Tomasz Krawczyk

Dess, tym razem cytujesz K 34/15 prawidłowo, ale tylko połowę argumentu. Tak, pkt 8.5.2 wymienia sytuację, w której osoba wybrana przez Sejm nie ma zdolności prawnej do objęcia mandatu sędziego TK. Tyle że dwa zdania wcześniej i później TK bardzo precyzyjnie określa warunki. Musi istnieć sytuacja: „nadzwyczajna, obiektywna i niebudząca wątpliwości”. A jednocześnie TK zastrzega, że Prezydent nie dostaje przez to prawa do „recenzowania” działań innych organów, bo kompetencje kontrolne muszą mieć wyraźną podstawę prawną. I właśnie tu jest problem w sprawie Berka. Mamy zaświadczenie OIRP, według którego zgłaszał wykonywanie zawodu przez ponad 17 lat. Kancelaria Prezydenta twierdzi, że samo zgłoszenie nie dowodzi rzeczywistego wykonywania zawodu. Zgoda. Ale z „dowód jest niewystarczający” nie wynika automatycznie: „udowodniono, że Berek 10 lat nie przepracował”. To są dwa różne twierdzenia. Tak samo z Sejmem. Możesz twierdzić, że Komisja zbadała tę kwestię nierzetelnie albo za słabo. Ale oficjalnie kandydatura przeszła Komisję Sprawiedliwości, Berek odpowiadał na pytania, Komisja wydała pozytywną opinię, a następnie Sejm go wybrał. Więc zdanie „Sejm zatwierdził go bez sprawdzenia” też wymaga dowodu. Dlatego wracam do prostego pytania: który dokument dowodzi, że Berek faktycznie nie wykonywał zawodu przez wymagane 10 lat? Nie: że tego dotąd nie udokumentował w sposób satysfakcjonujący Prezydenta. Tylko że tego stażu nie ma. Jeżeli taki dowód istnieje, sprawa robi się naprawdę poważna. Jeśli nie, to nadal mamy spór dowodowy, a nie „oczywistą i niebudzącą wątpliwości” niezdolność do objęcia mandatu, o której pisał TK. Wyjątek z K 34/15 nie brzmi: „Prezydent ma wątpliwości”. Brzmi: „istnieje obiektywna i niebudząca wątpliwości przeszkoda”. To jest właśnie różnica.