سوگ اینطوریه که وسط کار دارم فکر میکنم اخرین ناهار زندگیم با بابام چقدر تندو بیشعورانه غذامو تموم کردم پاشدم.
کاش اونقدر دلیل واسه زندگی و ادامه دادن داشتم که هر کامنت و ری اکشن سر راهم کل روزمو خراب نکنه. از ضعیف بودنم خستم
پاسخگویی و مشاوره دادن برای سایز افتضاح. مدل یقه هم که مشخصه اصلا چیزی که تو عکسه نیست. نوشته ۱۰ تا ۱۲ روز کاری بدستت میرسه که شوخی ای بیش نیست. از لباسایی که از اونور سفارش دادم دیرتر رسید اونم ناقص
دیگه فقط وقتی غذا میخورم حالم خوبه یا وقتی خرید میکنم. باقی اوقات تلخه همه چی. اونقد که دلم میخواد بمیرم ولی خب مصادف میشه با غذا خوردن و خرید کردن













