center-right. if you look past the conservative opinions, I'm a liberal at heart. عضو باند مربع تبهکار
Fascist Communist's country
Joined November 2019
- Tweets11.2K
- Following494
- Followers439
- Likes49.7K
منظورت از این جدا شدن مناطق مرزی هست یا انقلاب ۵۷؟
حالا انقلاب ۵۷ رو نمیدونم ولی جدا شدن مرز ها رخ میداد به نظرم، چونکه دولت مرکزی به اندازه ای قوی نبود که بتونه جلوی جدا شدن مناطق سنی نشین رو بگیره. مگر اینکه بگی دولت سرکوبگر مرکزی آنچنان میداشتن کنارش که در اون سال ها سخت بود.
RIP💔
BREAKING: Legendary British actor Sir Patrick Stewart has died at the age of 86, his family announces.
Best known for portraying Captain Jean-Luc Picard in Star Trek and Professor X in X-Men, Stewart passed away Wednesday at his Los Angeles home following a battle with Alzheimer's disease and Lewy body dementia.
از دست رفتن مناطق و اینا همش بخاطر جنون رافضی گری صفویه بود، مسائل رو قاطی نکنیم اون اول تا اخر رخ میداد تا وقتی متغیر شیعه تغییر نمیکرد
ولی واقعا به نظرم در کمتر بودن متوسط ایکیو خاورمیانه نسبت به اروپا دخیل هست این مسئله ازدواج فامیلی
نه داداش این حرفا چیه، اصالت یعنی همین اقوام ایرانی با ما از شوخی های توهین امیز قومی نکن وگرنه الان ایران رو تجزیه میکنیم
راستی بیا ببین چجوری کباب و برنج رو تو دستام له میکنم میخورم به به
بعد یکی مثل نوشین میاد اینجا مینویسه اگر بلوند دوست دارید یعنی دنبال bestiality هستید😭😂
یعنی این طرز فکر حتی بین "racial scientists" قرن ۱۸ام و ۱۹ام اروپا هم پیدا نمشه کرد. Spencer و Lambroso همگی پشماشون تو گور ریخت :))))
چه شانسی داشتن اروپایی ها که کلیسا برای تضعیف قدرت قبایل وادارشون کرد ازدواج خانوادگی تا دو نسل رو ممنوع کنن
به نظرم یکی از علت های عقب ماندگی ایران همین ازدواج cousin هاست که رواج داره
خیلی از جمله عقد پسر عمو دختر عمو رو تو آسمون ها بستن متنفرم
Dusty Rust retweeted
این روایت غلط و بزرگنمایی‌شده است و مصداق عینی حقیقت نصفه‌ونیمه به شمار می‌رود که خود دروغی کامل است.
اصلاحات عباس اول در کاهش قدرت مستقل امرای قزلباش و گسترش نیروهای وفادارتر به شخص شاه («قشون قوللر یا سپاه غلامان خاصهٔ شریفهٔ» شامل بردگان قفقازی که هستهٔ اصلی قورچی‌ها، تفنگچی‌ها و توپچی‌های سلطنت صفوی پساعباس را تشکیل دادند) واقعی بود و به خالصه‌سازی گسترده و نظام‌مند اراضی و بازپس‌گیری‌شان از امرای قزلباش کمک کرد، اما روایت ذیل آن را تحریف و ساده‌سازی کرده و بیش از حد قطعی و «مستقل و بی‌نیاز از قزلباشان» جلوه داده است.
اولاً؛ استفادهٔ نظامی از بردگان (غلامان) هم ابتکار عباس نبود. سامانیان از قرن دهم میلادی هستهٔ اصلی سپاه خود را از غلامان ترک تشکیل می‌دادند (مثلاً امیر نصر بن احمد حدود ۱۰ هزار غلام ترک داشت که سپهسالارانی چون آلپتگین و سبکتگین از همین گروه برخاستند) و همین غلامان را به‌عنوان بخشی از خراج به جیوش امیرالمؤمنین در بغداد و سامرّا می‌فرستادند. یعقوب لیث صفاری نیز نیروی نخبهٔ دوهزار نفری از غلامان داشت؛ الگویی که در دوران آل‌بویه و غزنویان نیز تداوم یافت و غزنویان و ترکان سامرّا خود از غلامان سامانی برخاستند. عباس این تجییش نهادینهٔ بردگان را گسترش داد و نظام‌مند کرد، نه آنکه اختراعش کرده باشد.
ارتش دائمی خانگی وفادار به شخص شاهنشاه هرگز پدیده‌ای تازه و بدیع نبود؛ هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان و بسیاری از سلسله‌های دوران اسلامی هم چنین نیرویی داشتند. نوآوری عباس استفاده از جزیه و مقیاس دادن به نظام غلامان مسیحی‌تبار نومسلمان قفقازی به‌عنوان وزنه‌ای سیاسی در مقابل گردنکشی قزلباشانی بود که مادرش را پیش چشم پدرش به زنای محصنه متهم کرده و کشته بودند، نه کوششی برای برکندن بنیان ایلیاتی سپاهیان که امری بود محال و عبث.
ثانیاً؛ در دوران عباس اول و پس از او هم قاطبهٔ نیروهای میدانی دولت صفوی را «بنیچه‌ها» و دسته‌های ارسالی خوانین و ایلات قزلباش تشکیل می‌دادند، نه صرفاً قشون قوللر. قورچیان و تفنگچیان و زنبورکچیان قوللر هستهٔ حرفه‌ای دائمی وفادارتر به شاه بودند، اما استعداد عمده و سواره‌نظام اصلی همچنان از ایلات می‌آمد. در کمپین قندهار ۴۹-۱۶۴۸ (دورهٔ عباس دوم) ارتش حدوداً چهل‌هزار نفرهٔ صفوی شمار کثیری سرباز قزلباش داشت و گزارش‌هایی از فرار هزاران تن از آنان بخاطر تأخیر در پرداخت دستمزدها و شرایط بد اردو وجود دارد. در جنگ‌های بعدی با عثمانیان و ازبکان نیز همین الگو ادامه یافت و منابع نشان می‌دهند قزلباشان در سراسر قرن هفدهم اکثریت عددی در قشون را حفظ کردند.
ثالثاً؛ پس از مرگ عباس اول نیز همین ترکیبات و ترتیبات ادامه یافت و نه توانست همهٔ فتوحات او را حفظ کند، نه از انحطاط عباسی و سقوط دولت صفوی جلو گیرد: بغداد و عراق با عهدنامهٔ زهاب (۱۶۳۹) برای همیشه از دست رفت، قندهار موقتاً پس گرفته شد اما کنترل شرقی به‌تدریج سست شد و تا ۱۷۲۲ کار به جایی رسید که اصفهان در برابر یورش افاغنه دوام نیاورد.
رابعاً؛ و نهایتاً نیز همین نیرو بود که پس از فروپاشی مرکز اقتدار صفوی در اصفهان دوباره بر ایران مسلط شد:
نخست افشارها و کنفدراسیون ایلی قزلباش-ابدالی‌شان، سپس ائتلاف لر-لک-بختیاری-کرد دورهٔ زندیه و نهایتاً قاجاریان و کنفدراسیون ایلیاتی متشکل از قوانلوها و دولوها، شاهسون‌ها، طوایف ترکمان (به‌ویژه یموت و تکه) و طوایفی از افشارها که بر آن ریاست عالیه داشتند.
فلذا اصلاحات عباسی مرکز را موقتاً تقویت کرد، اما ساختار نظامی-سیاسی ایلیاتی ایران دورهٔ اسلامی را از بین نبرد و روایت «ارتش وفادارتر و غیرایلیاتی‌تر از ساسانیان و دیگران هدیهٔ صفویان به ایران» بیش از آنکه توصیف دقیق واقعیات تاریخی باشد، بزرگنمایی ناصحیح پردروغ است.
ایشالا اقام چین میاد این غربی های گشاد الدوله رو یک گوشمالی حسابی میده. اینجوری نمیشه. این جماعت با این افت نوع دیدگاه و سیاستشون مستحق یک زمین خوردن اساسی هستن
بخدا اونی که داره جق میزنه شمایید که فکر می‌کنید ایران با ربات تلگرام آزاد میشه.
دقیقا کون من از این میسوزه که اگر رضا پهلوی آدمش بود هم با سران اوکراین دیدار کرده بود، هم امریکا و هم اسرائیل. قطعا قصد این ها حرف زدن درباره آبخیز داری پس از ج‌ا نبود ولی RP واقعا از همین گفته بود.
این توئیت جناب قاسمی نژاد که مارو سوق میداد به نردبان ریسک.
یعنی واقعا میخوای بگی جمهوری اسلامی بجای سرکوب با باتوم رفت سراغ اسلحه چون باتوم بدست ها ریزش کردن؟ خندت نمیگیره؟
ریزشی یعنی نیروی مسلحی که بیاد به طرف مردم و به سمت ج‌ا شلیک کنه نه این خاله بازی ها که شما میگی.
سرنگونی جمهوری اسلامی حداقل در کوتاه مدت جز با ترکیب حضور مردم در خیابان، حمایت خارجی، و ریزش دستگاه سرکوب ممکن نیست.
برای جلب حمایت خارجی و ریزش دستگاه سرکوب رهبری انقلاب ملی نقش محوری دارد، برنامه دارد، برنامه‌هایش را دارد پیش می‌برد و این برنامه‌ها پیشرفتهای خوبی داشته‌اند.
در مسئله حضور مردم در خیابان، تا زمانی که جامعه گام به گام از نردبان ریسک بالا نرود کاری از دست رهبر انقلاب ملی برای دادن فراخوانهای نهایی برنمی‌آید. اگر مثلا پشت بام‌ها و دیوارهای کشور با شعارشبانه و دیوارنوشته که هزینه کمتری دارند فتح نشده باشند نه رهبری انقلاب ملی می‌تواند فراخوان حضورخیابانی بدهد، نه جامعه جهانی می‌تواند و می‌خواهد حمایت موثری کند، نه نیروی ریزشی می‌تواند اثرگذاری چندانی داشته باشد.
لواشک، الوچه، ترشی...حتی مثلا زیتون پرورده که رب انار داره! کلا ناف ایرانی رو با طعم ترش میبرن. متاسفانه این اروپایی ها لایق لذت ازش نیستن و نمیفهمن💔
ایتالیا کلا غذای دریایی زیاد داره. من ساحل که میرم با دوستان میریم معمولا، اونا سفارش میدن من اینجوریم که اقا همون پاستا رو بده😭
سازماندهی راه و چاره داره. خیلی وقت پیش باید به این فکر میوفتاد که بجای سخنرانی برای لگبت ها باید سخت بچسبه به کار.
«بسیار خوب، بگویند چاره مد نظر چه بوده که دیگران بلد نبوده‌اند و اگر این بار خودشان محوریت داشته‌باشید، راهکارشان برای بعد از فراخوان چیست؟»
پرسش خوبی‌ست، هرچند که مثال نابی از نعل وارونه زدن است، چون بارها و بارها، خاصه از پارسال و زمان جنگ دوازده روزه، این امور مکررا گفته و گفته و گفته شده‌اند و جماعت شوخ‌چشم متبختر و عافیت‌اندیش، مکررا نشنیده و نشنیده و نشنیده گرفته‌اند، و حال دست پیش گرفته که پس نیافتند.
چکیدهٔ الفبای کار، یعنی نقطهٔ صفر قطعی‌ای که باید پیشفرض هرگونه سازمانیابی میهنی باشد تا «ایدهٔ پیروزی» در این «نبرد میهنی برای بازپسگیری حاکمیت ملی» اصولا ممکن شده و «استراتژی پیروزی» برای رسیدن به آن، باورپذیر شود، اینها هستند:
۱- تشکیل یک «دفتر نظامی» بشدت جدی (یعنی دقیقا برخلاف دفتر و دستک فعلی «تیم تکنوکرات»)، با یک «سخنگوی نظامی» (ترجیحا از بازماندگان نیروی زمینی یا هوایی ارتش شاهنشاهی) و یک تیم اطلاعات و عملیات (مشاوران نظامی زبده ایرانی در دیاسپورا، و نیز عناصر آمریکایی/اسرائیلی) برای پشتیبانی از ارتباطات، یارگیری، چرخاندن سوگند فرماندهی ردهٔ سوم به پایین و بدنهٔ نیروی زمینی ارتش، و در نهایت انتقال «فرامین» از سوی فرماندهٔ قانونی کل قوا (رضاشاه دوم، نه «آقای رضا پهلوی، پیغمبر آزادیخواه») به تمامی نیروهای نظامی و انتظامی vet شده در داخل ایران.
< نتیجه: تثبیت جایگاه «فرماندهی» برای ایشان، که نیروی نظامی به او ابراز وفاداری کند. نیروی نظامی بنابرتعریف تنها «فرمانده» می‌شناسد، نه داعی و پیغمبر و اکتیویست یا حتی سیاستمدار.>
۲- ذیل همین دفتر نظامی و تشکیلاتش، هماهنگی لجستیک و اطلاعاتی برای تسلیح هسته‌های «رزیستانس ملی» درون ایران (چیزی بکلی متفاوت از وضعیت فعلی گارد جاویدان)، و همچنین فراخوان عمومی برای پیوستن به خدمت نظامی در میان داوطلبان ایرانی در دیاسپورا و آغاز تربیت اطلاعاتی و عملیاتی آنها.
۳- ذیل همین دفتر نظامی و تشکیلاتش، بهره‌گیری از توان و همکاری یگانهای نخبه از «ارتشهای خصوصی» که در ایالات متحده هستند، به اندازهٔ مورد نیاز، برای انجام عملیاتهای خاص در آینده که نیاز به آمادگی بالا دارند.
۴- موازی با تشکیل «دفتر نظامی» و تمام موارد سه‌گانهٔ بالا، برنامه‌ریزی برای تشکیل یک «کابینهٔ دولت گذار با اعضای اکثرا نظامی»، و نه سیویل، برای نمایش جدیت واقعی در «نبرد بازپسگیری حاکمیت ملی» از سوی رضاشاه دوم، که تاکنون و بمیانجی عملکرد «تیم تکنوکرات» و عمیقا «غیر جدی» و شدیدا «تنزه‌طلب و شوخ»، هرگز محقق نشده، و چه در انظار دول خارجی (آمریکا و اسرائیل)، چه در انظار ملت ایران، جز نمایشی از ضعف در جدی گرفتن بحران و پذیرش درست نقشها و تقسیم کار برای سازمانیابی معطوف به پیروزی، نبوده.
<اکثر برنامه‌های تکنوکراتیک پروژهٔ شکوفایی را می‌توان برای پس از براندازی نگه داشت، اما تشکیل کابینهٔ در تبعید صرفا با اعضای آن پروژه، تضمین شکست قطعی و مطلق است.>
۵- در ذیل تشکیل «کابینهٔ دولت گذار با اعضای اکثرا نظامی»، و فرای رابطه با دولتهای کمابیش همسود (آمریکا و اسرائیل)، ایجاد ارتباط مستقیم با کشورهای عربی همسایهٔ ایران، اوکراین و دیگر بازیگران نادیده گرفته‌شدهٔ جهانی برای پشتیبانیهای گوناگون از جبههٔ میهنی.
همهٔ موارد بالا برای فراهم آوردن توان عملیاتی روی زمین، ایجاد ایمان ملی به «نبردهای بازپسگیری حاکمیت ملی» بمیانجی «نمایش جدیت واقعی» و تسریع در ریزش نیروهای نظامی/اطلاعاتی درون کشور، و در نهایت پر شدن دست رضاشاه دوم (به نمایندگی ملت و در هیئت رهبر خیزش) در مواجهه با بازیگران خارجی همسو است.
تمام موارد بالا، ضروری بود که از دو سال پیش، یا حداکثر یکسال پیش، بطور جدی پیگیری شوند. امروز بینهایت دیر است، ولی شاید همچنان اندکی زمان و امکان برای جلوگیری از بزرگترین قتل‌عام امید یک ملت در تاریخ معاصر جهان، باقی مانده باشد.
خیره‌سری، لجاجت و ستیزه‌جویی در پافشاری بر ایده‌های فشل و انتزاعی، و آسان‌‌انگاری و شوخی انگاشتن پیروزی بر غول اشغالگر رژیم اسلامی، در تمام این دو سال گذشته، دست ملت، و آیینهٔ ملت (رضاشاه دوم) را بشدت خالی نگه داشته. ایشان نخست باید خود را از آدرسهای غلطی که بر ذهنشان چیره شده بپیراید، و بعد بعنوان آیینهٔ ملت، انجام وظیفه کند.
در ایران کسی پیغمبر و داعی نخواسته و نمی‌خواهد در این مبارزه. ملت ایران «شاه» خود را می‌خواهد برای نجات از این درهٔ هلاکت، و هر آنکس که این را نمی‌فهمد و نمی‌پذیرد، دشمن‌ترین دشمنان ملت ایران است.
حالا ایشون که به اقتضای سنش شاید کسخل باشه. من حتی فالوش هم ندارم. ولی ایاواقعا عمه من بود که گفته بود ۱۶۰ هزار نیروی ریزشی اماده ان، فقط کافیه مردم بریزن تو خیابون؟
اقا توئیت سعید قاسمی نژاد که عملا در لفافه گفته بود تنها مرحله اخر بیرون ریختن مردمه ولی مردم کاری نمیکنن رو یادمه
عزیزم اینکه میگن تلگرام هک نشده منظورشون سرور تلگرامه! ربات/اکانت شخصی قابل هک هستن.
حتی اگر فرض رو بر این هم بگذاریم که همه چیز امنه، من مینویسم تضمین میکنم که رضا پهلوی ادم سازماندهی نیروی زمین زدن ج‌ا نیست. حالا شما میخوای هزار بار دیگه با طناب پوسیده این ادم بری تو چاه بفرما.
میشه ایرانی رو از ایران برد بیرون، ولی عاشق مزه ترش بودن رو نمیشه از ایرانی بیرون کرد :)))
من تارتار گوشت خوردم خوشم اومد ولی ماهی خام رو به هیچ عنوان نمیتونم دیگه یک خط قرمز هایی رو باید قائل شد😭😂
تلگرام هیچوقت هک نشده؟ الان میخوای اینو بگی؟ اونم تازه به نظرت سرویس اطلاعاتی واقعا منابعش رو نداره اگر بخواد؟ بارکد و سایت چیشد که ولشون کرد راستی؟ حالا خوبه بار اولش هم نیست در این چندسال که ملت رو داده لای کار و خودش انگار نه انگار.
من از افرادی بودم که در سال ٩١ ایمیل فرم عضویت در شورای ملی رو پر کردم. حوالی بعد‌ازظهر بود که فرم رو پر کردم و جمع کردم رفتم منزل. فردا صبحش که از خونه بیرون اومدم که برم دفتر، در خونه رو باز کردم برادران زحمتکش واجا و سربازان گمنام امام زمان یه کیسه به سر ما کشیدن و ما رو بردن در یکی از منازل سازمانی امنی که داشتن.
۴۸ساعت در کمال احترام مارو مورد لطف قرار دادن که تمام همکاری های گذشته‌ات با رضا پهلوی رو بیار رو کاغذ، از اونها اصرار از ما انکار که رضا؟ کدوم رضا؟ پهلوی؟ که یهویی عزیزان فرم ثبت نام ما در شورای ملی رو کوبیدن در صورت ما. اون سالها یک شرکت گرید۲ ابنیه داشتم و کار و بارم عالی بود و رونق داشت. بعد از ۴۸ ساعت نوازش سربازان امام زمان وقتی داشتن با روح و روانی داغان من رو رها میکردن خیلی شفاف و با آرامش گفتن که دیگه در مناقصات شرکت نکن. منظورشون رو نفهمیدم تا اینکه در هر مناقصه که شرکت میکردم با وجود برنده شدن ، پروژه را میدادن به نفر دوم یا همون اول پاکت من رو از جریان مناقصه می‌کشیدن بیرون، تا جایی که عطای کار و شرکت رو به لقایش بخشیدم و مهاجرت کردم.
اما مدیون هستید که فکر کنید ذره‌ای شک به دلم راه دادم که مشکل از حاج رضا و تیمش بوده!!!و همچنان تا دیماه اسمش می‌آمد قند تو دلم آب میشد که ای جان پادشاه من.
درد اینجاست: ما زندگی، شغل و خاکمان را دادیم، اما این آقا حتی...