Sina

نظر جاج‌خور (نظر نامحبوب سابق) آوردم براتون در حد لالیگا: آقا جان، یک سوءتفاهم بامزه ولی جدی توی فضای هوش‌واره (هوش مصنوعی سابق) شکل گرفته یا توجه من رو جلب کرده. ببین، اینکه می‌تونی یک مدل رو لوکال بالا بیاری، خیلی هم خوب. اینکه با AI کد می‌زنی، عالی. اینکه چند تا مدل می‌شناسی، چارتا API تست کردی، پرامپت نوشتی و ابزارها رو بالا و پایین کردی، همه‌اش محترم. ولی داداش، این‌ها هنوز تو را متخصص پیاده‌سازی هوش‌واره در کسب‌وکار نمی‌کنه. کار با هوش مصنوعی کم‌کم داره می‌شه یک مهارت عمومی. مثل اکسل و ورد. مثل اینستاگرام. مثل پرداخت قبض با اپلیکیشن. چیزی که حتی بخش قابل توجهی از پدر بزرگ‌ها هم باید یاد بگیرند. این دعواهای فلان مدل رایگان رو بیاریم بالا یا چه می‌دونم پرامپت رو فارسی بدیم یا ترکی یا انگلیسی اصلا مسئله مهمی نیست. یا این بخث احمقانه مدل باید حتما لوکال اجرا شود یا از آن طرف یک عده اصرار به api دارند. واقعا اینکه باید مدل رو لوکال اجرا کنیم یا API بزنیم یا روی سرورهای مخصوص اجرای مدل‌های هوش مصنوعی اجاره‌ای ببریم در حوزه گاورننس و حاکمیت شرکتی مطرح می‌شود. این بحث‌ها هم در توییتر بحث نمی‌شود. معمولا موضوع امنیت داده‌های شرکتی و گاورننس و حاکمیت شرکتی موضوع مهمیه که توی کتاب‌ها و مقالات علمی و تزها و پایان‌نامه‌ّای معمولا ارشد و دکترا در جاهای معتبر و دارای دسترسی به داده و کیس استادی‌های واقعی مثل استنفورد و هاروارد (شناخته‌شده‌ها) یا یا شرکت‌های مهم ولی معمولا کمترشناخته شده مشاوره کسب و کار مطرح می‌شود. سؤال اصلی کسب و کارها الان این است: با چه هزینه‌ای، چه سرعتی، چه کیفیتی و با چه میزان اطمینان می‌توانی یک مسئله واقعی را در کسب‌وکار من حل کنی؟ برای امثال من که در بازار آمریکای شمالی برای کسب و کارهای کوچک (بزرگتر از وان من کامپانی‌ها) و نهایتاً متوسط‌های کوچک کار مارکتینگ می‌کنیم (یا پروژه به ما می‌دهند!)، استفاده درست از هوش‌واره یعنی بتوانم هزینه‌های چند صد هزار دلاری سالانه کسب و کار را با اتوماسیون و با کمک AI (هر نوع کمکی) به چند ده هزار دلار در سال برسانم. یا درآمد ماهانه یک کسب‌وکار معمولی را از ۱۰۰ و ۲۰۰ هزار دلار بکشم بالا به ۳۰۰، ۴۰۰ یا ۵۰۰ هزار دلار برسانم. یعنی لید بهتر بگیرم، مشتری دقیق‌تر، با هزینه جذب کمتر و میزان فروش بیشتر. و مهم‌تر از همه: شیب سهمی درآمد نسبت به محور افقی، از شیب سهمی هزینه بیشتر شود و با بزرگتر شدن t مساحت بین دو سهمی ماکزیمم شود (بیشینه کردن سود ناخالص کسب و کار). به عبارت ساده‌تر: سریع‌تر از هزینه رشد کند. اینجا است که می‌شود گفت هوش مصنوعی (با کمک متخصص) واقعاً در کسب‌وکار اثر گذاشته. در حال حاضر هنوز هوش مصنوعی ابزار گیگ‌ها است تا ابزار همه جامعه و همه کسب و کارها. بله. تا قبل از کسب تجربه کافی، قطعاً بالا آوردن چند مدل لوکال، تست چند ابزار، گرفتن چند API Call رایگان، یا کدنویسی با AI، همه تجربه‌های خوب و جذاب‌اند. برای یادگیری عالی‌اند. خوب است، لازم است، حتی هیجان‌انگیز است؛ ولی هنوز بیزینس را تکان نداده. ولی بیایید اسمش را «اثرگذاری واقعی در کسب‌وکار» نگذاریم. این نهایتاً نصب و تست چهار تا مدل روی یه VM روی سیستم کوچولویمان در گوشه اتاق با ۳۲ گیگ رم بوده. به نظرم هنوز هوش مصنوعی و کارهایی که خیلی از ما می‌کنیم بیشتر شبیه همان کیف کردن‌های اول راه است. عین وقتی برای اولین بار مثلا وانت (لیسان آبی حتی) بخری. بدو بدو که نمی‌روی بار ببری؟ یک دوری می‌زنی. دوستان را می‌ریزی پشت نیسان می‌بری بگردانی. خودت هم می‌گردی. برای همه از قدرت و سرعت و قدرت و مانورش داستان‌ها می‌گویی. ولی اصل کار وقتی است که بتوانی ا آن پول دربیاوری. آن هم نه فقط پول بنزین و روغن و لاستیکش را. باید طوری هوشمندانه کار کنی که بتوانی از بغلش دو تا لیسان آبی دیگر هم دربیاید. اثرگذاری واقعی وقتی است که آخرش بشود پول، رشد، کاهش هزینه، فروش بیشتر، اجرای سریع‌تر فرآیندها همزمان با افزایش دقت اجرا و البته در نهایت، کمک به تصمیم‌گیری دقیق‌تر توسط مدیران و مالکان و سهام‌داران کسب و کار. خدا شاهد است این‌ها را برادرانه عرض کردم. هرچند ممکن است برخی بخش‌ها به خصوص برای عزیزانم که ایران هستند تلخ باشد. حالا هر چقدر دوست دارید این زیر جاج کنید! هر چی جاجو و جوگیر هوش مصنوعی هم می‌شناسید این زیر می‌تونید منشن کنید اون‌ها هم بیان جاج کنن. والا! 😅 #تمام