Pinned Tweet
This is my new substack about Pune's forgotten wrestling culture.
Vel milala tr nakki vachun ghya you'll definitely enjoy this reading 🙏🏻♥️ batmanofpune.substack.com/p/…
दादर स्थानकाला 'चैत्यभूमी' नाव देण्यापासून कोणाचा बापही थांबवू शकत नाही : विरोध करणाऱ्यांनी गेट आऊट फ्रॉम दादर' व्हावे; गुणरत्न सदावर्ते यांचा राज व उद्धव ठाकरेंवर हल्लाबोल
link.divyamarathi.com/E3RkYU…
#Gunaratna #Sadavarte #Slams #Raj #Uddhav #Thackeray #Dadar
sumo retweeted
शेवटी, नेहमीप्रमाणे तू तुझ्या अवकातीवर आलासच आणि माझी जात काढूनदेखील मोकळा झालास.
कोणी दिले आहे तुला हे स्वातंत्र्य? की तू प्रत्येक वेळेला समोरच्याची जात काढावी??
आणि गांधीहत्येनंतर सावरकर स्वतः लपून बसले, हे जे काही आरोप तुम्ही करता ना, ते कदाचित लोकांची मुद्दामहून दिशाभूल करण्यासाठी करता.
गांधीहत्येनंतर सावरकर घाबरून घरात बसून राहिले, असं इतिहास सांगत नाही.
उलट, या काळात सरकारनेच त्यांच्यावर वारंवार बंधनं घातली, आणि तरीही ते सार्वजनिक कार्यक्रमांत सहभागी होत राहिले.
घटनाक्रम आणि त्या वेळचं वय:
अटक (वय ६४): ३० जानेवारी १९४८ ला गांधीहत्या झाल्यावर ५ फेब्रुवारी १९४८ रोजी सावरकरांना आरोपी म्हणून अटक झाली.
निर्दोष मुक्तता (वय ६५): १० फेब्रुवारी १९४९ रोजी ते निर्दोष सुटले, तरीही त्यांना मोकळं सोडलं नाही.
दिल्लीच्या मॅजिस्ट्रेटने त्यांना लाल किल्ला परिसर सोडण्यास मनाई केली, आणि काही तासांनी दुसऱ्या आदेशाने त्यांना दिल्लीतून हद्दपार करून पोलिसांच्या पहाऱ्यात थेट मुंबईतील सावरकर सदनात पोहोचवलं.
१९४९, कलकत्ता: सुटकेनंतरही ते सार्वजनिक जीवनात होते. १९५० सालच्या "Savarkar and His Times" या ग्रंथात १९४९ मधल्या कलकत्त्यातील मिरवणुकीचे आणि तिथल्या कार्यक्रमांचे त्यांचे फोटो आहेत.
स्वतंत्र भारतात पुन्हा तुरुंगवास (वय ६६):
पाकिस्तानचे पंतप्रधान लियाकत अली भारतात येणार होते, त्याच्या आदल्या दिवशी, ४ एप्रिल १९५० रोजी त्यांना अटक झाली. प्रतिबंधात्मक स्थानबद्धता कायद्याखाली त्यांना बेळगावच्या हिंडलगा तुरुंगात १०० दिवस ठेवलं आणि १३ जुलै १९५० ला सोडलं. एक वर्ष राजकीय कार्यात भाग न घेण्याचं हमीपत्र दिल्यावरच त्यांची सुटका झाली.
१९५२, पुणे (वय ६८-६९): मे १९५२ मध्ये त्यांनी पुण्यात मोठ्या जाहीर समारंभात स्वतःची अभिनव भारत संस्था विसर्जित केली. त्या भाषणात त्यांनी सांगितलं की स्वतंत्र, संविधानिक प्रजासत्ताकात अशा क्रांतिकारी संघटनांना स्थान नाही, नाहीतर अराजक माजेल.
ह्या गोष्टींचा कधी तू आयुष्यात अभ्यास केला आहेस काय, ज्याच्यावर तू तोंड वर करून लिहित असतोस? आणि सरळ छातीठोकपणे खोटे बोलून सांगतोस की ते लपून बसले किंवा घाबरून बंदिस्त अवस्थेत बसले.
Replying to @mayurjoshi999 @TweetsofOldMonk
सावरकर लैच शौर्य वैगरे सशस्त्र क्रांति बोलायचे
माफी मागून मोकळे झाले. गांधी हत्ये नंतर ज्या चौकशी लागल्या त्याला घाबरुन बंदिस्त जीवन जगले. हेही लिखाणच्या उलट केलं त्यानी.
अस म्हटलं तर..?
साने गुरुजींच्या लिखाणाचा आवाका समजायला दोन कवडीचे ब्राह्मण्य टाकून द्यावं लागतं..
sumo retweeted
People posting emotional reels over encroachment removal ffs
People will justify murder also , as long as "gareeb" do it
sumo retweeted
मणिपूरमध्ये गस्ती मोहिमेदरम्यान सैन्यदलाचे वाहन तलावात घसरून झालेल्या अपघातात धुळे जिल्ह्यातील रामी गावचे सुपुत्र, भारतीय सैन्यदलात नर्सिंग असिस्टंट म्हणून कार्यरत शिपाई जयेश माळी यांना वीरमरण आले. भारतमातेच्या सेवेसाठी सर्वोच्च बलिदान देणाऱ्या या वीर जवानाला मी भावपूर्ण श्रद्धांजली अर्पण करतो. त्यांच्या कुटुंबीयांच्या दुःखात आम्ही सहभागी आहोत.
ॐ शांती 🙏
sumo retweeted
Replying to @sumyaak13
स्वतःच्या सख्या काका आणि मामा यांची तमा न बाळगता अनेक माजोरड्यांना लायकीवर आणणारा लोकांच्या डोळ्यात खूपणारच!
बाकी माधवरावांची थोरवी सांगण्याकरिता हे एकच वाक्य पुरेसे आहे - "श्रीमंत रावसाहेब गेले याजमुळे सर्वच फसल्यासरखे झाले आहे. वाघ गेला! सारी कोल्ही राहिली आहेत."
Gharache bhik bali ghal mhnun maage lagle aahet khas karun aai..mala tr nako vattay bhai..Bghu ata
2
9
511
दादर मेट्रो स्टेशनला चैत्यभूमी असं नाव दिलं तरी त्याला सगळेजण दादर मेट्रो स्टेशनच म्हणतील. जसं अलका चौकाला लोकमान्य टिळक चौक असं ऑफिशियल नाव आहे पण त्याला त्या नावाने कोणी ओळखत नाही. शेवटी जन माणसाला लागलेली त्या परिसराच्या नावाची सवय जाता जात नाही.
Madhavrao peshwayanchya post mule kasali bekkar kanging suru aahe bc. Sodun dyana vishay.
5
51
2,838
Happy international toilet day
@vikramgrawol apparently it's also your birthday.
Just kidding..love u ♥️🫂🫶🏻
1
6
741
sumo retweeted
This excerpt is taken from a Kaifiyat, as the citation itself states. The Vaidkar Jadhav Vrutant, also known as Jadhav Gharanyachi Kaifiyat, was first published on 1 January 1912. It contains no citations at all because it is not a historical document but simply a ‘Kaifiyat’.




























