There is no consolation in the true Dharma.

นึกถึงเจ้าของร้านข้าวมันไก่ทอดที่รู้จักกัน ก่อนหน้านี้พนงไม่ได้แจ้ง แต่เจ้าของจะมีเช็คได้ว่าช่วงเวลาบางทีไม่มีออเดอร์เลย แบบเจาะจงเวลา เฉพาะวันที่พนงคนนี้อยู่ด้วย ซึ่งเช็คจาก pos แต่ก็ไม่ได้อะไรจนรู้สึกว่ามันแปลกมากที่เวลานี้จะไม่มีลูกค้าเลยตลอด 4 เดือน และเมนูใหม่ที่เป็นหมูอบขายแทบไม่ได้ จนกระทั่งมีลูกค้าคอมเพลนว่าเข้ามาสั่งเมนูที่เป็นหมูอบ แล้วพนงที่ร้านบอกว่า ขายให้ไม่ได้เพราะว่าตัวเขาจับหมูไม่ได้ หรือลูกค้าจะมาหั่นเองมั้ย ลูกค้าเลยทักหาเพจร้าน (ตั้งใจคอมเพลนเรื่องมารยาทพนงมากกว่า) เจ้าของเลยส่งตัวแทนมาเช็ค นั่งเฝ้าใกล้ๆ เกือบ 1 สัปดาห์ ถึงได้รู้ว่า ช่วงเวลาที่ขายไม่ได้ พนงไปละหมาด และเอาป้ายมาตั้งว่า ร้านหยุดให้บริการ แต่เวลาไปห้องน้ำปกติไม่ได้ตั้งป้ายนะ แล้วรอจนเลิกเก็บร้าน พนงแทบไม่หยิบหมูอบออกมาเลย อยู่ในห่อแบบนั้น เจ้าของร้านเลยโทรเข้าหาพนงว่า อีก 3 วันจะเข้าไปติดกล้องวงจรปิดนะ ซึ่งพนง บอกว่า ไม่ได้ เป็นการละเมิดสิทธิ์ของเขา ถ้าเขามีการเกา ล้วงอะไร เจ้านายก็เห็นหมดสิ นี่เขาต้องอยู่ที่นี่ทั้งวันนะ จึงต้องเรียกมาคุยกันว่าที่นี่ร้านกูครับ พนงจึงยอมรับว่ามีการออกไปละหมาด แต่จริงๆไม่ได้เป็นอิสลามตั้งแต่แรกที่รับเข้ามา เพิ่งมาเปลี่ยนตามแฟนได้ 4 เดือนเนี่ยแหละ ก็ยอมให้เกียรติร้านด้วยการไม่โพกผ้าแต่ใส่หมวกคลุมผมตามกฎความสะอาดแล้วไง เจ้าของเลยต้องขอให้หยุดละหมาดในเวลางาน เพราะร้านเขาก็ไม่ได้ฮาลาลด้วย ยังไงก็มีเมนูต้องขาย พนง ก็บอกว่าไม่สะดวกจับ จึงมีการให้เชิญออก แต่เขาก็เล่นแง่เรื่องเหยียดศาสนาแทน จึงให้ไปฟ้องกรมแรงงานเอา ไม่รู้จบยังไง เพราะตอนคุยยังอยู่ในช่วงฟ้องและเจ้าของก็ยังหาพนงใหม่อยู่