🏁Marvin Bosma🏁

Is het te laat voor Europa? EU-president Ursula von der Leyen kwam gisteren met een ‘concurrentiekompas’ dat de Eurozone moet helpen om de enorme achterstand die is opgelopen ten opzichte van China en de Verenigde Staten in te lopen. Dat klinkt natuurlijk goed, totdat je je realiseert dat mevrouw Von der Leyen nu regeltjes wil terugdraaien die ze amper een jaar geleden heeft geïmplementeerd. In het bedrijfsleven of in de topsport zou je hier keihard op afgerekend worden. Bovendien komt deze wijziging van strategie over als: 1) als het kalf verdronken is, dempt men de put, en 2) een marginale aanpassing op de extreem beperkende maatregelen die aan zowat de gehele maatschappij zijn opgelegd. Ook in de voorbije weken stikt het van de berichten over hoe de volledig uit de hand gelopen EU-bureaucratie de Eurozone-economie naar de vernieling helpt. Het Duitse BDI, dat zichzelf ‘De stem van industrieel Duitsland’ noemt, gaat ervan uit dat de Duitse economie voor het derde achtereenvolgende jaar zal krimpen, een ongekend diepterecord om dat op de borden te krijgen. In Nederland kreeg de overheid een dwangsom van EUR 10 miljoen om de oren als ze niet voldoet aan de volledig uit het lood geslagen stikstofdoelen. Er worden veel te weinig (sociale) woningen gebouwd, en het lukt zelfs niet om in eigen land winkels te beperken in het massaal achteraf betalen van aankopen, omdat er wetgeving uit Brussel moet komen. Zou Ursula, die nu van alles roept over concurrentiekracht, ooit wel eens echt buiten de EU-grenzen kijken? China gaat dit jaar een overheidstekort van 7%+ laten optekenen omdat het land amper kan groeien, terwijl het vol de strijd met de Verenigde Staten aangaat. Om dat te financieren heeft de Chinese overheid de 10-jaars rente naar een schamele 1,6% geduwd. In de Verenigde Staten rijzen de begrotingstekorten eveneens de pan uit, en Trump is nu al begonnen met het ‘masseren’ van Fed-baas Powell om de rente te verlagen. Diezelfde Trump komt zeker weten met een rits nieuwe importheffingen, en elk nieuwsfeitje hierover duwt de euro verder in het putje. China en de Verenigde Staten spelen het spel niet volgens het ideologische en achterhaalde boekje van Europa. Door massaal schulden in te zetten, hun eigen bedrijven te bevoordelen en weg te bewegen van verstikkende maatregelen, proberen ze de race naar dominantie te winnen. Ursula en Europa kijken vooralsnog alleen maar toe. Oh ja, juist voor Nederlanders en Europeanen lijkt het me daarom verstandig om in ieder geval een deel van je beleggingen buiten de machtsstrijd te houden (goud en Bitcoin) en sowieso ook niet te veel in te zetten op de verliezers (waaronder Europa).

Pas op voor deze truc: ‘Spaarflatie’ Nationale-Nederlanden haalde onlangs de headlines door de spaarrente, ondanks de torenhoge inflatie, flink te verlagen. Maar dat is nog niet alles. Wat de mainstream media totaal over het hoofd ziet, is dat Nationale-Nederlanden een gigantische truc in petto heeft om nóg minder spaarrente uit te keren. Voordat ik deze truc toelicht, eerst de feiten op een rij. De grafiek hieronder toont het verloop van de spaarrente bij Nationale-Nederlanden (roze lijn), voor zover terug te vinden op hun website. Deze vergelijk ik met de ECB-beleidsrente (blauwe lijn) en de Nederlandse inflatie (zwarte lijn). De belangrijkste waarnemingen: - De gemiddelde spaarrente bij Nationale-Nederlanden lag sinds november 2021 op 1,0%. - De gemiddelde ECB-beleidsrente in dezelfde periode lag op 2,2%. - De gemiddelde inflatie sinds november 2021 bedroeg maar liefst 5,7%. Conclusie: Nationale-Nederlanden heeft een mooie winstmarge gepakt, afgaand op de ECB-beleidsrente, terwijl de koopkracht van spaargeld jarenlang massaal werd uitgehold. Maar nu komt de truc – ‘Spaarflatie’ Maar dat is niet alles. Nationale-Nederlanden past ook de ‘saldoklassen’ aan, die bepalen over welk deel van je spaargeld je een bepaalde rente krijgt (zie comments.) Tot 24 januari krijg je een rente van 2,0% op spaargeld tot €100.000. Vanaf 24 januari zit het zo: Huishoudens met spaargeld tot €25.000 krijgen 1,75%, terwijl de rente voor spaargeld tussen €25.000 en €100.000 omlaag gaat naar 1,65%. Dat is een hele ‘slimme’ manier om nog minder rente te betalen. Immers door de aanpassing van de saldoklassen verhuist een grote groep spaarders naar een lagere renteklasse. Per saldo gaat de rente voor spaarders met een vermogen tussen €25.000 en €100.000 niet met 0,25% omlaag, maar effectief met 0,35%. Dit is de mainstream media (uiteraard) volledig ontgaan. Die typen gewoon de nieuwe spaarrentes over en trappen dus volledig in deze truc. Naast shrinkflation ook ‘Spaarflatie’ Deze aanpak doet sterk denken aan wat tegenwoordig bekend staat als ‘shrinkflation’: het verkleinen van de inhoud of kwaliteit van een product terwijl de prijs gelijk blijft. Consumenten krijgen onbewust minder voor hetzelfde bedrag. Ik noem deze spaartruc daarom ‘Spaarflatie’: de uitholling van spaarrentes door inflatie, waarbij bovendien de groep spaarders die nog een net minder lage rente krijgt significant wordt ingeperkt. De keuze om de grens drastisch te verlagen naar €25.000 is geen toeval. Dit is de categorie waarin een groot deel van de Nederlandse huishoudens valt, die nu allemaal nóg minder rente krijgen. Tot slot: ik gebruik Nationale-Nederlanden hier als voorbeeld omdat zij met hun verlaging in het nieuws kwamen. Maar deze truc wordt uiteraard veel breder ingezet. Denk hier nog eens goed over na als u weer naar uw spaarrekening kijkt. Sparen is geen deugd!