Kamil

Prezydent nie może oceniać, czy sędzia „kwestionuje porządek konstytucyjny”, ponieważ sędzia wykonuje funkcję władzy publicznej w sposób niezawisły – również w odniesieniu do działalności samego Prezydenta. Władza wykonawcza nie jest organem dyscyplinarnym dla władzy sądowniczej, a uzależnianie powołania od światopoglądu czy podejścia do funkcjonowania KRS prowadziłoby do ustrojowego odwrócenia ról, w którym władza wykonawcza selekcjonuje tych sędziów, którzy są jej przychylni. To rozwiązanie wprost sprzeczne z art. 10 Konstytucji oraz europejskim standardem niezależności sądów. Odmowa powołania kandydata nie może mieć charakteru politycznego komunikatu ani być narzędziem presji na środowisko sędziowskie, ponieważ sędzia wykonuje funkcję władzy publicznej w sposób niezawisły – również w odniesieniu do działalności samego Prezydenta. Władza, która próbuje kształtować sądownictwo pod własną narrację, nie broni Konstytucji — tylko własnego komfortu. A Konstytucji w Polsce nie broni się deklaracjami, lecz działaniem. Zwłaszcza działaniem zgodnym z jej literą i duchem. Jeżeli dziś akceptujemy odmowę powołania sędziego za jego poglądy — jutro zaakceptujemy odwołanie sędziego za jego wyroki. A to już nie jest demokracja. To jest arbitralność władzy.