Daniel

Mamy dopiero czwartek, a tyle się już wydarzyło w polskim Monty Pythonie. 😂 Obserwuję całą sytuację z zamachem w Krakowie i szczerze mówiąc, coraz mniej dziwię się, dlaczego zagraniczne służby mogą nie traktować polskich służb, a tym bardziej polskich sądów i prokuratury, z należytą powagą. Doszło do tragicznego zamachu terrorystycznego. Cały świat patrzy im na ręce, a tymczasem sposób, w jaki przedstawiane są kolejne ustalenia, budzi coraz więcej pytań. Sprawca? Najpierw prawicowy fanatyk, później nagle zastrzeżenie, że nie ma pewności, czy był prawicowym fanatykiem. Argument? W historii wyszukiwania miał informacje o Breiviku. Rodzina znaleziona martwa w łóżku? Dziś pojawia się już wersja, że matka została znaleziona w kuchni. Tłumik odnajduje się po trzech dniach. Przypadek? Warto zapytać, dlaczego tak późno i czy ma to znaczenie dla wyjaśnienia tego, dlaczego sąsiedzi niczego nie słyszeli. Policja twierdzi, że funkcjonariusze byli na rynku, a pojawiają się materiały, które mają temu przeczyć. A teraz wisienka na torcie! Cały rząd szczyci się tym, jak skutecznie powstrzymano zamachowca. Tylko że warto zadać niewygodne pytanie: co by się stało, gdyby nie zderzył się z samochodem? Czy nadal zabijałby ludzi? Donald Tusk i minister spraw wewnętrznych i administracji powinni chyba na kolanach iść do Częstochowy i dziękować, że na krakowskim rynku nie było drugiego napastnika. Naprawdę myślicie, że postawienie kilku barier na ulicach rozwiązuje problem terroryzmu? A co, jeśli nie był to odosobniony przypadek? Co, jeśli mamy do czynienia ze zjawiskiem, które można określić mianem terroryzmu turystycznego, a Kraków to dopiero początek? Czy ktoś w ogóle analizuje taki scenariusz i przygotowuje służby na ewentualną powtórkę? Bo przecież bezpieczeństwo obywateli nie polega na tym, żeby po tragedii postawić kilka betonowych zapór, zrobić konferencję prasową i ogłosić sukces. I teraz najważniejsze pytanie: skoro przy tak głośnej sprawie, obserwowanej przez całą Polskę, pojawia się tyle rozbieżności, to ile podobnych niejasności mogło pozostać w sprawach, o których opinia publiczna nigdy się nie dowiedziała? Nie chcę nawet myśleć, ilu niewinnych ludzi mogło ponieść konsekwencje błędów, zaniedbań lub nieprawidłowo prowadzonych postępowań.