Ömer Faruk

<MASONLAR DOSYASI> I. Masonluk Neden Önce Bir Hukuk Rejimidir? - Masonluğu yalnızca "yardım", "kardeşlik", "sembol", "tören" ve "gelenek" olarak okumak yüzeyde kalmaktır. - Bu, vitrindir. Dış kabuktur. Halkın görmesine izin verilen loş cephedir. Masonluk kendini önce bir hukuk düzeni olarak kurar. > Ritüelden önce kural vardır. > Sembolden önce yetki vardır. > Kardeşlikten önce bağlayıcılık vardır. > Törenden önce norm vardır. Masonluğun temeli iki sütuna bağlanır: - Landmarks, yani yazısız ve değişmez kabul edilen kadim hukuk. - Ancient Constitutions, yani yazılı anayasal düzen. - Bu, bir yapının kendini içeriden anayasal bir rejim olarak tarif etmesidir. - İngiliz hukuk dilinden ödünç alınan ifadeyle, toplumların "miniature empires, kingdoms, or republics..." > yani minyatür imparatorluklar, krallıklar veya cumhuriyetler gibi kendi kurallarıyla yönetildiğini söylenir. - Ardından Masonluğun da kendi "rules of action"ı, yani davranış kuralları ile yönetildiğini belirtilir. Bu cümle kapıyı açar. - Loca, dostların toplandığı masum bir salon değildir. - Loca, kendi iç davranış rejimi olan kapalı bir hukuk alanıdır. - Loca, sembolik mekân değildir yalnızca; norm üreten, üyeyi tanıyan, içeri alan, sınır çizen ve itaati düzenleyen bir yapıdır. Buradaki düğüm şudur: - Masonluk kendini yalnızca ahlaki tavsiye veren bir gelenek olarak değil, üyeyi bağlayan bir düzen olarak görür... Bu düzen üçe ayrılır: > Landmarks. > General Regulations. > Local Regulations. - Yani içeride bir anayasal çekirdek vardır. - Onun altında genel düzenlemeler vardır. - Daha altta yerel uygulamalar vardır. - Bu, kulüp dili değildir. - Bu, devlet dilidir. - Bu, egemenlik taklidi değil; > egemenlik mimarisidir. - Bu hukuk, sıradan pozitif hukuk gibi kurulup değiştirilen bir hukuk değildir. - Landmarks hafızanın ve tarihin bile erişemeyeceği kadar eski bir yerdedir. - Bunların kökeni, bilinen zamanın dışına taşınır. Sonra zırh tamamlanır: - Bütün Masonik otoriteler bir araya gelse bile yeni bir Landmark yapamaz. - Eskisini kaldıramaz. - Değiştiremez. - Bozamaz. - "The Landmarks of the Order… can suffer no change." (Tarikatın simge yapıları hiçbir değişikliğe uğrayamaz.) - Yani sistemin kendine verdiği en büyük zırh şudur: > Değişmezlik iddiası. - Değişmezlik iddiası taşıyan her yapı, kendini tartışmanın içine değil, tartışmanın üstüne yerleştirir. - Bu, yalnızca kural koymak değildir. - Bu, kuralı tarihin dışına kaçırmaktır. - Bu, itirazı başlamadan boğmaktır. - Çünkü bir düzen kendini "biz böyle karar verdik" diye değil de "bu zaten hep böyleydi ve böyle kalmak zorunda" diye kurduğunda, meşruiyetini üyelerin rızasından değil, kadimlik kisvesiyle kutsanmış zorunluluktan alır. """Kural, sadece kural değildir. Kadimlik maskesi takmış iktidardır...""" - Masonik hukuk bu yüzden yalnız davranışı düzenlemez. - İtirazın yönünü de keser. - Sorguyu boğar. - Üyeyi, değiştirilemez kabul edilen bir zemine bağlar. - Çünkü itiraz artık basit bir karara değil, "Landmark" diye kutsanmış temele çarpar. - Gizlilik bu sistemde aksesuar değildir. - Hukuki kurucu ilkedir. - Masonluk halktan tamamen gizlenmiş devrimci bir hücre değildir. - Fakat "initiation"dan geçmiş olanlara özel bilgi, tanıma yöntemleri, işaretler ve ezoterik biçimler verildiği anlamında Masonluğun kuşkusuz bir "secret society" olduğunu söylemek mümkündür... Eğer Masonluk gizli karakterinden soyundurulursa, kimliğini kaybeder. > Artık Masonluk olmaktan çıkar. - Bu cümle karanlık merkezdir. - Demek ki gizlilik, törenlerin etrafındaki hoş bir sis değildir. - Gizlilik, kurumsal varlığın ontolojik şartıdır. - Gizlilik, süs değildir. - Gizlilik, varlık ilkesidir. - Bu yüzden Masonlukta sır, keyfi bir sır değildir. - Sır, hukukileştirilmiş sınırdır. - Sır, üyeliğin iç duvarıdır. - Sır, dışarıdaki profan dünyaya karşı çekilmiş soğuk bir perdedir. - Ve bu perde ihlal edildiğinde mesele sadece ahlaki bir kusur olmaz. - İfşa, yapının kendi diliyle neredeyse sosyal ölüm anlamına gelir.... Burada cevap nettir: - Masonluk neden önce bir hukuk rejimidir? > Çünkü burada sır bile rastgele değildir. - Sır, Landmark statüsüne yükseltilmiş koruyucu hukuk gibi çalışır. - Gizlilik bir tercih değildir. > Gizlilik bir normdur. - İfşa bir hata değildir. > İfşa, rejimin iç sınırına saldırıdır. Böylece sistem kendi dünyasını ikiye böler: - İçerisi: tanınma usulleri, geçiş törenleri, dereceler, ezoterik öğretim ve bağlayıcı kurallarla korunmuş hukuk alanı. - Dışarısı: bu alanın meşru muhatabı sayılmayan profan çevre. - Bu ayrım basit değildir. Bu ayrım, üyeye şunu öğretir: - Dışarı dünya değildir. > Dışarı, bilmeyendir. > İçeri gerçek alandır... - Loca, sembolik mabed olmadan önce idare ve yargı birimidir. - Masonların localarda toplanması Landmark'dır, bu toplanmanın bir Master (Usta) ve iki Warden (Nazır) tarafından yönetilmesinin de Landmark olduğunu belirtilir. - Bu teknik görünebilir. - Ama sonucu çok serttir: > Masonlukta mekân kutsallığı kadar yetki düzeni de kutsaldır. - Loca yalnızca ritüel sahnesi değildir. - Loca, makamları belirlenmiş bir iç idare şemasıdır. - Orada kimin konuşacağı, kimin yöneteceği, kimin geçireceği, kimin tanıyacağı ve kimin dışarıda bırakacağı bellidir. - Bu, sembolik kardeşliğin altında çalışan soğuk makinedir: > Yetki. - Merkeziyet ile parçalanmış egemenlik aynı anda işler. - 1721 öncesi genel düzenlemeler "universal" (Evrensel) kabul edilir. - 1717 sonrası Grand Lodge of England’dan türeyen yeni büyük locaların ise kendi bölgelerinde eşit güçle düzenleme yaptığını söylenir... - Yani üstte evrensel Landmark dili vardır. - Altta ise özerk yargı adacıkları vardır. Bu ikili yapı: - Üstte değişmez çekirdek. - Altta bölgesel hükümranlık. - Merkezde kadimlik iddiası. - Çevrede esnek uygulama. - Bu yapı esnek görünür. - Ama çekirdeği kilitlidir. Modern devletlerde de benzer bir doku vardır: - anayasa, mevzuat, yerel uygulama, yetkili organ, tanınma biçimi, sembolik egemenlik. Masonluk da tam buna yaklaşır: - Kendine özgü anayasal çekirdeği, yazılı-yazısız hukuku, yetkili organları ve tanınma mekanizmaları olan ayrı bir norm dünyası. - Bu yüzden Masonluk yalnızca bir inanç yahut ahlak okulu gibi okunamaz. > O, üyeyi içeri alan bir düzen kurar. > Üyeyi dönüştüren bir dil kurar. > Üyeyi tanıyan bir işaret sistemi kurar. > Üyeyi bağlayan bir hukuk kurar. > Üyeyi dış dünyadan ayıran bir sınır kurar... Ve bu sınırın adı kardeşlik değil, rejimdir. - Bu hukuk rejimi tek çizgili değildir. - Masonik yapı yalnız üç derece ya da otuz üç dereceyle sınırlı değildir, 96 dereceli, "original and unabridged" (Aslına uygun ve kısaltılmamış) diye tanıtılan, hatta diğer ritlerin, cemiyetlerin ve birliklerin ondan kopya aldığı iddia edilen bir üst yapı dili vardır. - Bu noktada Masonik hukuk rejimi yalnız loca disiplini olmaktan çıkar. Artık karşımızda şudur: - Katman katman büyüyen derece egemenliği. - Derece burada yalnız eğitim aşaması değildir. > Derece, bilgiye erişim ölçüsüdür. > Derece, iç hiyerarşidir. > Derece, kimin neyi bileceğini, kimin neye yaklaşacağını, kimin hangi kapıda duracağını belirleyen soğuk bir merdivendir. - 1867 Chicago toplantısında belirginleşir. - Memphis Riti mensupları, Fransa Grand Orient hattının dereceleri 33’e indirmesini "unlawfully interfered with the original and ancient work" (Orijinal ve kadim çalışmaya usulsüz biçimde müdahale etti.) olarak görür. - Yani bunu, kadim ve özgün çalışmaya hukuksuz müdahale sayarlar. - Sonra kendilerini Amerika kıtası için "sovereign grand body" (Egemen Büyük Masonik Kurul) ilan ederler. - Bu basit bir rit tartışması değildir. - Bu, iç anayasa savaşının çıplak halidir. > Kim meşru? > Hangi derece gerçek? > Hangi çizgi kadim? > Kimin indirgeme yapmaya hakkı var? > Kimin yetkisi sahici? > Kimin hükmü geçerli? - Masonik alanın içinde bile hukuk, soy, derece ve egemenlik kavgası dönmektedir. Bu nokta çok önemlidir: - Dışarıdan bakıldığında semboller görünür. > İçeriden bakıldığında yetki savaşı görünür. - Dışarıdan bakıldığında ritüel görünür. > İçeriden bakıldığında anayasa mücadelesi görünür. - Dışarıdan bakıldığında kardeşlik görünür. > İçeriden bakıldığında meşruiyet kavgası görünür... Yemin, bu hukuk rejiminin psikolojik kilididir. - Bir hukuk düzeni yalnız metinle yaşamaz. - Onu yaşatan şey, kişinin kendi iç dünyasında o düzene verdiği bağlılık yemindir. - Yemin, dış baskıyı iç sese dönüştürür. - Yemin, gözetleyiciyi insanın içine yerleştirir. - Yemin, disiplinin en eski teknolojisidir. - Bir insan bir yapıya yalnız üye olduğunda dışarıdadır. - Ama yemin ettiğinde içeriden bağlanır. - İşte bu yüzden inisiyasyon yalnız törensel değildir. - O, hukuki ve psikolojik geçiştir. - Aday eski statüsünden çıkar. - Yeni bir adlandırma, yeni bir bağlılık, yeni bir sır düzeni içine alınır. - Bu andan sonra kişi yalnız bilgi öğrenmez. - Kişi, bilginin hiyerarşisine bağlanır... """Ritüel, hukukun bedene indirilmiş biçimidir.""" - Tanınma sistemi, bu kapalı hukuk alanının sınır polisi gibi çalışır. - İşaretler, kelimeler, tokalaşmalar, sembolik cevaplar, geçiş formları - bunlar folklor değildir. - Bunlar, içerisiyle dışarısını ayıran protokollerdir. - Modern devlet pasaportla tanır. - Ordu rütbeyle tanır. - Bürokrasi mühürle tanır. - Masonik yapı ise işaretle, kelimeyle, dereceyle, ritüel hafızayla tanır. - Tanıma yoksa geçiş yoktur. - Geçiş yoksa bilgi yoktur. - Bilgi yoksa içeride yer yoktur. - Bu yüzden Masonik evrenin gerçek sınırı duvar değil, tanınma protokolüdür... Bu hukuk rejimi neden "taş yontma" diliyle konuşur? - Çünkü taş dili, görünürde masumdur. > Taş, yapı demektir. > Yapı, düzen demektir. > Düzen, ölçü demektir. > Ölçü, disiplin demektir. > Disiplin, insanın biçimlendirilmesi demektir. - İlk bakışta mesele kaba taşın düzgün taşa dönüşmesidir. - Ama ezoterik okuma derinleştiğinde taş artık yalnız taş değildir. > Taş, insandır. > Taş, zihin malzemesidir. > Taş, toplumdur. > Taş, henüz biçim verilmemiş kütledir. - Masonik yapı artık yalnız eski taşçı loncalarının devamı gibi değil, insanı ve toplumu bir "inşa" nesnesi olarak gören daha geniş bir mimari dile bağlanır. - İnsan toplumunu kaba bir taş gibi ele alan, onu parlatma, düzeltme ve biçime sokma fikrini açıkça belli eder. - "Rough ashlar" (Ham taş) ve "perfect ashlar" (Kusursuz yontulmuş taş) sembolü üzerinden yeni kabul edilen Masonun kaba taştan düzgün taşa dönüşmesi anlatılır. - İşte taş yontma dili burada insan yontma diline dönüşür. > Keski artık sadece taşı kesmez. > Pergel artık sadece açı ölçmez. > Mala artık sadece harç sürmez. > Gönye artık sadece duvar doğrultmaz. - Bunlar, sembolik düzeyde insanı hizaya sokan araçlara dönüşür. - Kaba taş: işlenmemiş insan. - Düzgün taş: disipline edilmiş insan. - Mabed: düzenlenmiş toplum. - Usta: biçim verici otorite. - Derece: biçimlendirme aşaması. - Ritüel: psikolojik mühür. - Hukuk: yapının görünmeyen iskeleti. - Bu yüzden Masonluk yalnız "taşçıların sembolik mirası" değildir. - Daha derin okumada bu, insan ve toplum mühendisliğine çevrilmiş mimari bir dildir... Buradaki karanlık sonuç şudur: - Taş yontma masum görünür. - Ama insan taş kabul edildiğinde, yontma artık eğitim değil, rejimdir. Ve rejim her zaman şunu ister: > Ölçmek. > Kesmek. > Düzeltmek. > Parlatmak. > Yerleştirmek. > Uydurmak. > Sessizleştirmek. - Bu yüzden Masonik sembolizmde "inşa" dili hiçbir zaman yalnız geçmişe ait romantik bir meslek hatırası değildir. - O dil, düzen kurmanın, insanı biçimlendirmenin, toplumu mabed gibi tasarlamanın soğuk metafiziğidir. En dip cevap artık ortaya çıkar: Masonluk önce bir inanç değil, bir norm evrenidir. - Sembol, bu norm evreninin dili. - Ritüel, bu norm evreninin psikolojik mühürleme tekniği. - Derece, bu norm evreninin hiyerarşisi. - Gizlilik, bu norm evreninin sınırı. - Yemin, bu norm evreninin iç kilidi. - Tanınma, bu norm evreninin pasaportu. - Landmark, bu norm evreninin değişmez anayasal çekirdeği. - Loca, bu norm evreninin idare hücresi. - Mabed, bu norm evreninin nihai imgesidir. Ama temel motor şudur: - Hukuki mimari. - Masonluk kendi kendini önce kural koyan bir alan olarak kurar. > Sonra üyeyi tanır. > Sonra üyeyi bağlar. > Sonra üyeyi derecelendirir. > Sonra üyeyi sınar. > Sonra üyeyi sırla mühürler. > Sonra üyeyi kendi iç hukukuna yerleştirir. > Sonra bu yapıyı kadimlik iddiasıyla tartışmanın dışına taşır. - Masonluk, üyeyi yalnız törenle değil; > değişmezlik, gizlilik, tanınma, yetki, derece, yemin ve itaat üzerinden içeri bağlayan kapalı bir norm evrenidir. """Ve bizim gördüğümüz yerde ışık şu soruyla değil, şu teşhisle yanar: - Bir yapının sembollerine değil, hukukuna bak. - Bir yapının sözlerine değil, bağlama tekniklerine bak. - Bir yapının vitrinine değil, üyeyi nasıl dönüştürdüğüne bak. - Bir yapının yardım söylemine değil, sınır, sır, yemin ve yetki mimarisine bak. - Çünkü her kapalı düzen önce kendini güzel kelimelerle örter...""" #BLACKLIGHT ⛧ | Taşı yonttuğunu söyleyen her rejim, bir gün insanı da taş gibi görmeye başlar...