حدود ۵۰٪ بزرگسالانی که تشخیص ADHD میگیرن با دارودرمانی تاثیر قابل توجهی در کوتاهمدت میبینن. در طول یک سال بیش از نیمی از افراد دارو رو قطع میکنن؛ اغلب به دلیل تاثیر درمانی ناکافی. شواهد بلندمدت کمتره؛ تخمین زده میشه حدود ۱۰-۱۵٪ افراد بعد از یک سال همچنان از دارو فایده بگیرن.
پارادوکس ادغام یک تعریف کلیتر هم داره که از این قراره: مهاجرانی که تحصیلات بالاتری دارند و از نظر ساختاری بیشتر با جامعه مقصد ادغام شدهاند، به جای گرایش و همسویی بیشتر با جامعه میزبان، از آن رویگردان میشوند.
این تعریف رو مایکل فرکاوتن روانشناس اجتماعی هلندی ارائه داد.
تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام شده که اینجا بخوانید:
xitter.gq/farzad_bayan/status/21…
هنر بزرگسالی یعنی همین که علیرغم تمام کیرهایی که زندگی به سمتت حواله میکنه، علیرغم حرف تمام کسانی که میخوان ذوقت رو کور کنن، و علیرغم اون صدای سرزنشگر درون که بهت میگه «تو واسه تفریح کردن وقت نداری»، بتونی همچنان کودک درونت رو زنده نگه داری و برای خوشیهای کودکانه ذوق کنی.
خیلی جالبه که درک و پذیرش این که زبان فارسی همین چیزیه که گویشوران فارسیزبان دارن حرف میزنن اینقدر برای اکثریت سخته. زبان گرامر نیست؛ زبان یک چیز ثابت نیست؛ زبان یک پدیدهست؛ یک پدیدهی زیستی-شناختی. زبان اون چیزی نیست که ما فکر میکنیم «باید» باشه، زبان همین چیزیه که هست.
دوست دارم سبکی از مهمونی ایرانی رو بنا نهم که توش سکوت بیشتری برقرار باشه. مهمونیهای ایرانی خیلی پرسر و صداست که البته باحاله و خوش میگذره ولی جای دورهمیهای آروم خالیه. یک دورهمی که آدما احساس کنن مجبور نیستن هر سکوتی رو با حرف زدن یا خندوندن جمع یا موزیک بلند پر کنن.
باورنکردنیه که یکی با اصرار شدید اومده آدم دچار افسردگی رو متقاعد به پذیرش یک مسئولیت بزرگ (شغل) کرده؛ بدون خواست طرف به صاحبکارش هم فهمونده که ازش مثل خر کار بکشه، بدبخت رو توی قسط وام هم انداخته و علیرغم همهی این رفتارهای غیراخلاقی ملت دارن براش کف میزنن که چه خوب کردی! عجب
This Post is from an account that no longer exists. Learn more
دوباره فرصتی پیدا شد که این جماعت خودگوزپندار برن روی منبر و بگن ایرانی دموکراسی و آزادی نمیفهمه. انگار که فقط ایرانیهان که از قدرت گرفتن مسلمانها در آمریکا نگرانن. اینهمه اندیشمند غربی مخالف اسلام (برای نمونه سمهریس) که نگران و منتقد این وضعن، مغز اونا هم دموکراسی نمیفهمه؟
This quoted post is unavailable.
یه عده از هموطنان از شادی کردن انسان ایرانی نفرت دارن. نمیتونن واضح بگن ما عقدهایهای بدفاز چشم دیدن شادی ایرانیهای دیگه رو نداریم، بجاش دلایل بهظاهر عقلانی احمقانه میارن. هربار ایرانی وسط فقر و استرس یه روزنه شادی باز میکنه این جماعت جررر میدن خودشونو که این شادی اشتباهه.
طرف بهقدری از ایران، نسل جوان و فرهنگش دور افتاده که نمیدونه ترجمه واژه به واژهی عبارات انگلیسی از روی عمد و برای طنز ماجراست. دورافتادگی فرهنگی بعد سالها مهاجرت طبیعیه، ولی این که با اعتماد به نفس واسه نسلی که سادهترین خردهفرهنگش رو هم نمیشناسی تز صادر کنی رقتانگیزه.
لابد به این هم توجه دارید که نسل جوان زمان کمتری رو صرف فعالیتهای اجتماعی و مهمانی رفتن و زمان بیشتری رو صرف فعالیتهای تکنفره مثل بازی کامپیوتری، فیلم دیدن و اسکرول سوشالمدیا میکنه. شاید معاشرت و نوشیدن الکل با رفقا در یک بار «سالم»تر از ۸ ساعت اسکرول گوشی در تنهایی باشه.
خوشبختانه مشروب خوردن هم داره همون روند نزولی قلیون کشیدن رو طی میکنه.اول جاشو تو استوری ها از دست داد و بعد هم میل به خوردنش کم شد.تشکر از #نسل_زد که داره زندگی سالم و صحیح رو به ما دیکته میکنه.
امیدوارم بزودی سیگارکشیدن هم دچار همین سرنوشت بشه.
من به مقدار توی Reddit نظرات خود آلمانیها رو سر این قضیه خوندم و باید بگم هیچ دلیل منطقیای پیدا نمیکنید. مثلاً میگن قراره سالهای زیادی اونجا زندگی کنی و دلت میخواد آشپزخونه «خودت» باشه. اما پاسخی ندارن که پس چرا خونه توالت و حمامش آمادهست؟ چرا توالت «خودت» رو نمیسازی؟
باور من اینه که سکس و غذا در یک اندازه مقدساند؛ منتها تقدس غذا در جوامع مدرن فروریخته، به دلیل فاصله افتادن بین تولید و مصرف. این که شما یک موجود زنده را سالها بزرگ کنی، در نهایت سر ببری، پوست بکنی، روی آتش کباب کنی و اون گوشت رو وارد بدنت کنی خیلی حرفه و هیچ کم از سکس نداره.
همین تغییری که اینجا توصیف شده، با همین تراپیست برای یکی ۲ جلسه تراپی میبره و برای یکی دیگه ۲ سال؛ و این کاملاً به وضعیت روانشناختی خود مراجع ربط داره. از این که در این داستان تغییر سریعی صورت گرفته، بعضیها به اشتباه نتیجه میگیرند که پس تراپی خوب همیشه همینقدر سریعه حتماً.
Replying to @3piideh
برگشت سمت اون.
پرسید هرکسی جواب نده اینجوری عصبانی میشی؟ گفت هرکسی نه. مامانم و سپیده.
مشاور گفت پدرت فوت شده. میخوایش بهش دسترسی نداری و این عصبانیت میکنه. همین عصبانیتت تکرار میشه در هر خواستن و دسترسی نداشتن!
همینو گفت و تمام شد.
مشکل مهراد دیگه با جواب ندادن تلفن کامل حل شد!










