hiiiiiii

ไปเห็นตตหนึ่งเขาเล่าว่า “มีน้องคนหนึ่งเลิกงานแล้วไปเรียนภาษาเพิ่มทุกเย็น หวังว่าจะได้เปลี่ยนไปทำงานที่รายได้ดีกว่า พอเก็บเงินค่าสอบได้ครบ ก็ต้องเอาไปจ่ายค่ารักษาฟันฉุกเฉิน น้องบอกว่าบางทีที่หนูยังไปไม่ถึงไหน ไม่ใช่เพราะหนูไม่พยายามนะ แต่ดูทุกครั้งที่กำลังจะไปข้างหน้า ชีวิตมันมีเรื่องให้ถอยกลับมาตลอด” พอได้อ่านเรื่องนี้แล้วตกตะกอนได้เลยว่า ‘จังหวะชีวิต’ แต่ละคนไม่เท่ากันจริงๆ เราไม่มีทางรู้ว่าเลยว่าใครต้องเจออะไรมาบ้าง อย่าเพิ่งตัดสินว่าเขาไม่พยายาม เพราะบางคนแค่ประคองชีวิตให้ผ่านไปแต่ละวันก็เก่งมากแล้ว