Pinned Tweet
Tak było !
🇵🇱🤝🇺🇦
Wideopamiątka z frontu? Proszę bardzo. Taki podpis na pocisku zakupił @Sava89PL z ekipy @WarNewsPL1 @BadEmbassy Szczegóły znajdziesz tutaj👇:
twarzewojny.pl/index.php/poc…
Bartosz S. retweeted
Former 🇵🇱 president Aleksander Kwaśniewski, in an interview with @dw_russian. Spot-on diagnosis of contemporary Russia, as well as Putin’s geopolitical and historical obsessions. In impeccable Russian.
By the way, Kwaśniewski used to be a prominent member of the Polish communist party, thus he arguably understands the post-Soviet sphere far better than most European leaders.
youtu.be/moHicgI58eY?is=AE24…
Bartosz S. retweeted
Tak jak zapowiadałem, przyglądam się temu, jak w sobotę zadziałały policja, ratownicy, prokuratura, służby specjalne, administracja i najwyższe władze. Opieram się wyłącznie na komunikatach oficjalnych i na ustaleniach dużych redakcji. Informacje nieoficjalne wyraźnie oznaczam. Od razu mówię, do jakiego wniosku doszedłem: w obecnym stanie wiedzy państwo zdało ten egzamin dobrze, a w części najważniejszej, czyli w pierwszych minutach, bardzo dobrze. Poniżej wyjaśniam, na czym opieram tę ocenę, gdzie widzę słabsze punkty i jakie ryzyka nas czekają.
Najpierw fakty, na których buduję analizę. W sobotę około godziny 15:00 samochód wjechał od strony Sławkowskiej na płytę Rynku Głównego. Kierowca strzelał z długiej broni do przypadkowych osób. Około 15:05 na placu Wszystkich Świętych ostrzelał tramwaj linii numer jeden. Rozbił szybę w kabinie motorniczego, ale nikt w tramwaju nie został ranny. Następnie uciekał w stronę Kazimierza. Na skrzyżowaniu Dietla i Stradomskiej zderzył się z innym autem, wysiadł i zaczął strzelać do policjantów. Po wymianie ognia został postrzelony, obezwładniony i zatrzymany. Zginęło sześć osób, cztery kobiety i dwóch mężczyzn. Według komendanta głównego policji wśród zabitych są obywatel Wielkiej Brytanii i dwie Polki. Szef MSWiA podał, że w sześciu szpitalach przebywa szesnaście osób, w tym dwaj ranni policjanci i sam napastnik. Pięcioro rannych to cudzoziemcy. MSZ Portugalii potwierdziło, że ranna została 74-letnia obywatelka tego kraju, a ambasada Rosji poinformowała o rannym obywatelu Rosji. Ucierpieli także krakowscy dorożkarze, a ich stowarzyszenie mówi o dwóch osobach walczących o życie.
Zatrzymany to 24-letni obywatel Polski z województwa świętokrzyskiego. Według policji nie był wcześniej notowany ani karany. Szef MON zdementował pogłoski, jakoby był żołnierzem, i podkreślił, że nigdy nie miał nic wspólnego z wojskiem. Policja potwierdziła, że strzelał z cywilnej wersji karabinka AR-15, a w samochodzie zabezpieczono kolejne egzemplarze broni i dużą ilość amunicji. Miał pozwolenie na broń do celów sportowych. Szef MSWiA powiedział, że jedna z hipotez zakłada, iż broń pochodziła z domu rodzinnego, bo pozwolenie miał także ojciec. Według Onetu ojciec dysponował jedenastoma egzemplarzami broni. Wieczorem w mieszkaniu zatrzymanego w Ostrowcu Świętokrzyskim kontrterroryści przy użyciu drona odnaleźli ciała dwóch kobiet i mężczyzny. Rzecznik Komendy Głównej Policji mówi, że najprawdopodobniej są to rodzice i siostra zatrzymanego. Policja w Kielcach zastrzega, że okoliczności ich śmierci nie zostały jeszcze wyjaśnione. Wstrzymuję się więc z wnioskami w tej sprawie, tak samo jak śledczy. Zatrzymany przeszedł dwie operacje i jest pod nadzorem. Zarzutów jeszcze nie ogłoszono, a prokuratura nie przesądziła o kwalifikacji prawnej czynu. Obowiązuje go domniemanie niewinności i dlatego nie podaję jego danych.
Teraz to, co dla mnie najważniejsze, czyli czas reakcji. Małopolska policja podała, że pierwszy patrol rozpoczął działania 23 sekundy po zgłoszeniu. Według szefa MSWiA i komendanta głównego policjanci oddali pierwsze strzały do napastnika około trzech minut po zgłoszeniu. Dyspozytor skierował na miejsce trzydzieści załóg. Pierwszy patrol działał bezpośrednio, a pozostałe miały go wspierać. Wojewoda małopolski potwierdził, że policjanci byli na miejscu w ciągu trzech minut, ostrzelali sprawcę, ścigali go, obezwładnili i zatrzymali. Napastnik miał kamizelkę kuloodporną, długą broń, zapas amunicji i plan. Policjanci mieli broń krótką na pierwszej linii, mało czasu i ludzi wokół siebie. Mimo to doprowadzili do zatrzymania w trakcie ucieczki, zanim napastnik dotarł do kolejnych zatłoczonych miejsc.
W literaturze o aktywnych strzelcach jedna zasada powtarza się niezmiennie: o liczbie ofiar decydują minuty od pierwszego strzału do skutecznej konfrontacji. Przez lata uczono policjantów, że przy aktywnym strzelcu nie czeka się na oddziały specjalne, tylko pierwszy patrol idzie wprost na zagrożenie. W Krakowie zobaczyliśmy tę zasadę w praktyce. Z wysokim poziomem pewności oceniam, że szybka i zdecydowana interwencja patroli uratowała wiele istnień. Szef MSWiA mówi wprost, że zapobiegła znacznie większej masakrze. Podobnie oceniają to eksperci z doświadczeniem bojowym, w tym gen. Roman Polko.
Ranni policjanci to starsi posterunkowi Jakub Kulik i Artur Morański. Ich nazwiska podali publicznie premier i minister sprawiedliwości. Stopień starszego posterunkowego oznacza zwykle krótki staż w służbie. To młodzi funkcjonariusze, którzy pobiegli w stronę ognia. Jakub Kulik ma trzy rany postrzałowe i walczy o życie. Według komendanta głównego obaj przeszli operacje i są w ciężkim stanie. Szósta Brygada Powietrznodesantowa zaapelowała o krew grupy AB Rh plus dla Jakuba Kulika. Krew należy oddawać ze wskazaniem jego nazwiska. Proszę każdego, kto może, by się zgłosił.
Równie sprawnie zadziałał system ratowniczy. Według szefa MSWiA straż pożarna i pogotowie były na miejscu po około trzech minutach, czyli praktycznie jednocześnie z policją. Na płycie Rynku lądował śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Rannych rozdzielono do sześciu szpitali. Ma to ogromne znaczenie, bo przy zdarzeniu masowym żaden pojedynczy szpital nie przyjmie kilkunastu ciężko rannych naraz. Wojewoda informował, że dwanaściorgu rannym przypisano w segregacji medycznej kolor czerwony. Mimo to do chwili, gdy piszę ten tekst, bilans ofiar śmiertelnych na Rynku nie wzrósł. Wprost przypisuję to pracy ratowników i chirurgów. Z wysokim poziomem pewności oceniam, że procedury postępowania przy zdarzeniu masowym zadziałały zgodnie z założeniami.
Trzeci element to śledztwo i rozpoznanie w pierwszych godzinach. Zatrzymany nie miał przy sobie dokumentów, a jego tożsamość ustalono w drodze czynności operacyjnych w ciągu niespełna trzech godzin od ataku. Niedługo później kontrterroryści byli już w miejscu jego zamieszkania, ponad sto kilometrów od Krakowa. Ewakuowano blok, użyto podnośnika i drona, a mieszkańcy mogli wrócić po godzinie 23:00. Pirotechnicy sprawdzili samochód napastnika, a premier potwierdził, że nie stanowił zagrożenia wybuchowego. Na miejscu pracowało siedmiu prokuratorów z trzech jednostek, w tym z Wydziału Zamiejscowego Prokuratury Krajowej. Do analizy aktywności zatrzymanego w sieci dołączyło Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości. Ma ustalić, czy należał do grup internetowych, czy głosił radykalne poglądy i czy zapowiadał atak. Minister koordynator służb specjalnych Tomasz Siemoniak poinformował, że śledztwo wspierają ABW i Służba Kontrwywiadu Wojskowego. Przy Rynku podstawiono autobus, w którym dochodzeniowcy przesłuchiwali świadków. Prokuratura zaapelowała, by zdjęcia i nagrania przekazywać policji, a nie publikować w sieci. Taki porządek działań uważam za prawidłowy: najpierw wykluczyć drugiego sprawcę i kolejne zagrożenia, potem zabezpieczyć dowody, a dopiero na końcu rekonstruować motyw. Według prokuratury śledczy wciąż sprawdzają, czy ktoś współdziałał z zatrzymanym albo go inspirował. Rzecznik policji poinformował wieczorem, że nie ma wiarygodnych informacji o zagrożeniu w innych miejscach kraju.
Czwarty element to zarządzanie kryzysowe i ciągłość państwa. Prezydent Krakowa uruchomił sztab kryzysowy, ogłosił żałobę w mieście do 11 listopada i zaapelował, by nie udostępniać nagrań z miejsca zdarzenia. Podziękował też strażnikom miejskim, którzy byli wśród pierwszych interweniujących, choć nie mają broni. Miasto zorganizowało pomoc psychologiczną, a w niedzielę stacjonarnie działają dwie poradnie psychologiczno-pedagogiczne: przy osiedlu Kalinowym 18 i przy ulicy Chmielowskiego 1. Całodobowo działa też telefon zaufania ośrodka interwencji kryzysowej. Podobną pomoc ogłosił burmistrz Ostrowca Świętokrzyskiego. Instytucje kultury odwołały wydarzenia. Warszawa, Poznań i Wrocław wzmocniły zabezpieczenia, a w stolicy na ulicach prowadzących na Krakowskie Przedmieście ustawiono zapory drogowe na wniosek policji. Czeska policja skierowała w miejsca publiczne więcej policjantów z długą bronią. To dobry sygnał, że reagują także partnerzy w regionie.
Na najwyższym szczeblu państwo zadziałało ponad podziałami i chcę to wyraźnie odnotować. Premier przyjechał do Krakowa i poprowadził odprawę z ministrami oraz szefami służb. Prezydent wysłał na miejsce szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego, który uczestniczył w odprawie. Rozporządzenie o żałobie narodowej prezydent przygotował i podpisał, a premier kontrasygnował je jeszcze tego samego wieczoru. Żałoba obowiązuje 8 i 9 listopada. Szef największej partii opozycyjnej zaapelował o odwołanie zaplanowanych demonstracji ze względu na żałobę. Uważam to za odpowiedzialną decyzję. W sobotę wieczorem najważniejsze osoby w państwie, które na co dzień ostro się spierają, mówiły w sprawach bezpieczeństwa jednym głosem. Dla obywateli to ważny sygnał, a dla każdego, kto chciałby wykorzystać tę tragedię do dzielenia Polaków, jasny komunikat.
Piąty element to walka z dezinformacją, o której szerzej pisałem wczoraj. Policja szybko prostowała fałszywe doniesienia: o śmierci funkcjonariusza, o drugim sprawcy, o rzekomo spóźnionej interwencji i o osobie biegającej po dachu Bazyliki Mariackiej. To ostatnie okazało się kilkugodzinnym nagraniem księdza na tarasie plebanii. Wicepremier odpowiedzialny za cyfryzację uruchomił monitorowanie sieci i zgłaszanie fałszywych treści administratorom platform. Rzecznik rządu i MSWiA apelowali o korzystanie z oficjalnych źródeł. ABW przypomniała zasadę 4U: uważaj, uciekaj, ukryj się, udaremnij atak. W kryzysie informacyjnym każda szybka i rzeczowa korekta ogranicza zasięg fałszu. Państwo tych korekt dokonywało, choć nie zawsze wystarczająco szybko.
Moja ocena byłaby niepełna bez wskazania słabszych punktów. Opisuję je jako lekcję do odrobienia, a nie zarzut. Najwyraźniej widzę je w komunikacji. Około 17:25 informacja o dwóch sprawcach wyszła z krakowskiej policji i trafiła do PAP. Po kilkunastu minutach trzeba ją było dementować, ale zdążyła obiec świat, a rosyjskie media państwowe powielały ją jeszcze po korekcie. Wieczorem w części komunikatów, także na najwyższym szczeblu, mówiło się o trzech rannych policjantach, choć rannych było dwóch. Przez chwilę w obiegu funkcjonowały dwie różne daty żałoby narodowej, zanim ostatecznie potwierdzono 8 i 9 listopada. Media podawały wiek zatrzymanego raz jako 24, raz jako 25 lat. Dane osobowe zatrzymanego i informacje o jego rodzinie trafiły do mediów nieoficjalnymi kanałami, zanim prokuratura przekazała jakiekolwiek oficjalne ustalenia. Pierwsza informacja o ciałach w mieszkaniu padła publicznie jako wstępna, oparta na obrazie z drona, i dopiero po kilkunastu minutach została potwierdzona. Każdą z tych sytuacji da się zrozumieć w warunkach presji czasu. Razem pokazują jednak, że w kryzysie potrzebny jest jeden ośrodek komunikacji i żelazna zasada: podajemy tylko to, co zweryfikowane, a każdą informację wstępną wyraźnie tak oznaczamy. Te potknięcia nie zmieniają mojej oceny działań operacyjnych, ale warto je przeanalizować, zanim nadejdzie następny kryzys.
Druga kwestia otwarta to dostęp do broni. Polskie przepisy należą do najbardziej rygorystycznych w Europie. Pozwolenie wymaga badań lekarskich i psychologicznych, egzaminu, a w przypadku broni sportowej także członkostwa w klubie i licencji. Jeśli potwierdzi się, że broń użyta na Rynku pochodziła z legalnego zasobu, czyli od zatrzymanego albo z domowego arsenału rodziny, pytanie nie będzie brzmiało, czy system jest zbyt łagodny. Ważniejsze będzie to, czy wychwytuje zmiany zachowania po wydaniu pozwolenia, jak kontroluje przechowywanie broni i kto w praktyce ma do niej dostęp w domu. Oceniam z umiarkowanym poziomem pewności, że po zakończeniu śledztwa ta część przepisów i praktyki administracyjnej będzie wymagała przeglądu. Rozwiązania powinny jednak wynikać z ustaleń śledczych, a nie z presji emocji.
Trzecia kwestia to ochrona miejsc otwartych, czyli tak zwanych miękkich celów. Napastnik wjechał samochodem na płytę Rynku, który jest strefą pieszą. Nie da się zamienić historycznego centrum w twierdzę i nie powinniśmy tego robić. Zasadne jest jednak pytanie o fizyczne ograniczenie wjazdu pojazdów w miejsca największych skupisk ludzi. Warszawa już zareagowała zaporami na Krakowskim Przedmieściu. Spodziewam się podobnych analiz w innych miastach.
Przechodzę do motywu, bo od niego zależy kwalifikacja prawna i część wniosków systemowych. Stosuję analizę konkurujących hipotez. Pierwsza hipoteza zakłada motyw ideologiczny. Wspiera ją wstępna ocena szefa MSWiA, który mówi o fascynacji skrajnie prawicowymi i ultranacjonalistycznymi ideologiami, choć sam zastrzega, że wymaga to weryfikacji. Druga hipoteza zakłada głęboki kryzys osobisty lub rodzinny. Wspiera ją odkrycie w mieszkaniu, ale dopóki prokuratura nie ustali przyczyn i czasu śmierci tych osób, nie można jej rozstrzygać. Trzecia hipoteza zakłada zaburzenia psychiczne. Na razie brak oficjalnych informacji o leczeniu, choć śledczy sprawdzają ten wątek. Hipotezy te nie wykluczają się wzajemnie. U sprawców tego typu ataków ideologia często nakłada się na kryzys osobisty. Czwarta hipoteza, czyli działanie na zlecenie lub z inspiracji obcego państwa albo zorganizowanej grupy, nie ma dziś żadnego oparcia w znanych faktach. Policja i MSWiA twierdzą, że sprawca działał sam. Oceniam z umiarkowanym poziomem pewności, że był to samotny sprawca. Z niskim poziomem pewności oceniam, który motyw był dominujący. O tym, czy był to czyn o charakterze terrorystycznym w rozumieniu artykułu 115 paragraf 20 kodeksu karnego, rozstrzygnie prokuratura. Przepis wymaga wykazania celu sprawcy, na przykład poważnego zastraszenia wielu osób. Premier i szef MON nazwali zdarzenie aktem terroru i to jest ich ocena polityczna. Kwalifikacja prawna należy do prokuratora.
Teraz ryzyka na najbliższe dni, które oceniam jako najpoważniejsze. Pierwsze to naśladownictwo. Po głośnych atakach rośnie ryzyko, że ktoś zechce powtórzyć czyn albo zgłosi fałszywy alarm. Zwracają na to uwagę eksperci, w tym były rzecznik policji Mariusz Sokołowski. Służby powinny szczególnie uważnie przyglądać się sygnałom w sieci, zwłaszcza tym, które gloryfikują sprawcę. Drugie ryzyko to 11 listopada, czyli za trzy dni. W całym kraju odbędą się masowe uroczystości i marsze, a w Krakowie wciąż będzie trwała żałoba. Te wydarzenia wymagają szczególnego zabezpieczenia i spokojnej, rzeczowej komunikacji. Przypomnę, że na terytorium całego kraju do 30 listopada obowiązują stopnie alarmowe BRAVO i BRAVO-CRP, a na liniach kolejowych stopień CHARLIE. Stopień BRAVO zobowiązuje między innymi policjantów do noszenia broni długiej i kamizelek kuloodpornych. Trzecie ryzyko to polaryzacja. Wstępna informacja o skrajnie prawicowych fascynacjach zatrzymanego zbiegła się w czasie ze sporem wokół Trybunału Konstytucyjnego i z demonstracją na placu Matejki. To idealne paliwo dla tych, którzy chcą zbiorowo obwiniać całe środowiska polityczne, oraz dla obcych ośrodków dezinformacyjnych. Odpowiedzialność za zbrodnię ponosi jej sprawca, a nie miliony ludzi o podobnych lub przeciwnych poglądach. Czwarte ryzyko to wypalenie i trauma funkcjonariuszy, ratowników i świadków. Państwo powinno objąć ich długofalowym wsparciem, a nie tylko pomocą udzieloną w pierwszych dobach.
Moje wnioski dla państwa są następujące. Po pierwsze, model natychmiastowej konfrontacji z aktywnym strzelcem się sprawdził. Trzeba go utrzymać, szkolić z niego kolejne roczniki patroli i zapewnić im odpowiednie wyposażenie. Po drugie, komunikacja kryzysowa wymaga jednego ośrodka, stałego rytmu komunikatów i zakazu przekazywania mediom niezweryfikowanych liczb i danych. Po trzecie, przegląd zasad nadzoru nad legalną bronią po wydaniu pozwolenia powinien się opierać na wnioskach ze śledztwa. Po czwarte, ochrona miejsc otwartych potrzebuje rozsądnych zabezpieczeń przed wjazdem pojazdów, a nie militaryzacji przestrzeni miejskiej. Po piąte, rozpoznawanie radykalizacji w sieci wśród samotnych sprawców powinno być stałym priorytetem ABW i CBZC. Po szóste, edukacja obywateli w zakresie zasady 4U jest konieczna. Nagrania z soboty pokazują ludzi, którzy zamiast uciekać, filmowali napastnika telefonem.
Podsumowując: w sobotę Polska po raz pierwszy w takiej skali zmierzyła się z atakiem aktywnego strzelca w sercu wielkiego miasta. Pierwszy patrol rozpoczął działania po 23 sekundach, a wymiana ognia zaczęła się po około trzech minutach. Ratownicy byli na miejscu praktycznie jednocześnie z policją. Napastnika ujęto żywego, co daje szansę na pełne wyjaśnienie motywów. W ciągu kilku godzin śledczy ustalili jego tożsamość, przeszukano miejsce zamieszkania, a prokuratura i służby specjalne przejęły swoje zadania. Najwyższe władze, mimo głębokich sporów, działały w sprawach bezpieczeństwa wspólnie. Błędy, które dostrzegam, dotyczą głównie komunikacji w pierwszych godzinach, a nie samej akcji. Dlatego oceniam działania służb i reakcję państwa wysoko. Uważam, że to zasłużona ocena, a nie gest wsparcia w trudnym momencie.
Moje myśli są przy rodzinach sześciu osób zabitych na Rynku, przy wszystkich rannych, przy krakowskich dorożkarzach i przy dwóch młodych policjantach, którym tak wielu ludzi zawdzięcza życie. Proszę o oddawanie krwi, korzystanie wyłącznie z oficjalnych komunikatów i nieudostępnianie nagrań z ofiarami. Nie popieram żadnej ze stron sporu politycznego. Popieram państwo, które w sobotę stanęło na wysokości zadania.
Bartosz S. retweeted
Godzinę po pierwszych strzałach na Rynku Głównym w Krakowie X był już pełen nagrań. Widać na nich ciała, krew i reanimacje. Rozumiemy odruch, żeby zobaczyć, co się stało. Ale między nagraniem czegoś w szoku a wrzuceniem tego do sieci jest ogromna różnica, a zauważa ją także prawo.
Ranny człowiek sfilmowany z bliska nie jest „szczegółem tłumu”. Rozpowszechnianie jego wizerunku wymaga zgody, a jeśli jej nie ma, poszkodowany może żądać przeprosin i zadośćuczynienia. Nagranie pokazujące czyjeś rany to także dane o zdrowiu, chronione przez RODO.
Zmarli nie złożą pozwu, ale ich bliscy mogą. Sądy od lat uznają kult pamięci osoby zmarłej za dobro osobiste rodziny. Jest też coś, czego żaden pozew nie naprawi: wystarczy charakterystyczna kurtka na filmie, żeby ktoś dowiedział się o śmierci matki albo syna z telefonu, zanim zapuka do niego policjant.
A co z tymi, którzy filmowali? Za nieudzielenie pomocy grozi do 3 lat więzienia, ale przepis nie wymaga bohaterstwa. Przy uzbrojonym napastniku nikt nie musiał ryzykować życia. Tyle że „nie popełniłem przestępstwa” to jeszcze nie „zrobiłem dobrze”.
Swoje za uszami mają też media, które takie nagrania publikują, oraz platformy, na których algorytmy podbijają drastyczne treści. Unijny akt o usługach cyfrowych zobowiązuje je do reagowania na zgłoszenia.
Prosimy o jedno: nie udostępniajcie tych nagrań. Zgłaszajcie je platformie, a jeśli macie własne, oddajcie je policji. To materiał dowodowy, a nie content
Bartosz S. retweeted
Czym jest astroturfing?
Sztab Generalny Wojska Polskiego umieścił na swojej stronie artykuł na ten temat. Napisany dość pośpiesznie, jak widać. Oczywiście szaleństwo ataków w komentarzach pokazało, że internauci natychmiast powiązali to z bieżącą sytuacją w Polsce. W SzGen WP machnęli ręką i post usunęli, bo nie chodzi o wylewanie gówna w komentarzach ale o uświadamianie obywateli.
Ja wychodzę z założenia, że ludzie powinni mieć maksymalną wiedzę. Dlatego trzeba ich informować o DOSTĘPNYCH I STOSOWANYCH MECHANIZMACH. Bez żadnego odnoszenia do polityki bieżącej, bo to byłaby agitacja.
I ten tekst jest WYŁĄCZNIE o mechanizmach, bez przykładów z Polski.
Astroturfing to zjawisko polegające na kreowaniu sztucznego, oddolnego poparcia społecznego dla określonego produktu, idei, polityka lub inicjatywy. Nazwa pochodzi od marki AstroTurf, produkującej sztuczną trawę – odnosi się to do faktu, że działania te imitują tzw. grassroots movements, czyli autentyczne, organiczne ruchy obywatelskie (od ang. grassroots – korzenie traw). W praktyce astroturfing jest formą manipulacji publicznej, najczęściej realizowaną w przestrzeni internetowej. A raczej – realizowaną za pomocą przestrzeni internetowej, ale istotą tej działalności jest powstawanie realnych, działających organizacji. Te organizacje podejmują konkretne działania „na gruncie”, a nie w sieci.
Działania w ramach astroturfingu opierają się na ukrywaniu prawdziwego sponsora lub inicjatora danej kampanii i to jest właśnie istota zjawiska. Pozornie jakiś ruch wydaje się być spontaniczną reakcją społeczeństwa na coś lub grupy społecznej która dąży do realizacji określonego celu. Ten ruch albo formalnie łączy się w specjalnie powstałą organizację oficjalnie zarejestrowaną, albo tworzy jakiś nieformalne struktury, wspólnoty, korzystając z cichego wsparcia innych organizacji. Samo działanie w zorganizowanych strukturach bez wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) nie jest automatycznie bezprawne, pod warunkiem że taka grupa mieści się w granicach wolności zrzeszania się i nie łamie innych przepisów ustawowych. Konstytucja RP oraz prawo międzynarodowe gwarantują obywatelom wolność zrzeszania się. Ruch społeczny może istnieć jako sieć ludzi o wspólnych poglądach, koordynowana nieformalnie (np. przez internet czy grupy lokalne). Dopóki taka grupa nie próbuje występować w obrocie prawnym jako podmiot (np. podpisywać umów najmu, zatrudniać pracowników, kupować nieruchomości), nie ma ustawowego obowiązku rejestracji w KRS.
Jeśli taki ruch korzysta ze wsparcia innych organizacji w celu zaspokajania własnych potrzeb finansowych, logistycznych, lokalowych, itp., nadal jest wszystko zgodne z prawem. Wadą takiego rozwiązania jest fakt, że taki ruch może ukrywać tożsamość swojego kierownictwa. W przypadku zarejestrowanych organizacji i stowarzyszeń członkostwo musi być jawne. Co najważniejsze, kiedy stowarzyszenie rejestruje się w Krajowym Rejestrze Sądowym, jawne stają się dane osób wchodzących w skład zarządu oraz organu kontroli wewnętrznej (np. komisji rewizyjnej). Te nazwiska każdy może bezpłatnie sprawdzić w internetowej wyszukiwarce KRS.
Dlatego ruchy astroturfingowe często (choć nie zawsze) nie są oficjalnie rejestrowane, by działać w cieniu, z rozmytą strukturą, tożsamością kierownictwa oraz nieznaną liczbą członków. Nieznane pozostają też kanały finansowania, ponieważ wszystko odbywa się nieformalnie, w „szarej" strefie.
Ruchy astroturfingowe mogą być niezwykle groźne dla państwa i właściwie mogą przyjmować różne formy. Począwszy od inspiracji i niemal jawnego kierowania przez agenturę wpływu obcego państwa który skrzykuje ludzi, gromadzi ich wokół siebie przyciągając nośnymi ideami (ale także ukrytą zapłatą), poprzez kierowanie pozornie samorzutnie powstałą organizacją (stowarzyszeniem, wspólnotą, ruchem, klubem) z tylnego fotela, ukrywając się za podstawionymi „słupami”, którzy są jedynie liderami pozornymi.
Znaliśmy takie organizacje w przeszłości i znamy je dzisiaj.
Na przykład w 2015 r. amerykańscy dziennikarze śledczy dotarli do wewnętrznych archiwów koncernu Exxon (obecnie ExxonMobil) z lat 70. i 80. Raport opublikowany przez uniwersytet Harvarda w czasopiśmie Science ujawnił, że wielkie koncerny paliwowe finansowały różne dziwne organizacje, takie jak Heartland Institute. Była to organizacja, która zasłynęła organizowaniem masowych konferencji dla tzw. „sceptyków klimatycznych”, stylizowanych na oficjalne zjazdy naukowe. Na przykład dr Willie Soon, astrofizyk z Harvard-Smithsonian był jednym z najgłośniejszych sceptyków, który twierdził, że za globalne ocieplenie odpowiada wyłącznie aktywność Słońca, a nie człowiek. Śledztwa dziennikarskie (m.in. The New York Times i Greenpeace) oraz ujawnione dokumenty wykazały, że dr Soon otrzymał ponad 1,2 miliona dolarów ukrytego finansowania od fundacji powiązanych z sektorem naftowym (w tym od ExxonMobil i Southern Company). Ruchy skupione wokół „sceptyków klimatycznych" gromadziły wielkie rzesze ludzi, podczas gdy okazało się, że wcale nie są one takie oddolne.
Dziś astroturfing dość masowo wykorzystują Rosjanie. Skrzykują oni przez internet zwolenników jakiejś idei, odpowiednio podkręcając emocje. Zaczyna się to od masowego tworzenia fałszywych kont w mediach społecznościowych, które publikują tysiące komentarzy o identycznym wydźwięku. Takie konta skupiają wokół siebie wielu zwolenników, a kiedy powstanie już jakąś wspólnota, choćby na razie wirtualna, wówczas zakłada się fikcyjne stowarzyszenia, fundacje czy instytuty „badawcze", które prezentują „niezależne” opinie sprzyjające zleceniodawcy. Zmanipulowani ludzi przystępują do tych organizacji i działają w nich nie mając pojęcia o tym, ze są narzędziem w czyichś rękach. Czasem otrzymują jakieś drobne gratyfikacje pieniężne za swoją działalność rzekomo od „wspólnoty” czy „sponsorów”, nie wiedząc że są to pieniądze pochodzące, na przykład od obcego wywiadu.
Krok po kroku ten proces można podzielić na pięć etapów.
Pierwszy to zasiewanie: boty i farmy trolli zaczynają od tematów, które budzą silne, naturalne emocje w danym kraju, np. inflacja, lęk przed migrantami, ceny energii, niechęć do obostrzeń czy historyczne spory sąsiedzkie. Publikują tysiące memów, grafik i komentarzy, sztucznie podbijając zasięgi algorytmiczne.
Drugi etap to krystalizacja wspólnoty. Ludzie o radykalnych poglądach zaczynają widzieć te posty i myślą: „wreszcie ktoś mówi jak jest, nie jestem sam!”. Zaczynają się wokół tych profili gromadzić, komentować, tworzyć zamknięte grupy na Telegramie czy Facebooku. W tym momencie wirtualny tłum staje się realny.
W trzecim etapie następuje instytucjonalizacja (tworzenie fasady). Gdy społeczność jest duża, rosyjski operator (występujący pod fałszywym nazwiskiem, np. jako lokalny patriota czy niezależny dziennikarz) rzuca hasło: „słuchajcie, musimy zacząć działać w realu. Załóżmy stowarzyszenie, zacznijmy wydawać biuletyn”. Zakłada się oficjalne portale, instytuty „analiz geopolitycznych” czy komitety obrony. To daje zmanipulowanym ludziom poczucie, że uczestniczą w czymś elitarnym i ważnym.
W czwarty etapie przejścia do realnych działań, ruch wychodzi na ulice. Ludzie organizują petycje, pikietują urzędy, blokują drogi. Co najważniejsze: oni robią to z głębokiego, wewnętrznego przekonania. Są gotowi kłócić się z rodzinami i ryzykować zatrzymaniem przez policję, bo wierzą, że walczą o „słuszną sprawę”.
W piątym etapie pojawia się mechanizm „stypendiów” i grantów. Pieniądze na nagłośnienie, ulotki czy „zwrot kosztów paliwa” dla najaktywniejszych działaczy płyną przez kryptowaluty, fikcyjne darowizny (crowdfunding) albo zarejestrowane w rajach podatkowych fundacje. Aktywista dostaje 1000 zł „stypendium za zaangażowanie” od „anonimowego darczyńcy, który kocha nasz ruch”. W ten sposób staje się płatnym agentem wpływu, zupełnie nie mając o tym pojęcia.
Taką manipulacją można bardzo niewielkim kosztem całkiem zdestabilizować państwo przeciwnika. Pomagają w tym też tzw. tituszki, wprowadzane do rzeczywistych protestów i manifestacji. Tituszki to określenie, które weszło do współczesnej politologii i terminologii wojen hybrydowych jako nazwa dla nieformalnych, opłacanych przez władzę grup chuliganów, sportowców i kryminalistów, wykorzystywanych do prowokacji, bicia demonstrantów oraz symulowania „oddolnego oburzenia obywateli”. Nazwa pochodzi od nazwiska Wadyma Tituszki, młodego zawodnika mieszanych sztuk walki (MMA) z Białej Cerkwi na Ukrainie. 18 maja 2013 r. podczas opozycyjnego protestu w Kijowie, Wadym Tituszko wraz z grupą rosłych, ubranych w dresy kolegów, zaatakował relacjonujących wydarzenie dziennikarzy (Olhę Snicarczuk i Włada Sodela). Okazało się, że zostali oni zwerbowani do takich działań otrzymując niewielkie „dniówki" za swoje zadymy, wówczas ok. 30-50 dolarów za dzień. Można odnieść wrażenie, że do spokojnie protestujących na Zachodzie dołączyły wyraźnie nie powiązane z nimi grupy „zadymiarzy”. Wiadomo, że są takie grupy, które zawsze korzystają z okazji by „robić dym”. Ale jak się też okazuje, wśród nich znaleźli się też takie francuskie „tituszki” finansowane przez Moskwę.
Jestem przekonany, że Rosjanie korzystają z astroturfingu także w Polsce. Wykorzystują oni zarówno istniejące organizacje, ruchy i protesty by nakręcić w nich nastroje, by wprowadzić do nich własne „tituszki”, ale też tworzą organizację całkowicie kontrolowane przez siebie. Jest to o tyle groźne, że nie tylko destabilizują one nasze państwo dziś, ale w okresie przedwojennym ta wielka rosyjska agentura wpływu tworzy zaplecze dywersyjne do kompletnego sparaliżowania życia w naszym państwie.
Jak mamy się temu wszystkiemu przeciwstawić? A tym trzeba napisać całkiem oddzielnie.
Na zdjęciu - grupa zidentyfikowanych Tituszków na Ukrainie, Krzywy Róg, luty 2014 r.
Fot. Wikipedia
Moi drodzy, jeśli Wam się podoba, i jeśli mam swój czas poświęcać, jeśli chcecie coś poczytać, to poproszę o kawkę, to tylko 10 czy 20 zł. Pozdrawiam wszystkim i dziękuję mocno tym, co kawki kupują. buycoffee.to/dafiszer
Bartosz S. retweeted
Replying to @DariuszMatecki
Zdradzę pewien sekret. Oni są wszędzie.
- zapewniali rotacyjnie obronę przeciwlotniczą w Polsce
- zapewniali rotacyjnie ochronę nieba Bałtów z Malborka
- pomagali nam przy powodzi
- teraz budują nam umocnienia.
Chcemy ich. Dlaczego? Bo są z NATO. TO NASI SOJUSZNICY.
Bartosz S. retweeted
1. Wiecie co to jest? To jest największy koszmar na jawie dla USA, Rosji i po trosze Chin i Niemiec. Czy to możliwe? Dobre pytanie.
Bartosz S. retweeted
Czyli policjanci nie podali podstawy prawnej, a konkretnie nie powołali się na ustawę o Policji, więc gość uznał, że został zaatakowany? XD
Jednocześnie doskonale wiedział, że ma do czynienia z prawdziwymi policjantami, bo przecież zdawał sobie sprawę, co grozi za fizyczny atak na funkcjonariusza. I dlatego postanowił uciec? XD Komedia.
Bartosz S. retweeted
Wyjaśniając: punkty schronienia nie są obiektami zbiorowej ochrony, nie posiadają wymagań technicznych (zatem nie wiadomo, przed czym mają chronić). Konwencjonalny środek rażenia to zarówno bomba lotnicza ważąca 1500 kg jak i nabój 9mm. Odłamek może ważyć kilogram jak i 0,01g.1/x
🟠 KOMUNIKAT | Decyzja MSWiA: ponad 86 tysięcy punktów schronienia w Polsce zostanie oznakowanych
❗ Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji podjęło decyzję, że do końca 2026 roku wszystkie punkty schronienia w kraju zostaną wyraźnie oznakowane w przestrzeni publicznej.
📍🛡️ Dzięki temu obywatele będą mogli łatwo i szybko zidentyfikować miejsca zapewniające podstawową ochronę w sytuacjach zagrożenia, takich jak atak z powietrza, zamach terrorystyczny lub nagłe zjawiska pogodowe.
Informacje dot. oznakowania punktów schronienia znajdują się na stronie - link w komentarzu ⤵️
Bartosz S. retweeted
OTD in 1938 Hitler gave a speech demanding the Sudetenland be handed to Germany. He said his countrymen were being mistreated and needed protection. Also promised it was his last territorial demand. He was lying.
Imagine that happening today.
Bartosz S. retweeted
Your 72-hour „Special Military Operation” in Ukraine has lasted for more than four years now. You’ve lost 300,000 people, 12,000 tanks, 35 ships, 440 aircraft, 350 helicopters. Your economy is in shambles. Our GDP per capita is almost double yours. Poland is a member of NATO and the EU, you are a pariah state. We are a democracy, you are a genocidal regime.
You attempted to subjugate Poland in 1920. Then in 1939, in cahoots with Nazi Germany.
Poland survived, the Soviet Union didn’t.
Keep trying, comrades.
Bartosz S. retweeted
Proponuję najpierw sprawdzić, kogo właściwie zapraszamy do polskiego Sejmu - chyba, że to z pełną premedytacją.
Postanowiłem trochę dokładniej przyjrzeć się poglądom Evy Vlaardingerbroek - przyznam, że mam teraz niemały problem z tą "piękną wiadomością".
Poza opowieściami o ratowaniu Europy przed imigrantami są również jej wypowiedzi o Putinie, rosyjskiej agresji i pomocy Ukrainie. Warto je poznać, zanim uzna się tę panią za sojuszniczkę "polskich patriotów".
Eva Vlaardingerbroek to holenderska komentatorka polityczna, z wykształcenia prawniczka, wcześniej związana z partią Forum voor Democratie. Międzynarodową rozpoznawalność zdobywała m. in. występami u Tuckera Carlsona.
No to zaczynamy. Ukraine Crisis Media Center przytacza następującą wypowiedź Vlaardingerbroek - podaję w swoim tłumaczeniu:
„Wracając do wojny rosyjsko-ukraińskiej: możecie nie lubić Putina, ile chcecie, ale nie da się zaprzeczyć, że działa dla własnego narodu. Działa dla Rosji i ma jasną wizję tego, czym Rosja jest i jakie wartości reprezentuje. A zasadnicze pytanie brzmi: kto tak naprawdę przedłuża tę wojnę, skoro za zmianą władzy w Ukrainie w 2014 roku stała CIA, a porozumienie pokojowe osiągnięte w 2022 roku zostało w ostatniej chwili odrzucone wskutek ingerencji Borisa Johnsona? Czy Rosja rzeczywiście jest ekspansjonistycznym agresorem, za jakiego się ją przedstawia, czy może po prostu zbyt często drażniono niedźwiedzia?”
No ciekawe, co takiego robi dla własnego narodu, wysyłając kolejnych mężczyzn na front wojny, którą sam rozpoczął. Rosyjskim rodzinom naprawdę potrzebni są martwi synowie, okaleczeni mężowie i dzieci wychowujące się bez ojców?
Troska o naród to nie gotowość do poświęcania go dla własnych imperialnych ambicji. To, że dyktator zasłania się dobrem Rosjan, nie oznacza jeszcze, że działa w ich interesie.
A z tym "drażnieniem niedźwiedzia" jest jeszcze większy problem. Ukraina jest osobnym państwem, a nie rosyjskim przyczółkiem. Jej obywatele mają prawo chcieć bliższych relacji z Zachodem. Niezadowolenie Moskwy nie usprawiedliwia napaści na sąsiada. Takie trudne do zrozumienia?
Ciekawy pogląd jak na gościa kongresu WOLNOŚCI i NIEPODLEGŁOŚCI.
Z polskiej perspektywy przyjęcie takiego rozumowania byłoby zresztą absurdalne. Czy nasze decyzje też powinny zależeć od tego, czy przypadkiem nie rozdrażnią Kremla? Gdzie w tej opowieści jest miejsce na wolność i niepodległość, o którą rzekomo tak się walczy?
Ok, jedziemy dalej. W tym samym opracowaniu przytoczony inne słowa Evy:
"Nasi przywódcy nie mają nic przeciwko poświęceniu waszego życia i życia waszych dzieci dla procederu prania pieniędzy w Ukrainie. Nie wierzcie ani jednemu ich słowu. Nie obchodzicie ich ani wy, ani «suwerenne narody», ani «demokracje». To wszystko jest dla nich jedynie sposobem na utrzymanie się przy władzy teraz, gdy tracą popularność. Liczą, że masowa psychoza znów zrobi swoje".
W przypadku Putina mamy docenić jego intencje. W przypadku zachodnich przywódców mamy z góry przyjąć najgorsze i „nie wierzyć ani jednemu ich słowu”.
To jest obrażanie inteligencji odbiorców. Człowiek odpowiedzialny za napaść zasługuje na zrozumienie, a wspierający obronę napadniętego państwa mają kierować się wyłącznie chęcią zysku i utrzymania władzy.
Nie widzę w tej pani sojuszniczki w walce o wolność i niepodległość, skoro wykłada się na tak podstawowym sprawdzianie, jak ocenia agresora i ludzi pomagających napadniętemu państwu.
No chyba, że podobnie jak w tym pewnym legendarnym screenie - "nie chodzi o wolność, tylko o Partię Wolność".
Żeby nie opierać się wyłącznie na wypowiedziach przytoczonych przez ukraińskie opracowanie, sięgnijmy do jej publicznego wystąpienia na CPAC Hungary w kwietniu 2024 roku.
Vlaardingerbroek przekonywała tam, że wojny powoduje ekspansjonizm, po czym zapytała, gdzie występuje on obecnie w Europie. Jej odpowiedź brzmiała: "W jednym i tylko jednym miejscu - w Brukseli".
W 2024 roku. Po aneksji Krymu i ponad dwa lata po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji na Ukrainę.
To jeszcze nie koniec, bo w grudniu tego samego roku Vlaardingerbroek przekonywała, że uwolnienie się Niemców od "kompleksu winy" za II wojnę światową oznaczałoby klęskę globalistów.
No tak, ja to zawsze podkreślam, że dzisiejszy Niemiec oczywiście nie ponosi osobistej winy za zbrodnie swojego pradziadka. Ale pamięć o odpowiedzialności własnego państwa nie jest kompleksem, który trzeba przezwyciężyć, żeby coś politycznie osiągnąć.
Chciałbym wiedzieć tylko, czy pamięć o niemieckich zbrodniach jest dla p. Zajączkowskiej-Hernik jest równie ważna wtedy, gdy niewygodne słowa padają z ust ideologicznej sojuszniczki. Bo na prawej stronie w Polsce coś bardzo lubią o tych Niemczech czy reparacjach krzyczeć, a gdy przychodzi temat AfD czy takich wypowiedzi pani Evy, to sytuacja wygląda zupełnie inaczej.
Piękna wiadomość❗😊 @EvaVlaar będzie gościem specjalnym Europejskiego Kongresu Kobiet Wolności i Niepodległości, na który zapraszam do polskiego Sejmu❗🇵🇱
Założycielka @SaveEuropeAct, europejskiego ruchu na rzecz ochrony praw rdzennych Europejczyków przed migracją zastępczą, po raz pierwszy pojawi się w Polsce. To będzie dla mnie ogromna przyjemność gościć ją na naszym kongresie 🙂
Zapisujcie się na wydarzenie i zobaczenia 19 września w Sejmie RP!
👉 KobietyWolnosci.pl/PatriociK…
Bartosz S. retweeted
🇵🇱🤝🇺🇦 W ukraińskich Sumach powstał mural polsko-ukraińskiej solidarności autorstwa Agnieszki Chrzanowskiej-Małys i Rimmy Mylenkovej.
Dłonie trzymają nici w barwach Polski i Ukrainy, splatające się w jeden węzeł.
Co ciekawe, artystki inspirowały się Banksym oraz polską szkołą plakatu 😍
Coś pięknego.
📷 Instytut Polski w Kijowie
Bartosz S. retweeted
Rosyjski nacjonalista i kolaborantka, która działała, jako agentka rosyjskiego wpływu na Ukrainie przyznają, że Majdan miał sens, a korupcja za Janukowycza wyszła poza skalę. A tyle lat gadała jak to Majdan kupiony przez zachód, że Soros przekupił i tak dalej 🤑🤑🤑
Replying to @AryoSomeGumul
Ciekawe jest w jej życiorysie też to, że gdy rząd na Ukrainie próbował skazać jakieś postacie niszczące porządek publiczny i powodujące niepokoje społeczne, to ta, wtedy, prawniczka pojawiała się w ich obronie, aby lata później okazać się fanatyczną prorosyjską kurwą.
Bartosz S. retweeted
MGŁA WOJNY - prywatna notatka analityczna - 01.09.2026
Trzy dni temu pisałem, że nie czekam na pojedyncze wielkie uderzenie, tylko patrzę, czy w krótkim oknie zepnie się czwarta domena.
Zepnięła się.
W oknie ostatnich 72 godzin mój monitoring po raz pierwszy od uruchomienia potwierdził próg operacji kaskadowej. Cztery wskaźniki z czterech różnych domen nacisku, każdy z odrębnego zdarzenia.
Krótko po północy 31 sierpnia zapłonął zakład WB Electronics w Skarżysku-Kamiennej, produkujący komponenty dronów dla Ukrainy. Monitoring zarejestrował intruza wchodzącego przez ogrodzenie, a prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie udziału obcego wywiadu i przestępstwa o charakterze terrorystycznym.
Przed południem tego samego dnia polskie myśliwce przechwyciły rosyjski samolot rozpoznawczy Ił-20 nad Bałtykiem, trzydzieści kilometrów na północ od Łeby. Szef MON ocenił wprost, że Rosja po raz kolejny testowała nasze systemy odstraszania i obrony powietrznej.
Dwa dni wcześniej na granicy łotewsko-białoruskiej odnotowano 97 zatrzymań w jedną dobę, ponad dwukrotność tegorocznej średniej.
I wreszcie 31 sierpnia Ławrow opublikował programowy tekst o operacjach NATO w Arktyce jako bezpośrednim zagrożeniu dla Rosji, z ostrzeżeniem przed konfrontacją o katastrofalnych skutkach i zapowiedzią odpowiedzi asymetrycznej.
Sabotaż, domena powietrzna, granica, sygnalizacja strategiczna.
Trzy z tych czterech zdarzeń zmieściły się w niespełna dwunastu godzinach jednego dnia. Dwa uderzyły wprost w Polskę.
To jest dokładnie ta sygnatura, którą opisuję jako operację kaskadową charakterystyczną dla Wojny zrównoważonej. Wiele następujących po sobie uderzeń podprogowych, ułożonych tak, by podnieść eskalację w krótkim oknie i utrudnić sojusznikom zbiorową decyzję.
Zachowuję analityczną ostrożność. Potwierdzenie progu nie oznacza jeszcze dowodu na jedno centrum dowodzenia wszystkimi zdarzeniami. Oznacza natomiast, że wzorzec, którego szukałem, po raz pierwszy złożył się w całość.
Tłem jest szczyt SzOW z udziałem Putina i Xi oraz narastające wśród zachodnich urzędników obawy przed eskalacją poza Ukrainę.
Mój wniosek jest jeden.
Skracam cykl monitoringu do 72 h i patrzę teraz na dwie domeny, które w tym czasie milczały. GNSS i cyber.
Ich aktywacja z innymi w najbliższych dniach oznaczałaby przejście kaskady w fazę wykonawczą.
Pozdrawiam i dziękuję
Bartosz S. retweeted
Szanowny Panie. Film udostępniony przez Pana nie jest oryginalną wersją materiału. Zostało z niego wycięte oznaczenie Instytutu Pamięci Narodowej poprzez kadrowanie filmu. Zmienia to pierwotne założenie twórcy i narusza prawa autora. Oryginalny film został przygotowany przez zespół Biuro Poszukiwań i Identyfikacji IPN. Prosimy o usunięcie materiału i ew. udostępnienie oryginalnego filmu (@PoszukiwaniaIPN).
🫡
You’re unable to view this Post because this account owner limits who can view their Posts. Learn more
Bartosz S. retweeted
Like clockwork, Russians are pretending protests in Ukraine show that Ukrainian society is weak. But strong protests is, in actual fact, a symbol of a strong society. Weak societies cower in the corner and do what they are told while pretending to be a tough guy on the internet.
Bartosz S. retweeted
July 15, 1410 – The Battle of Grunwald Begins
On this day in 1410, as the summer sun rose over the fields near the villages of Grunwald, Stębark, and Łodwigowo, tens of thousands of soldiers prepared for a battle that would shape the future of Europe. Before the day was over, one of the most powerful military orders of the medieval world, the Teutonic Order would suffer a devastating defeat at the hands of the allied forces of the Kingdom of Poland and the Grand Duchy of Lithuania.
The armies were led by two remarkable rulers: King Władysław Jagiełło of Poland and Grand Duke Vytautas of Lithuania. Together they commanded a diverse coalition of Poles, Lithuanians, Ruthenians, Tatars, Czechs, and others, united against an enemy that had dominated the Baltic region for generations.
According to tradition, as the armies stood facing one another, the Teutonic Knights sent two swords to Jagiełło and Vytautas. Intended as an insult, suggesting that the allied army lacked the courage to attack - the gesture instead became one of history’s great ironies. The “Grunwald Swords” would later become enduring symbols of resolve rather than intimidation.
When the fighting began, it quickly descended into a brutal struggle unlike anything Europe had witnessed in decades. Cavalry charges thundered across the fields, infantry clashed hand-to-hand, and banners disappeared into clouds of dust and smoke. For hours the outcome remained uncertain. At one point, sections of the Lithuanian forces withdrew, leading many to believe the battle was turning in favor of the Teutonic Order. Yet the allied army regrouped, counterattacked, and steadily gained the upper hand.
The battle ended in catastrophe for the Teutonic Knights. Grand Master Ulrich von Jungingen was killed, much of the Order’s leadership perished, and its military prestige was shattered. Although the Order survived politically for a time, it never fully recovered its former power. Grunwald marked the beginning of its long decline and signaled the rise of Poland and Lithuania as one of Europe’s great political and military partnerships.
More than six centuries later, Grunwald remains far more than a military victory. It symbolizes unity in the face of overwhelming odds, the importance of cooperation between nations, and the determination to defend independence against aggression. The battlefield has become a place of remembrance, where thousands gather each year to honor those who fought and to reflect on a day that changed the course of European history.
History is often remembered through its kings and generals, but Grunwald also belongs to the countless ordinary men who marched onto that field not knowing whether they would ever return home. Their courage, sacrifice, and conviction transformed a single July day into one of the defining chapters of Polish history, one whose legacy continues to inspire over six hundred years later.
The Battle of Grunwald (1410), oil on canvas painting by Jan Matejko, 1878.
National Museum, Warsaw.
This painting is widely regarded as the greatest painting in Polish historical art.
Bartosz S. retweeted
Kafir Afgan napisał:
A ja mogę się pod tym podpisać. Widziałem wojnę domową w Jugosławii. Byłem tam rok. Widziałem takie okrucieństwa, o jakich w najczarniejszych snach mi się nie śniło. Nie wyleczyłem się z tej traumy nigdy. Gdzieś to wciąż we mnie siedzi i jest chyba gorsze od własnych przeżyć pod ogniem przy ciężkiej wymianie ognia między walczącymi, będąc w środku tego gówna.
A oto jego słowa, autor - Kafir Afgan:
Ironią losu największy wysyp ludzi powtarzających kremlowskie brednie, usprawiedliwiających Rosję i mizdrzących się do rosyjskiego żołnierza pojawił się ostatnio właśnie po prawej stronie.
Czy mam z tym problem? A skądże. Wiedziałem, że tak będzie, bo najciemniej jest zawsze pod latarnią. Rosjanie też o tym wiedzą. Dlatego nie szukają wyłącznie komunisty z legitymacją, futrzaną czapką i portretem Putina nad łóżkiem. Biorą każdego, kogo da się wykorzystać.
Jednego kupią za pieniądze. Drugiego za stanowisko. Trzeciego złapią na urażone ego. Kolejnemu wmówią, że walczy o Boga, naród, tradycję i wartości. Następny będzie zwyczajnym pożytecznym idiotą, który z własnej głupoty zrobi dla Moskwy więcej niż zawodowy agent. A gdy nic innego nie działa, zawsze zostaje szantaż, kompromat i strach. Wywiad nie przebiera w środkach przynajmniej obcy, liczy się cel, a cel uświęca środki.
Rosyjskie służby nie pytają, czy jesteś lewicowy, prawicowy, narodowy, ludowy czy kosmiczny. Pytają tylko, czy jesteś użyteczny.
I kiedy wywiad oceni, że „podłoże konfliktu” jest gotowe przychodzi WOJNA.
Najgorszą wojną nie jest wojna hybrydowa. Nie jest nią nawet klasyczna wojna z obcym agresorem, kiedy wiadomo, kto stoi po drugiej stronie, ma obcy mundur, obcą flagę i karabin skierowany w twój kraj.
Najgorsza jest wojna domowa.
Bo wtedy nie zabija się tylko przeciwnika z karabinem. Zabija się jego żonę, dzieci, rodziców i bliskich, żeby jego ból był większy. Żeby zaspokoić pragnienie zemsty. Żeby pokazać, że nienawiść nie ma już żadnych granic.
W wojnie domowej nie wystarcza pokonać wroga. Trzeba go upokorzyć, zniszczyć jego rodzinę, spalić dom i wymazać pamięć. Człowiek przestaje wtedy widzieć drugiego człowieka. Widzi zdrajcę, robaka, podczłowieka i cel.
I właśnie wtedy budzą się prawdziwe demony.
Nie będę rzucał wyssanymi z palca statystykami, ale nie mam złudzeń: ogromna część ludzi nosi w sobie ten krwiożerczy mechanizm. Dzisiaj jest uśpiony, bo trzymają go prawo, wychowanie, strach przed karą, rodzina, praca i codzienność. Ale wystarczy odpowiednio długo sączyć jad.
Najpierw człowiek się śmieje z przeciwnika. Potem nim gardzi. Następnie zaczyna uważać go za zdrajcę. Później przyzwala, żeby ktoś go pobił. W końcu dochodzi do wniosku, że jego śmierć byłaby dobra dla ojczyzny.
A kiedy krew już popłynie, wszystkie wcześniejsze hamulce znikają.
Zemsta nie rodzi się w miesiąc. Ona dojrzewa latami. Karmi się krzywdą, upokorzeniem, propagandą i codziennym przekazem, że sąsiad nie jest już sąsiadem, tylko wrogiem. Że członek rodziny, który głosuje inaczej, nie błądzi, tylko zdradza. Że druga połowa narodu nie zasługuje na rozmowę, lecz na karę.
I ten jad Rosja sączy w Polskę od lat. Dzieli nas na dwa, trzy i pięć plemion. Każdemu daje innego wroga. Jednym Ukrainę. Drugim Niemcy. Trzecim Unię Europejską. Czwartym uchodźców. Piątym sąsiada, który głosował inaczej. Narracje są różne, ale cel pozostaje ten sam: Polak ma bardziej nienawidzić drugiego Polaka niż Moskwy.
Bo narodu skłóconego nie trzeba pokonywać czołgami. Wystarczy dać mu zapałki i patrzeć, jak podpala własny dom.
Żołnierze wyklęci byli na straconej pozycji. Wiedzieli, że nie odzyskają państwa, że Zachód nie przyjdzie, a sowiecka machina ich zmieli. Mimo to walczyli, bo nie godzili się na rosyjski but, narzuconą władzę i państwo zbudowane na bagnetach okupanta.
Był w nich gen niezawisłości. Był też gniew, rozpacz i zemsta po wojnie, zdradzie, torturach i mordach. Bo wojna domowa nie kończy się wtedy, gdy milkną działa. Ona siedzi w ludziach, rodzinach i grobach przez następne pokolenia.
I teraz wyobraźcie sobie, że kiedyś rosyjska agentura wpływu, pożyteczni idioci oraz polityczne miernoty doprowadzają w Polsce do paraliżu państwa, przejęcia władzy przez ludzi Moskwy albo rosyjskiej okupacji.
Myślicie, że wszyscy grzecznie opuszczą głowy? Nie.
Znowu powstanie podziemie. Znowu pojawią się ludzie ścigani po lasach, piwnicach i ruinach. Ponownie jedni nazwą ich bandytami, a drudzy bohaterami. Ponownie sąsiad będzie donosił na sąsiada. Znowu ktoś będzie wykonywał wyroki, ktoś inny palił domy, a jeszcze ktoś mordował rodziny „dla przykładu”.
Znowu będzie wojna domowa. i znów będą groby. Ponownie przez dziesięciolecia będziemy pytać, kto był bohaterem, kto zdrajcą, kto oprawcą, a kto tylko wykonywał rozkazy.
Dlatego każdy polityk, publicysta, ksiądz, celebryta albo internetowy patriota, który dzień po dniu sączy nienawiść do drugiej części narodu, nie uprawia już polityki. On gromadzi benzynę pod przyszły pożar.
Może robi to świadomie. Może za pieniądze. Może z głupoty. Może z ambicji. Dla skutków nie ma to większego znaczenia.
Rosyjskiej agentury wpływu nie zwalcza się patriotycznym tweetem, konferencją prasową i komisją obsadzoną partyjnymi kolegami. Zwalcza się ją kontrwywiadem, prokuraturą, prawem i państwem, które ma jaja sprawdzać również tych stojących najbliżej latarni.
Bo kiedy demony już wstaną, nie będzie czasu pytać, kto je obudził. Będziemy zajęci grzebaniem własnych trupów.
Zdjęcie moje, z Jugosławii



































