🎒 Soroush ایراندوست

اگه می‌خواید ببینید سیاست مهاجرتی آمریکا چقدر کاریکاتوری و وارونه‌ست، فقط نتیجه‌ی «فیلتر ورود» ایرانی‌ها رو با سومالیایی‌ها بذارید کنار هم! آمریکا ایرانی‌ها رو همیشه از سوراخ سوزن رد کرده. یعنی چی؟ یعنی اگه خواستی پات به اون خاک برسه، یا باید نخبه دانشگاهی و المپیادی می‌بودی، یا پزشک و متخصص تراز اول، یا کلی سرمایه از جیب خودت می‌بردی (یه تعداد اندکی هم با لاتاری رفتند). از صفر تا صدِ هزینه‌ها رو طرف خودش داده، ماه‌ها و سال‌ها تو دبی و آنکارا و ایروان معطل مونده، زیر شدیدترین کلیرنس‌های امنیتی رفته، یک سنت دستش رو جلوی دولت آمریکا دراز نکرده، و بعد از ورود هم شده لید سیلیکون‌ولی، جراح، مهندس ارشد، با میانگین درآمد خانوار بالای ۱۰۰ هزار دلار و دادنِ بیشترین مالیات‌ها به همون کشور. خروجیِ یک فیلتر بی‌رحم و نخبه‌گرا، شده یک جامعه مولد که کمترین هزینه اجتماعی رو داشته. حالا اون سمت چی بوده؟ سال‌ها ورود صدها هزار پناهنده از کشوری مثل سومالی تو قالب برنامه‌های اسکان؛ بدون کوچک‌ترین فیلتر مهارتی، تحصیلی، یا سنجش اینکه اصلاً این آدم چطور قراره تو جامعه مدرن ادغام بشه! پروازش رو دولت داده، مسکن و بیمه و پول خوراکش از جیب مالیات‌دهنده رفته، و تهش آمارهای رسمی می‌گه تو جاهایی مثل مینسوتا نرخ فقرشون ۴۰ درصده و نسلی هستند که به سیستم حمایتی دولتی وابسته موندن. حالا شوخیِ تلخ ماجرا کجاست؟ دقیقاً توی برخورد امروز سفارت‌ها و وزارت خارجه آمریکا. به‌جای اینکه بگن این جامعه ایرانی آزمون خودش رو پس داده و فیلتر شایسته‌سالاری بهترین خروجی رو ساخته، برعکس عمل کردن: مهندس و نخبه ایرانی باید سال‌ها پشت در کنسولگری لنگ در هوا بمونه، سر دو سال سربازی اجباری عمرش تباه بشه، پدر و مادرش نتونن یه ویزای توریستی برای دیدن نوه‌شون بگیرن و به چشم تهدید امنیتی بهشون نگاه بشه؛ از اون طرف ژست پناهجو گرفتن و حفظ ظاهر و حس خوب الکی، باعث ایجاد یکی از ضعیف ترین و ناامن ترین گروه‌های آمریکا شده‌. از نظر جرم و جنایت هم ابدا قابل قیاس نیستند: - جرایم خشن و زندان: نرخ جرم و حبس ایرانی‌های آمریکا تقریباً نزدیک به صفره؛ در مقابل، نرخ زندانی شدن پسرهای جوان سومالیایی حدود دو برابر میانگین بومی‌های آمریکاست و درگیر گنگ‌های محلی در مناطقی مثل مینیاپولیس هستند. - سوءاستفاده از سیستم رفاهی: ایرانی‌ها بار مالی روی سیستم ولفر ندارند؛ اون طرف، بزرگ‌ترین پرونده کلاهبرداری از یارانه‌های دولتی تاریخ آمریکا (پرونده ۲۵۰ میلیون دلاری کمک‌غذای کودکان در مینسوتا - Feeding Our Future) با محوریت عناصر همین جامعه رقم خورد. - پرونده‌های امنیتی: جامعه ایرانی حتی یک مورد عضویت در شبکه‌های تروریستی ثبت نکرده؛ در حالی که مینسوتا سال‌ها بیشترین آمار پیوستن جوانان سومالیایی به گروه‌هایی مثل الشباب و داعش رو ثبت کرد و زیر ضرب مستقیم اف‌بی‌آی رفت. فیلتر، مهم‌تر از چیزیه که فکرش می‌کنید. گول حرفای خوشگل رو نخورید. به نتیجه نگاه کنید.

انا لله و انا الیه راجعون دکتر علی اصغر فانی وزیر سابق ٱموزش و پرورش در گذشت. شخصیتی متین و صمیمی. همسال بودیم! متولد ۱۳۳۳ و نیز هم‌دانشگاهی.عضو هیأت علمی تربیت مدرس بود. رحمت الله علیه. وقتی هم سنی می گذرد.می‌گویم: ای که دستت می رسد شو کارگر چون ز پا آفتی تو خواهی زد به سر!

این آقا وزیر مطبوعاتی جرج بوش بوده و ببینید چجوری زده تو دهن جی‌دی ونس ترجمه‌شو میذارم: آقای معاون رئیس‌جمهور، اجازه دهید دیدگاه متفاوتی را مطرح کنم. مشکل، جنگ با ایران نبود؛ مشکل، آتش‌بس بود. اگر جنگی را آغاز می‌کنید، باید در آن پیروز شوید و آن را به پایان برسانید؛ در غیر این صورت، اصلاً نباید آن را شروع کنید. این جنگ باید شش ماه پیش به پایان می‌رسید؛ به‌طوری‌که تنگه هرمز کاملاً باز می‌ماند و جریان انتقال نفت برقرار می‌شد. لایه دوم و سوم رهبران ایران باید نابود می‌شدند و ما باید از نیروهای طرفدار غرب حمایت می‌کردیم؛ نیروهایی که می‌توانستند قدرت را در دست بگیرند. ما در آستانه شکل‌گیری خاورمیانه‌ای جدید و صلح‌آمیزتر قرار داشتیم، اما در آخرین لحظه عقب‌نشینی کردیم. این فرصت را داشتیم که نه‌تنها مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شویم، بلکه بزرگ‌ترین حامی تروریسم در جهان را نیز از میان برداریم. اما در عوض، به آتش‌بسی تن دادیم که پس از آن، ماه‌ها درگیر این پرسش بودیم که آیا کار را تمام خواهیم کرد یا نه. هر روز پیام متفاوتی به گوش می‌رسید و هنوز هم همین‌طور است. آیا جنگ تمام شده؟ آیا قرار است دوباره آغاز شود؟ هیچ‌کس نمی‌داند. همه‌چیز با سردرگمی و بی‌ثباتی همراه است. در ژوئن ۲۰۲۵، آمریکا در این ماجرا دخالتی نداشت. این مسئله‌ای میان اسرائیل و ایران بود. هیچ‌کس ایالات متحده را مجبور نکرد که آن زمان یا در فوریه ۲۰۲۶ به ایران حمله کند. این تصمیمی بود که رئیس‌جمهور ترامپ گرفت. از نظر من، تصمیم درستی بود. اما وقتی این تصمیم گرفته شد، نباید متوقف می‌شدیم تا زمانی که حکومت ایران سقوط کند. بااین‌حال، شما به‌جای ادامه کار، بر سر آتش‌بسی مذاکره کردید که دوام نیاورد، نتیجه‌ای نداشت و ما را در وضعیتی بلاتکلیف و سردرگم رها کرد؛ وضعیتی که در آن قیمت‌ها افزایش یافته و نیروهای نظامی ما همچنان در منطقه مستقر هستند. درحالی‌که می‌توانستیم اکنون نیروهایمان را به خانه بازگردانده باشیم، نیروی دریایی به پایگاه‌هایش برگشته باشد، حکومتی صلح‌طلب روی کار آمده باشد، اتحادهای جدیدی شکل گرفته باشند و قیمت بنزین به کمتر از ۳ دلار به‌ازای هر گالن رسیده باشد. خیر، آقای معاون رئیس‌جمهور! مشکل جنگ نیست؛ مشکل همان چیزی است که به‌اصطلاح «آتش‌بس» نامیده می‌شود.

هرچیزی اسم راست افراطی و اسرائیل در دنیا روش بیاد در همه‌جای جهان شکست مفتضحانه‌ای می‌خوره.

بوش ۲۰۰۳ به عراق حمله کرد و ۲۰۰۴ مجدد رای آورد کسی تو آمریکا ناراحت نیست که چرا به ایران حمله کردیم. ناراحتن که اگه نمی‌تونستیم نابودشون کنیم چرا حمله کردیم اگه ایران درگیر جنگ داخلی شده بود، زیرساختش ویران شده بود و توان پاسخ نداشت امروز ترامپ پیروز بود این بازی قدرته نه اخلاق

Israel's Ambassador to the United Nations Danny Danon on JD Vance: I think it’s unfortunate that many made the link between rising prices, mainly oil prices, and the situation here in Israel. The decision to attack Iran was the decision of the United States. It wasn’t our decision. We supported the U.S. effort, and we think it was the right decision. It’s very easy to always blame Israel for everything, but that is not the case.

اگر ترامپ جنگ را انتخاب کند، احتمال اینکه ایالات متحده شاهد سرنگونی نظام سیاسی خود باشد، بیشتر از ایران است.