lezginbotan

Çinlilerle Pantürkistlerin Tartışmasına ve Pantürkistlerin nasıl tarihi çarpıtığına dair Metehan örneği Mete Han: Çin’in Yazdığı, Sonradan Türk Yapılan Bir Kahraman Türk milliyetçilerinin en sevdiği atalardan biri Mete Han’dır. Kara Kuvvetleri kuruluşunu onun tahta çıktığı MÖ 209'a dayandırır, okul kitapları onu “Türk ordusunun kurucusu” diye anlatır. Ama işin ironik yanı şu: Mete Han hakkında bildiğimiz her şey, milliyetçilerin düşman saydığı Çin’in tarihçilerinden, Sima Qian’ın Shiji’sinden ve Ban Gu’nun Hanshu’sundan geliyor. Bugün X’te Çinlilere hakaret edenlerin “atası”, Çinli bir tarihçinin kaleminden çıkmış bir figür. Üstelik bu kaynaklar ne anlatıyor? Kendi askerlerine önce kendi atını, sonra kendi karısını, sonra babasını vurdurarak iktidara gelen bir hükümdarı. Islıklı ok hikâyesi Türkiye’de “disiplin” ve “liderlik” örneği diye anlatılıyor; oysa kendi karısını ve babasını öldürmeye dayanan bir iktidar hikâyesi bu. “Toprak devletin temelidir” sözü de milliyetçi sloganlara malzeme yapılıyor; ama bu söz, bozkırda toprak için savaşan bir hükümdarın ağzından, Çinli bir tarihçinin aktarımıyla geliyor. (Türkiye'de bu çok anlatıldığı için herkes bunu bilir ve bu bir doktrindir mesela) Asıl sorun da şurada: Mete Han’ın Türk olduğuna dair hiçbir kanıt yok. Xiongnu’nun dili, Çin kaynaklarındaki birkaç sözcük dışında bilinmiyor; Xiongnu’nun son derece karışık, çok etnili bir konfederasyon olduğu düşünülüyor . “Türk” adının geçtiği ilk Çin kaynağı 7. yüzyıla ait ve Göktürkler için yalnızca “muhtemelen Xiongnu’nun ayrı bir koludur” diyor. Çin tarih yazımında kuzeyden gelen her göçebe halkı Xiongnu’ya bağlamak zaten yaygın bir kalıptı. Dili kesin olarak bilinen ilk Türk devleti ise Mete’den yedi yüzyıl sonra, MS 552'de kurulan Göktürkler. Peki Mete Han ne zaman Türk oldu? Bu fikrin başlangıcı Türkiye değil, Avrupa. Fransız oryantalist Joseph de Guignes, 1756–1758'de yayımladığı Hunların, Türklerin ve Moğolların genel tarihi üzerine eserinde Çin kaynaklarındaki Xiongnu’yu Avrupa’ya gelen Hunlarla özdeşleştirdi ve onları Türklerin atası saydı. Xiongnu–Hun–Türk zincirinin kökü bu eser. 19. yüzyılın sonunda Mustafa Celaleddin Paşa’nın Les Turcs anciens et modernes (1869) ve özellikle Léon Cahun’un Introduction à l’histoire de l’Asie (1896) adlı kitapları, Jön Türkler arasında Orta Asya merkezli bir Türk tarihi fikrini yaydı; Ziya Gökalp ve Türk Ocakları bu anlatıyı benimsedi. Asıl kurumsallaşma ise 1930'larda oldu: Türk Tarihinin Ana Hatları ve ardından yazılan okul kitapları, Hunları ve Xiongnu’yu doğrudan Türk tarihinin bir parçası olarak anlattı. Mete Han da böylece resmî tarihte bir “Türk hükümdarı” oldu. Sonraki yıllarda tarihçilerin popüler eserleri, okul kitapları, Kara Kuvvetleri’nin kuruluş tarihi ve son olarak tarih dizileri bu figürü yaygınlaştırdı. Yani Mete Han’ı Türk yapan şey bir tarihsel bulgu değil; Çinli tarihçilerin kaydettiği bir bozkır hükümdarının, Avrupalı bir oryantalistin yorumuyla Türklere bağlanması ve 20. yüzyılın ulusal tarih yazımının ihtiyaç duyduğu bir mite dönüşmesi. Bu mit de Türk Tarih Tezi’nin genel mantığına uyuyor: Kanıtı olmayan bir soy zinciri kur, bozkırdaki her büyük gücü kendine mal et, sonra bu sahte geçmişi bugünün siyaseti için kullan. Ermenileri, Rumları, Kürtleri ve Anadolu’nun diğer halklarını tarihten silen aynı anlayış, binlerce kilometre uzaktaki bir bozkır hükümdarını ata ilan etmekte hiç zorlanmıyor. Çinlilerin “Hanginiz Orta Asya’daki insanlara benziyorsunuz?” sorusu bu yüzden epey tartışma çıkartı. Şunu da hatırlatmak gerekli, Metehan gibi bir liderin ciddiden Türk olduğunu kabul edelim, hiç bir Türk devleti ve kişisi Metehan'ı anmak aklına bile gelmemiş. Şöyle diyelim, Timur kendisini Çengiz Han'a bağlamak için sürekli uğraşmış. (Kİ Çengiz Han bir Moğol). Metehan Türk olduğunu ne Türkler,ne Türk devletleri, ne de herhangibi bir Türk hikayesi anlatmamış. Şimdi bu saçma hikayeye, Türkiye'de doktrin olmuş durumda. Gel de anlat. Bu konuda Çinlilerin daha çok yazması gerek bu arada.

Çinli kaynaklardaki Modu (Mete Han) kaynakları. Çinliler yalanları ortaya çıkarmak için daha çok belgeleri paylaşın. ''Modu (Mete Han) savaşa girdi: “İnsanlarını ve hayvanlarını yağmalayın!” Açıklama: Modu (Mete Han) savaşa girdiğinde, başka halkların nüfusunu, hayvanlarını ve maddi kaynaklarını ele geçirmekten başka bir amacı yoktu. İlk olarak kuzeydeki diğer kabileleri hedef aldı. Kuzeydeki yirmi altı kabileyi yağmaladıktan sonra güneye doğru ilerlemeye başladı. 3. Hiung-nuların (Xiongnu) barbarca davranışları: “Yüeçi kralını öldürüp kafatasını içki kadehi olarak kullanmak.” Açıklama: Modu'nun (Mete Han) oğlu, Yüeçilerin (Yuezhi) kralını öldürdü. Ardından kralın başını keserek kafatasını şarap içmek için kullanılan bir kaba dönüştürdü. Sizin idolünüz bu mu?''

Erkeklerin babaları öldüğünde üvey anneleriyle, kardeşleri öldüğünde yengeleriyle evlenmesi - Bir ''Türk'' geleneği. Türklerin ait olduğunu söyledikleri bu toplumun davranış biçimi bu. Şu anki Pantürkist ırkçıların Kürtlerdeki (ya da başka halklardaki) akraba evliliklerini eleştirmek için kullandıkları bu argüman, aslında kendi geçmişinde de olan bir davranış biçimi, yani başka birçok tarihsel toplumda da görülüyordu. Bu geleneğin varlığı tek başına bir toplumun bütün siyasal yaşamının bundan ibaret olduğunu göstermez. Lakin, bu ırkçılığı ifşa etmek için bu kaynağı da paylaşıyorum. ''4. Hiung-nuların (Xiongnu) ahlaki yoksunluğu: “Babalar ve oğullar aynı çadırda uyurlar. Baba öldüğünde onun dul eşiyle evlenirler; erkek kardeşleri öldüğünde ise onların eşlerini alırlar.” “Hükümdar ile tebaası arasındaki ilişkiler basittir. Bütün ülkenin siyaseti tek bir mesele etrafında döner: Babalar, oğullar veya erkek kardeşler öldüğünde onların eşlerinin alınması.” Açıklama: Hiung-nu toplumunda anne babalar, erkek kardeşler ve eşler hep birlikte uyurlardı. Baba öldüğünde üvey anneyle, erkek kardeş öldüğünde ise onun dul eşiyle evlenilirdi. Ülkenin bütün siyaseti tek bir meseleye indirgenmişti: Ölen kişi ister baba, ister oğul, ister erkek kardeş olsun, geride kalan eşi başka bir erkek tarafından alınabilirdi. Bu, tamamen ilkel bir kabile toplumuydu. Oysa Çin'de aynı dönemde ilçe ve eyaletlere dayalı bir idari sistem çoktan kurulmuştu.''