی جدید لزوماً به سناریوهای نومیدانه‌ای منتهی میشه که چپ تصویر می‌کنه، یا بدیلی هم برای ملی‌گرایی چپ‌گرایانه وجود داره؟ payamad.ir/the-new-national-…

این شیفتگی برخی به دکتر مکری رو میبینم (که ایشالا حتما آدم حسابیه) یادم میاد زمانی در یه موسسه روانکاوی کار می‌کردم که در رأسش یه روانکاوی بود که بین خود اهالی روانکاوی خیلی معروف بود و متخصص روانکاوی گروهی و اینها (که الان روانکاوان حتما فهمیدند کیه) و کلی مرید داشت که همواره پشت سرش راه می‌رفتند و استاد استاد به نافش می‌بستند. بعد یارو مریض‌ترین و ترسناک‌ترین آدمی بود که من در زندگی‌ام دیدم، در این حد که با یکی از کارکنان موسسه دعواش شد و اون رفت. جلسه گذاشتند برای سایر کارکنان که شما باید از فرد رفته اعلام برائت و ابراز انزجار کنید. ما هم اینطوری بودیم که بابا مگه سازمان مجاهدین خلقه؟ گفتند همینه که هست، یا اعلام برائت یا اخراج. اینه که دسته‌جمعی اخراج شدیم. به هرحال گمون نکنید روانکاو حتی مشهور مشاعر درستی داره لزوما. تازه دیگه نگم که مدیر اون موسسه یه زن روانکاو پولداری بود که هر روز با یه مدل مازراتی جدید می‌اومد، و کار استاد اعظم این بود که بیافته رو پولهای زن مشخصاً نادان و ایشون رو بچاپه و در عوض بهش لقب «شاگرد محبوبم» رو بده. بعد من هر وقت این زن یه مراجع داشت میخواستم برم بگم، بابا این خودش بیماره، نرید پیش این.

چون جو تایم‌لاینم دوستی با ملل اوراسیاست، امروز معرفی این کتاب رو از شماره‌های قبلی مجله براتون گذاشتم. برسه به دست دوستان مغولمون.

فکر می‌کنم در زمانی که می‌تونید هر مقاله‌ای رو بدین هوش مصنوعی و فارسی‌اش رو تحویل بگیرید، کاری که بندهٔ مترجم می‌تونم بکنم که از دغدغه‌های خودم در حیطهٔ فکری خودم بخونم و اگر چیز جالبی به نظرم اومد با بقیه در میون بگذارم. برای همین این مقاله هم دربارهٔ دغدغه‌ایه که خودم داشتم: در این جهان فردی‌شدهٔ نئولیبرالی، شعار معروف «امر شخصی سیاسی است» فمینیست‌های موج دوم حالا تا کجا رهایی‌بخشه و کجا ممکنه ما را به دام اخلا‌ق‌گرایی فردی باب روز بیاندازه؟ ghalamrorefah.ir/id/3664/

از اینکه داریم با چینی‌ها حرف می‌زنیم و اصلا از این دعوای فرسایشی سلطنت و چپول افتادیم تو دعوای چین و تایوان و ژاپن خیلی خوشم می‌آیه. دعوای منطقه‌ای قبلی من دعوای خوانسار و گلپایگان بود. ایشالا انترناسیونال توییتری برپا کنیم به امید حق.

اوه ببین کی اینجاست :) به سردبیر گفتم اجازه بده ازین ادمین‌های فان توییتری باشم، گفت خیر 🥲